I SA/Wa 1637/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Asesor WSA Sławomir Antoniuk Protokolant Anna Oleksiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2005 r. sprawy ze skargi W. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji w W. z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej oddala skargę. I SA/Wa 1637/04 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] września 2004 r., nr [...] Komendant Główny Policji, po rozpatrzeniu odwołania W. B. od decyzji z dnia [...] grudnia 2002 r., nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. stwierdzającej nieważność decyzji z dnia [...] lutego 2001 r. Komendanta Miejskiego Policji w L. o przyznaniu pomocy finansowej na uzyskanie budynku mieszkalnego, utrzymał w mocy powyższą decyzję. W uzasadnieniu przedstawił następujący stan faktyczny sprawy: W. B. jest funkcjonariuszem Komendy Miejskiej Policji w L., policjantem w służbie stałej od 20 lipca 1999 r. Wnioskiem z dnia 1 lutego 2001 r. wystąpił on o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego wykazując uprawnienie do 4 norm (żona, oraz dwoje dzieci). Do wniosku dołączył akt notarialny z dnia [...] marca 2000 r., Rep. [...] , z którego wynika, że składający wniosek wraz z żoną A. B. oraz E. i M. B. (teściowie) stali się właścicielami po ½ części niezabudowanego gruntu, oznaczonego jako działka nr [...] i [...] o powierzchni [...] m², położonej w miejscowości E. gm. P ., a później także wybudowanego w oparciu o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego dwurodzinnego. Decyzją z dnia [...] lutego 2001 r. Komendant Miejski Policji w L. przyznał W. B. pomoc finansową na budowę domu w kwocie [...] zł. Decyzja ta stała się prawomocna. Pismem z dnia 8 lipca 2002 r. Komendant Wojewódzki Policji w B. poinformował W. B., że w świetle art. 94 ust. 1 ustawy o Policji brak było podstaw prawnych do przyznania mu pomocy finansowej na uzyskanie domu dwurodzinnego. W oświadczeniu z dnia 18 lipca 2002 r. skarżący zobowiązał się w terminie 3 miesięcy wydzielić z budującego się budynku mieszkalnego dwurodzinnego odrębną nieruchomość w postaci samodzielnego lokalu mieszkalnego. Ponieważ w wyznaczonym przez siebie terminie W. B. nie dokonał wydzielenia lokalu, który stanowiłby odrębną nieruchomość, Komendant Wojewódzki Policji wszczął postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Miejskiego Policji w L. z dnia [...] lutego 2001 r. i decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. stwierdził nieważność powyższej decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem art. 94 ust. 1 ustawy o Policji. Od powyższej decyzji W. B. odwołał się do Komendanta Głównego Policji. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2003 r. Komendant Główny Policji zawiesił postępowanie w sprawie do czasu wydania orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie skargi wniesionej przez W. B. na decyzję z dnia [...] czerwca 2002 r. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. dotyczącą również uprawnień zainteresowanego do pomocy finansowej. Ponieważ wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2004 r. (sygn. akt I SA 1538/03) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, Komendant Główny Policji podjął postępowanie w niniejszej sprawie uznając, że brak było podstawy prawnej do przyznania W. B. pomocy finansowej, gdyż budowany przez niego dom dwurodzinny nie mieści się w katalogu lokali wymienionych w art. 94 ustawy o Policji, zatem decyzja z dnia [...] lutego 2001 r. Komendanta Miejskiego Policji w L. przyznająca to świadczenie wydana została z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto stwierdził dodatkowo, że prawo do gruntu, na którym realizowana jest budowa domu dwurodzinnego jest przedmiotem współwłasności, a żeby uzyskać pomoc finansową trzeba być właścicielem, a nie współwłaścicielem. Zatem żeby móc uzyskać pomoc należałoby znieść współwłasność gruntu i wyodrębnić lokal mieszkalny. Dlatego też uznał decyzję Komendanta Wojewódzkiej Policji w B. z dnia [...] grudnia 2002 r. za słuszną Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył W. B. podnosząc w niej, że podjął czynności, do których zobowiązał się w swoim oświadczeniu z dnia 18 lipca 2002 r., tj. do wydzielenia z budynku dwurodzinnego lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość, ale czynność ta okazała się bardzo kosztowną i dlatego z niej zrezygnował. Jest jednym żywicielem rodziny ponieważ żona zajmuje się niepełnosprawną córką i nie może podjąć pracy zarobkowej. Stwierdził ponadto, że stan własności nie był przeszkodą do udzielenia mu kredytu hipotecznego i ustanowienie hipoteki na ½ działki. W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania z uwagi na słuszny interes stron. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej oraz orzekają w innych sprawach, do których przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) mają zastosowanie z mocy ustaw szczególnych, stosując środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 § 1). Kontrola sądowa sprawowana w trybie przepisów tej ustawy obejmuje wyłącznie ocenę dotyczącą zgodności z przepisami prawa zaskarżonej decyzji, aktu lub czynności. Dlatego bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostać musiały podnoszone w skardze okoliczności dotyczące sytuacji mieszkaniowej i życiowej rodziny W. B. W sprawie niniejszej nie zostało wykazane, by kwestionowane decyzje naruszały przepisy prawa materialnego lub procesowego w taki sposób, by zachodziły przesłanki do ich uchylenia, stwierdzenia nieważności lub stwierdzenia ich wydania z naruszeniem prawa, a tylko wówczas możliwe byłoby uwzględnienie skargi. Zaskarżona decyzja i decyzja pierwszoinstancyjna zostały wyczerpująco uzasadnione, a organy przeprowadzające postępowanie nadzorcze właściwie zinterpretowały i zastosowały przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2002 r., Nr 7, poz. 58 ze zm.) zawarte w rozdziale ósmym zatytułowanym "Mieszkania funkcjonariuszy Policji" i nie naruszyły art. 156 § 1 pkt 2 kpa uznając, że decyzja Komendanta Miejskiego Policji w L. z dnia [...] lutego 2001 r. nr [...] rażąco narusza wskazane w zaskarżonej decyzji przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 o Policji. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.