I SA/Wa 1645/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Z.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] przyznającą Z.G. świadczenie pieniężne w formie zasiłku celowego w wysokości [...] zł w terminie od 1 lutego 2013 r. do 28 lutego 2013 r. na częściową opłatę czynszu. Powyższa decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 20 marca 2013 r. W dniu 21 marca 2013 r. Z.G. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 29 marca 2013 r. sygn. akt I SO/Wa 6/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 29 kwietnia 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] na osobę pełnomocnika skarżącego wyznaczyła adw. E.M. W dniu 7 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję z dnia [...] marca 2013 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że termin do wniesienia skargi został uchybiony, gdyż skarżący nie mógł jej wnieść przed datą ustanowienia dla niego pełnomocnika z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Zgodnie z powyższym jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Mając powyższe na uwadze zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, jak tego wymaga art. 87 § 2 P.p.s.a., bowiem w sprawie nie nastąpiły zdarzenia tego typu, których strona nie byłaby w stanie przezwyciężyć, nawet przy zachowaniu maksymalnej staranności, a które miały wpływ na uchybienie przez stronę terminowi do wniesienia skargi. W szczególności przy uznaniu braku winy nie może być wystarczającym argument zawarty we wniosku o przywrócenie terminu, że skarżący nie mógł wnieść skargi przed datą ustanowienia dla niego pełnomocnika z urzędu. Stwierdzić należy, że skarga do sądu administracyjnego nie jest środkiem szczególnie sformalizowanym i nie wymaga sporządzenia szczegółowego uzasadnienia. Stosownie bowiem do treści art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, oznaczenie organu, którego działania skarga dotyczy i określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Zgodnie ponadto z treścią art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że w niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił dostatecznie, iż nie uchybił swoim obowiązkom procesowym, zwłaszcza, że nie powoływał się we wniosku o przywrócenie terminu na żadne okoliczności, czy zdarzenia, które uniemożliwiły mu samodzielne sporządzenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wskazać ponadto należy, że sporządzenie skargi do sądu administracyjnego nie wymaga, tak jak w przypadku skargi kasacyjnej, pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący, któremu doręczono zaskarżoną decyzję w dniu 20 marca 2013 r. posiadał dostatecznie dużo czasu do sporządzenia skargi i jej wysłania, tym bardziej, że jak już wskazano, skarga do sądu administracyjnego nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. W świetle powyższych okoliczności Sąd uznał, że podniesione przez stronę wnioskującą okoliczności dotyczące niemożności wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2013 r. przed ustanowieniem pełnomocnika z urzędu, nie mogły stanowić podstawy do uznania braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.