I SA/Wa 1633/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie WSA Gabriela Nowak WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2010 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję S. K. O. w W. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności wypłaconych z funduszu alimentacyjnego. Powyższe rozstrzygnięcie oparto na następujących ustaleniach i ocenie prawnej sprawy. Decyzją z dnia [...] października 2008 r. Prezydent Miasta L. przyznał świadczenie z funduszu alimentacyjnego na osobę uprawnioną D. K. w kwocie [...] zł miesięcznie. Zawiadomieniem z dnia 5 października 2009 r. organ I instancji powiadomił A. K. o wydaniu decyzji w przedmiocie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, jak również o wysokości zobowiązań dłużnika alimentacyjnego wobec Skarbu Państwa. Następnie Prezydent Miasta L. decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...] orzekł w przedmiocie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności w kwocie [...] zł wraz z odsetkami z tytułu wypłaconych w okresie od 1 października 2008 r. do 30 września 2009 r. świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Po rozpatrzeniu odwołania A. K. od ww. decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] utrzymało ją w mocy 2009 r. wskazując w uzasadnieniu , że organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, że zastosowanie w sprawie znajduje art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 192 poz. 1378 ze zm.). W myśl art. 27 ust. 2 ww. ustawy organ właściwy wierzyciela wydaje, po zakończeniu okresu świadczeniowego lub po uchyleniu decyzji w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję administracyjną w sprawie zwrotu przez dłużnika należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną do świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Dochodzenie zwrotu wypłaconych należności jest obowiązkiem organu. Niniejsze postępowanie ma na celu odzyskanie należności z tytułu świadczeń, które wypłacił organ pierwszej instancji. Organ II instancji wskazał również, że dostrzegł w prowadzonym postępowaniu przed organem I instancji naruszenie art. 10 kpa, który stanowi o obowiązku zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu. Naruszenie to nie miało jednak wpływu na treść rozstrzygnięcia. Odnosząc się zaś do zarzutu przedawnienia podniesionego przez skarżącego organ odwoławczy wskazał, że zaskarżona decyzja w swojej sentencji odnosi się tylko do świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego alimentacyjnych, nie dotyczy zaś świadczeń, których przedawnienie zgłasza A. K. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A. K. W uzasadnieniu skargi przedstawił swoją trudną sytuację życiową i materialną. Podał, że od 4 lat pozostaje bezrobotny i bezskutecznie poszukuje pracy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach tej kontroli sąd administracyjny dokonuje oceny, czy organ administracji przy rozpoznawaniu sprawy nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonego aktu przez sąd następuje w przypadku: a) uchybienia przepisom prawa materialnego, jeśli uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., b) w przypadku rozstrzygnięcia dotkniętego wadą uzasadniającą wznowienie postępowania administracyjnego – art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., jak również c) w przypadku wad postępowania, jeżeli mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję -zdaniem sądu – skargę należało oddalić jako niezasadną. Sąd dostrzega wady postępowania, które miały miejsce przed organem I instancji, polegające na ograniczonym postępowaniu dowodowym. Również organ II instancji wydając zaskarżoną decyzję wydal rozstrzygnięcie utrzymujące w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, zaś w uzasadnieniu decyzji podał, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie. Jednak stwierdzone uchybienia w prowadzonym postępowaniu nie są tego rodzaju, które miałyby - zdaniem sądu - istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie postępowanie dotyczyło zwrotu należności wypłaconych z funduszu alimentacyjnego. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 192, poz. 1378 ze zm.) dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z ustawowymi odsetkami. Stosownie do art. 27 ust. 2 tej ustawy organ właściwy wierzyciela wydaje, po zakończeniu okresu świadczeniowego lub po uchyleniu decyzji w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję administracyjną w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Orzekające w sprawie organy prawidłowo uznały, że w sprawie znajduje zastosowanie cytowany przepis art. 27 ust. 1 powołanej ustawy. Regulacja ta odnosi się do zwrotu wypłaconych świadczeń na rzecz organu, który je wypłacał. W tym postępowaniu obowiązkiem organu jest jedynie ustalenie czy świadczenie zostało wypłacone na rzecz osoby uprawnionej i w jakiej wysokości. Organ nie jest natomiast uprawniony do badania w tym postępowaniu sytuacji rodzinnej oraz materialnej zobowiązanego do zwrotu, gdyż kwestia ewentualnego umorzenia należności wypłaconych z funduszu alimentacyjnego jest rozstrzygana w odrębnym postępowaniu. Również kwestia ustalenia obowiązku alimentacyjnego nie może być przedmiotem samodzielnych ustaleń organów administracji, gdyż nie należy to do ich kompetencji. Kwestia zaś wypłacenia świadczeń na rzecz osoby uprawnionej oraz bezskuteczność egzekucji komorniczej nie była przez skarżącego kwestionowana. Kierując się powyższymi rozważaniami Sąd uznał, że organy orzekające w rozpoznawanej sprawie prawidłowo ustaliły, iż skarżący był zobowiązany do łożenia alimentów na rzecz syna, zaś egzekucja zasądzonego świadczenia -była bezskuteczna. Zatem decyzja nakładająca na skarżącego na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 cyt. ww. ustawy obowiązek zwrotu wierzycielowi tj. funduszowi alimentacyjnemu ustalonej kwoty jest zgodna z prawem. W takim stanie rzeczy, Sąd z powołaniem się na przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.