I SA/Wa 1633/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie WSA Dariusz Chaciński WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Protokolant referent stażysta Martyna Pakuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi P. W. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 28/15 1. wymierza Prezydentowi Miasta W. grzywnę w wysokości 7000 (siedem tysięcy) złotych; 2. przyznaje od Prezydenta Miasta W. na rzecz P. W. sumę pieniężną w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych; 3. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta W. w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz P. W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 11 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 28/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta miasta W. do rozpoznania wniosku z dnia 21 lipca 2008 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], pochodzącej z nieruchomości oznaczonej nr hip. [...], rej. hip. [...], w części nierozstrzygniętej decyzją Prezydenta miasta W. z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzając jednocześnie, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W dniu 16 grudnia 2015 r. akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 11 września 2015 r. wpłynęły do organu. Wyrokiem z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 276/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi miasta W. grzywnę w wysokości 1000 zł za niewykonanie wyroku Sądu z dnia 11 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 28/15. Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że pomimo wydania przez Prezydenta miasta W. decyzji z dnia [...] czerwca 2016 r., wniosek z dnia 21 lipca 2008 r. nadal nie został rozstrzygnięty w całości, do czego organ został zobowiązany wyrokiem Sądu z dnia 11 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 28/15. Pismem z dnia 20 września 2016 r. P. W. wezwał Prezydenta miasta W. w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a., do wykonania wyroku Sądu z dnia 11 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 28/15. Pismem z 21 września 2016 r. skarżący P. W., reprezentowany przez swoją żonę J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez organ ww. wyroku. W skardze skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny wraz ze stwierdzeniem, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Prezydent miasta W. wniósł o jej oddalenie, wskazując, że skarżący pismem z dnia 18 stycznia 2016 r. został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu wskazanego w wyroku Sądu z dnia 11 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 28/15 oraz o tym, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostanie zakończone w przewidywanym terminie do dnia 28 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W myśl art. 154 § 2 P.p.s.a Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z powołanego art. 154 § 1 wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 P.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W aktach sprawy znajduje się pismo skarżącego z dnia 20 września 2016 r., którym wezwał Prezydenta miasta W. do wykonania wyroku z dnia 11 września 2015 r. Zgodnie z art. 286 § 2 P.p.s.a. termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Odpis prawomocnego wyroku z dnia 11 września 2015 r. - zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku w przedmiocie przyznania odszkodowania w terminie jednego miesiąca - wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy doręczony został organowi w dniu 16 grudnia 2015 r. Termin załatwienia sprawy upłynął zatem w dniu 15 stycznia 2016 r. Mimo to Prezydent miasta W. nie załatwił przedmiotowej sprawy zgodnie z powołanym orzeczeniem. Z powodu niewykonania powyższego wyroku Prezydentowi miasta W. wymierzono grzywnę wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 276/16. Pomimo powyższego wyroku wymierzającego grzywnę Prezydent nadal nie załatwił wniosku skarżącego. Do dnia 10 stycznia 2017 r., tj. do dnia rozpoznania przez Sąd kolejnej skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny, sprawa odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość nie została rozstrzygnięta w całości. Skoro zatem Prezydent miasta W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 11 września 2015 r. sprawy nie załatwił to wniosek o wymierzenie Prezydentowi miasta W. grzywny jest niewątpliwie w pełni uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej i to mimo, że z tego tytułu już organ był – jak w rozpoznawanej sprawie- ukarany przez Sąd grzywną. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Zważywszy zatem na zasadność skargi, jak też skalę przekroczenia terminu w wykonaniu wyroku (prawie rok), skład orzekający ocenił, że dla realizacji represyjnej i dyscyplinującej funkcji adekwatna w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy będzie grzywna w wysokości 7000 (siedem tysięcy) złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonym w art. 154 § 6 P.p.s.a. Uwzględniono przy tym fakt, że wcześniejszym wyrokiem z dnia 7 lipca 2016 r. wymierzono już Prezydentowi grzywnę w wysokości 1000 zł w związku z niewykonaniem ww. wyroku. Jednocześnie, w ocenie Sądu, obecna bezczynność organu, która wystąpiła po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 28/15, ma już charakter rażącego naruszenia prawa. Z tego też względu Sąd przyznał od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną. Przy czym Sąd stoi na stanowisku, że przyznanie kwoty 2000 (dwa tysiące) złotych dla skarżącego - uzasadniają szczególne okoliczności sprawy, tj. rażący charakter zwłoki w jej rozpoznaniu, co uzasadnia przyznanie stronie zadośćuczynienia z tego powodu. Podkreślić należy, że w niewykonanym wyroku Sąd wyznaczył Prezydentowi miasta W. termin jednego miesiąca na załatwienie sprawy, który upłynął w styczniu 2016 r. Tymczasem, organ przez prawie rok od daty otrzymania tego prawomocnego orzeczenia Sądu oraz pomimo wydania wyroku wymierzającego grzywnę, nadal nie rozpoznał wniosku w całości. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i § 2 w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 3 sentencji wyroku. W pkt 2 sentencji wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 154 § 7 P.p.s.a., przyznając od organu na rzecz skarżącego P. W. kwotę 2000 zł. W przedmiocie kosztów postępowania (punkt 4 sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.