I SA/Wa 1645/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2014 r. sprawy ze skargi J. P., E. R., J. S. i M. S. na Prezydenta W. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 310/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1 000 (jeden tysiąc) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. solidarnie na rzecz J. P., E. R., J. S. i M. S. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] r. J. P., J. S., M. S. i E. R. wnieśli skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 310/13 wnosząc o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w maksymalnej przewidzianej art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako: "p.p.s.a". Wyrokiem z dnia 29 listopada 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 310/13 Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. Jako "[...]" hip. [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta te wraz z odpisem prawomocnego wyroku doręczone zostały organowi [...]r. Pismem z dnia [...]r. pełnomocnik skarżących wezwał Prezydenta W. do wykonania powyższego wyroku. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie wskazując, że pełnomocnik stron został poinformowany o krokach podjętych w toku prowadzonego postępowania celem rozpoznania wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkuje wymierzeniem Prezydentowi W., określonej w sentencji grzywny. Na wstępie należy wskazać, że przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 listopada 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 310/13 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. Jako "[...]" hip. [...] – w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu [...]r., a tym samym termin zakończenia postępowania wyznaczony ww. wyrokiem upłynął dnia [...] r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez pełnomocnika skarżących do wykonania tego wyroku, Prezydent W. nie rozstrzygnął sprawy objętej ww. wnioskiem. Skoro zatem Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia [...] r. sprawy nie załatwił - a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do jej rozstrzygnięcia, ale także do dokonania tego w określonym terminie - to wniosek o wymierzenie grzywny jest niewątpliwie w pełni uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Zważywszy na fakt, że organ nie wykonał wyroku Sądu, w realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 1000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wymiar orzeczonej grzywny jest także adekwatny z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego wyrokiem. W dacie wnoszenia skargi termin ten przekroczony został o miesiąc, a aktualnie zwłoka wynosi osiem miesięcy. Z tego względu Sąd nie uwzględnił wniosku skarżących o orzeczenie jej w maksymalnej przewidzianej prawem wysokości. Jednocześnie Sąd dokonał oceny charakteru naruszenia prawa z uwagi na treść art. 154 § 2 p.p.s.a. i zawarcie takiego wniosku przez skarżącego. W niniejszej sprawie bezczynność w jakiej pozostaje Prezydent W. nosi charakter rażącego naruszenia prawa. Po pierwsze, już w wyroku z dnia 29 listopada 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 310/13 Sąd stwierdził taki charakter wskazując, że postępowanie trwa 12 lat, zaś organ nie wyjaśnił przyczyn takiej bezczynności. Jednocześnie z akt administracyjnych sprawy wynika, że od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym ww. wyrokiem, tj. od dnia [...] r. Prezydent W. nadal nie podjął działań mających na celu wydanie rozstrzygnięcia w sprawie, a jedyną czynnością jaka została podjęta - w dniu [...] r., a zatem w dacie przekazywania akt wraz ze skargą do Sądu - było poinformowanie stron o przyczynach nierozpoznania w terminie i przewidywanym terminie wydania decyzji określonego na dzień [...] r. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i art. 154 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.