I SA/Wa 1625/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Sędziowie Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2015 r. sprawy ze skargi Powiatu [...] na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz Powiatu [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] Minister Infrastruktury i Rozwoju stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez Powiat [...]odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], odmawiającej stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Powiat [...] prawa własności nieruchomości położonej w obrębie [...], gmina [...], zajętej pod drogę powiatową nr [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącej w dniu [...] grudnia 1998 r. własność T. B. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wojewoda [...], działając na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Powiat [...] prawa własności nieruchomości położonej w obrębie [...], gmina [...], zajętej pod drogę powiatową nr [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącej w dniu [...] grudnia 1998 r. własność T. B. Powyższe orzeczenie zostało odebrane przez Powiat [...] w dniu 5 czerwca 2015 r. W dniu 19 czerwca 2015 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) Powiat [...] złożył odwołanie od powyższej decyzji. Postanowieniem z dnia z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] Minister Infrastruktury i Rozwoju stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez Powiat [...] odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania ma miejsce wówczas, gdy odwołanie zostanie złożone po upływie przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. - czternastodniowego terminu. Zaskarżoną decyzję skarżący odebrał w dniu 3 czerwca 2015 r., a wiec termin na złożenie odwołania upłynął w dniu 17 czerwca 2015 r., co oznacza, że złożenie odwołania dopiero w dniu 19 czerwca 2015 r. skutkować musiało stwierdzeniem jego uchybienia na podstawie art. 134 k.p.a. Na powyższe postanowienie Powiat [...] złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że organ nieprawidłowo uznał, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. została doręczona skarżącemu w dniu 3 czerwca 2015 r. W rzeczywistości ww. decyzja została doręczona w dniu 5 czerwca 2015 r., a zatem Powiat wniósł odwołanie od decyzji Wojewody w określonym ustawowo terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, który upłynął w dniu 19 czerwca 2015 r. Mając powyższe na uwadze skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 134 w związku z art. 129 § 2 k.p.a. oraz art. 7, 9, 10, 77, 80 i 81 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Wskazał, że skarżący w sposób należyty wykazał zachowanie przez niego terminu do wniesienia odwołania. Ustalenie, że decyzja Wojewody została doręczona skarżącemu faktycznie w dniu 5 czerwca 2015 r., skutkuje uznaniem, że termin do wniesienia odwołania dla skarżącego upłynął nie w dniu 17 czerwca 2015 r., lecz w dniu 19 czerwca 2015 r. Odwołanie skarżącego zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 19 czerwca 2015 r. W związku z powyższym, zdaniem organu, należy uznać , że skarżący wniósł odwołanie w terminie określonym w art. 129 § 1 k.p.a., a zatem istnieje podstawa do uwzględnienia wniesionej przez Powiat skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn zm.) sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga jest uzasadniona. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zaskarżone postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju stwierdzające uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania, wydane zostało na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Powyższe oznacza, że w myśl art. 134 k.p.a. organ odwoławczy przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania odwołania zobowiązany jest zbadać w postępowaniu wstępnym, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Dokonując ustaleń w tym zakresie organ winien wziąć pod uwagę i rozważyć wszystkie okoliczności istotne z punktu widzenia konieczności dokonania takiej oceny. Postanowienie o niedopuszczalność odwołania oraz uchybienia terminu do jego wniesienia skutkuje bowiem zamknięciem stronie drogi do ponownego rozpoznania sprawy zakończonej rozstrzygnięciem organu I instancji. Stosownie do treści art. 129 § 1 i 2 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że zasadnicze znaczenie ma ustalenie, czy odwołanie Powiatu [...] zostało złożone z zachowaniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia Minister Infrastruktury i Rozwoju uznał, że odwołanie skarżącego zostało złożone po terminie. Organ przyjął bowiem, że Powiat [...] otrzymał ww. decyzję w dniu 3 czerwca 2015 r, a zatem odwołanie wniesione w dniu 19 czerwca 2015 r. zostało złożone po terminie. W ocenie Sądu, powyższe okoliczności naruszenia terminu do wniesienia odwołania przez skarżącego są niezasadne, co organ potwierdził w udzielonej odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej uwzględnienie. Zgromadzone w sprawie dowody świadczą bezspornie o tym, że skarżący decyzję Wojewody odebrał w dniu 5 czerwca 2015 r. (a nie jak wskazał organ w dniu 3 czerwca 2015 r.), a więc wniesione w dniu 19 czerwca 2015 r., odwołanie zostało wniesione w przewidzianym ustawowo 14 dniowym terminie. Organ nie miał zatem podstaw do stwierdzenia, że doszło do uchybienia terminu, co uzasadniało wydanie orzeczenia w trybie art. 134 k.p.a. Dokonując zatem kontroli zaskarżonego postanowienia pod kątem jego zgodności z prawem, Sąd uznał, że organ administracyjny nie dokonał szczegółowej analizy stanu faktycznego, przez co naruszył podstawowe zasady postępowania administracyjnego wyrażone w art. 7 i art. 77 k.p.a. Podkreślić należy, że obowiązek udowodnienia ponad wszelką wątpliwość uchybienia terminowi do wniesienia odwołania ciąży na organie administracyjnym, skoro organ ten wyciąga z tego faktu negatywne dla skarżącego konsekwencję. Powinien zatem zebrać i rozpatrzyć w wyczerpujący sposób cały materiał dowodowy oraz dokonać jego właściwej oceny. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Minister Infrastruktury i Rozwoju winien przeprowadzić stosowne postępowanie dowodowe celem ustalenia w jakim dniu skarżący odebrał zaskarżoną decyzję, przy uwzględnieniu zaleceń zawartych w niniejszym uzasadnieniu. Uznając, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na postanowienie. O kosztach w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.