I SA/Wa 1633/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Iwona Kosińska Sędzia WSA Elżbieta Lenart Protokolant starszy specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi R.J. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 58/18 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części. R. J. pismem z 16 sierpnia 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 58/18, którym to wyrokiem zobowiązano Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. nr hip. [...]- w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta te wraz z odpisem prawomocnego wyroku doręczone zostały zaś organowi 13 czerwca 2018 r. Wobec braku podejmowania rozstrzygnięcia w sprawie, pismem z 24 kwietnia 2018 r. skarżący wezwał Prezydenta [...] do wykonania powyższego wyroku, a następnie wniósł wskazaną na wstępie skargę, w której poza żądaniem wymierzenia Prezydentowi [...] grzywny w maksymalnej jej wysokości, domagała się także przyznania na jego rzecz sumy pieniężnej (nazywanej przezeń odszkodowaniem) również w maksymalnym przewidzianym przepisami prawa wymiarze. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że 13 sierpnia 2018 r. poinformowano strony o zakończeniu postępowania i możliwości zapoznania się z aktami. Wyjaśniał nadto, że w sprawie przygotowano projekt decyzji. Przesyłając z kolei 12 września 2018 r. do Sądu akta przedmiotowej sprawy dołączył do nich decyzję z [...] września 2018 r. nr [...], którą odmówił ubiegającym się o to stronom (w tym R. J.) przyznania w trybie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2018, poz. 121 ze zm.) odszkodowania za nieruchomość przy ul. [...] w W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga, w zakresie w jakim zarzuca Prezydentowi [...] bezczynność w wykonaniu prawomocnego wyroku tut. Sądu jest zasadna, co skutkować musi wymierzeniem organowi określonej w sentencji grzywny, jak też oceny charakteru zaistniałej zwłoki. Wniesiona ona została w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." Przepis ten w § 1 stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2 art. 154). Przy czym w myśl art. 154 § 3 powołanej ustawy, wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Uwzględniając z kolei skargę sąd może, w myśl § 7 art. 154 p.p.s.a., przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 27 marca 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 58/18 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] - w terminie dwóch miesięcy od zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Te zaś wraz z prawomocnym wyrokiem wpłynęły do organu 13 czerwca 2018 r. i od tej daty, zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg wyznaczony wyrokiem termin w jakim sprawa, w której organ pozostawał bezczyny, winna być rozpoznana. W konsekwencji czego upłynął on 13 sierpnia 2018 r. Tymczasem decyzję rozstrzygającą co do istoty sprawę, w której pozostawał w zwłoce Prezydent [...] podjął [...] września 2018 r. (decyzja nr [...]), a więc z niemal miesięcznym uchybieniem wyznaczonego terminu. Co istotne przy tym, z akt sprawy wynika, że do jej wydania przygotowany był już co najmniej od 4 lipca 2018 r., kiedy to na spotkaniu ze skarżącym prowadzący postępowanie urzędnik miał go informować o przygotowanym projekcie decyzji (vide notatka służbowa z 4 lipca 2018 r,. podpisana przez głównego specjalistę w Biurze Spraw Dekretowych – M. T.). Nie podejmując jej zatem w wyznaczonym wyrokiem terminie (do 13 sierpnia 2018 r.) organ pozostawał w stanie bezczynności, naruszają przez to przepisy art. 153 oraz art. 286 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 12 k.p.a. Zważywszy jednak na nieznaczne przekroczenia terminu załatwienia sprawy, jak też fakt, że ostatecznie decyzja w niej została podjęta, skład orzekający ocenił że wystarczająco represyjną funkcje spełni w tym wypadku grzywna w symbolicznej wysokości 100 złotych, a nie jak oczekiwał skarżący w maksymalnej jej wysokości przewidzianej art. 154 § 6 p.p.s.a. Powyższe powodują także, że brak jest podstaw by zaistniałą opieszałość kwalifikować jako przejaw rażącego naruszania prawa. Z takim bowiem mielibyśmy do czynienia w sytuacji gdzie nie tylko nie został dochowany termin załatwienia sprawy administracyjnej wyznaczony wyrokiem (wówczas bowiem każda przypadek niewykonania wyroku oceniany musiałby być jako mający miejsce z rażącym naruszeniem prawa), ale przede gdy jest to powodowane intencjonalnym unikaniem podjęcia w niej decyzji, mimo braku ku temu jakichkolwiek obiektywnie weryfikowalnych przeszkód, a sam okres zwłoki jest znaczny. Taka zaś sytuacja w sprawie nie zachodzi. Z tych też względów Sąd nie dostrzega także powodów do nałożenia na Prezydenta [...] przewidzianej w art. 154 § 7 p.p.s.a. sankcji w postaci przyznania od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej. W związku z czym w powyższym zakresie skarga została oddalona. Sankcja ta jest bowiem dodatkowym środkiem o mieszanym charakterze dyscyplinująco-represyjno-kompensacyjnym, który winien być co do zasady stosowanym w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu, co w rozpoznawanej sprawie nie ma miejsca. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 154 § 2 zd. drugie p.p.s.a. orzekł jak w punktach 1 i 2 sentencji wyroku, a na podstawie art. 151 powołanej ustawy jak w punkcie 3 sentencji wyroku.