I SA/Wa 1642/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku E. C., Z. C. i G. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi E. C., Z. C. i G. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia E. C., Z. C. i G. M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], wydane w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości. W swojej skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Podniosła, że wstrzymanie aktu jest niezbędne, bowiem strona kwestionuje zastosowanie w niniejszej sprawie trybu przewidzianego na gruncie ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wykonanie zaskarżonego aktu uniemożliwi wdrożenie właściwej procedury. Ponadto pociągnie za sobą przejście do kolejnego etapu postępowania podziałowego, a skutki wykonania kwestionowanego rozstrzygnięcia będą w tym zakresie nieodwracalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na postanowienie wydane w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, aprobowanym również przez doktrynę, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (vide: postanowienie NSA z dnia 5 maja 2005 r., I OZ 371/2005, LexPolonica nr 402363). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem w nim zawartym. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot staje się do czegoś zobowiązany, a drugi uprawniony (vide T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295-296). Z powyższego wynika, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy tylko takich sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Dokonując oceny powyższego wniosku przez pryzmat przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa - po pierwsze wskazać należy, że uprzednio wymienionych skutków ponad wszelką wątpliwość nie wywołuje zaskarżone postanowienie opiniujące podział nieruchomości. Zaskarżony akt nie wywołuje żadnych skutków matarialnoprawnych, lecz jedynie procesowe. Nie może być, zatem mowy o jego wykonalności, a w konsekwencji o wstrzymaniu jego wykonania. Na marginesie zauważyć należy, że w skardze, w której zawarty został powyższy wniosek, strona skarżąca w istocie nie uzasadniła na czym polega niebezpieczeństwo wyrządzenia jej szkody, bądź powstania trudnych do odwrócenia skutków przez wykonanie zaskarżonego postanowienia. Wskazała jedynie, że wykonanie zaskarżonego aktu wywoła skutki niemożliwe do odwrócenia. Wskazać jednak należy, że nawet w przypadku wydania decyzji o podziale, a następnie uchyleniu przez Sąd zaskarżonego postanowienia zatwierdzającego wstępny projekt podziału, strona będzie miała prawo wystąpić do organu o wznowienie niniejszego postępowania. W tej sytuacji nie można zatem mówić o nieodwracalności skutków. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.