I SA/Wa 1625/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Generalnego Dyrektora [...] [...] i [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Generalnego Dyrektora [...] [...] i [...] na decyzję Ministra Infrastruktury dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa prawa użytkowania wieczystego nieruchomości i ustalenia odszkodowania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 3 sierpnia 2011r. Generalny Dyrektor [...] [...] i [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wraz z prawem własności naniesień budowlanych znajdujących się na tej nieruchomości, położonej w W. w Dzielnicy [...], obręb [...] oznaczonej jako działka [...] o pow. [...] ha i ustalenia odszkodowania za dokonane wywłaszczenie. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Należy podkreślić, iż obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji leży po stronie skarżącego. Skarżący w uzasadnieniu wniosku winien odnieść się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w stosunku do niego jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl.). Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Nie można utożsamiać obowiązku Sądu dokonania oceny argumentów przedstawianych przez stronę z obowiązkiem udowodnienia przez Sąd braku przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.). W przedmiotowej sprawie, skarżący żądając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie podał na czym miałaby polegać ewentualna znaczna szkoda, wiążąca się z wykonaniem decyzji. Nie wskazał też, jakie trudne do odwrócenia skutki dla skarżącego spowodować mogłoby ich wykonanie. Również uzasadnienie skargi, w którym skarżący, kwestionując legalność zaskarżonej decyzji, szczegółowo uzasadnia postawione zarzuty, nie pozwala na przyjęcie, że uprawdopodobniono okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 powoływanej ustawy. Wobec powyższego, mając na uwadze rygorystyczne kryteria, jakie ustawodawca wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji należy uznać, że brak jest podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przewidzianej w art. 61 § 3 powoływanej ustawy. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu