I SA/Wa 162/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D.G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie uznania wypłaconego zasiłku rodzinnego za świadczenie nienależnie pobrane postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 29 grudnia 2014 r. D.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...], którą uchylono decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], stwierdzającą, że świadczenie rodzinne, w formie zasiłku rodzinnego, przyznane na S. i D.G. decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...], wypłacone w okresie od [...] listopada 2006 r. do [...] sierpnia 2007 r. w łącznej wysokości [...] zł stanowią świadczenia nienależnie pobrane, i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że wstrzymanie wykonania decyzji jest zasadne ze względu na to, że sprawa dotyczy świadczeń nienależnie pobranych, których zwrot stanowi dla niej bardzo duży wydatek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Stosownie do treści art. 61 § 6 Ppsa wstrzymanie wykonania decyzji upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Skarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] uchylająca decyzję pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji jest decyzją, która nie rodzi jakiegokolwiek uprawnienia po stronie skarżącego i nie nadaje się do wykonania w postępowaniu egzekucyjnym. Skoro zatem zaskarżona decyzja nie nadaje się do wykonania i jednocześnie nie wymaga wykonania to należało uznać, iż brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślenia wymaga, iż wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, postanowił jak w sentencji.