I SA/Wa 1649/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie WSA Gabriela Nowak WSA Tomasz Szmydt Protokolant referent Joanna Kicińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi T. Z. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta m.st. Warszawy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 519/14 1. wymierza Prezydentowi m.st. Warszawy grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta m.st. Warszawy na rzecz skarżącego T. Z. sumę pieniężną wysokości 5000 (pięć tysięcy) złotych; 4. zasądza od Prezydenta m.st. Warszawy na rzecz skarżącego T. Z. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. T. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 519/14. W skardze wniósł o: 1) skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, 2) zasadzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w kosztów zastępstwa według norm przepisanych, 3) przyznanie skarżącemu od Prezydenta W. kwoty 10.000 zł. W uzasadnieniu podniósł, że wyrokiem z dnia 19 listopada 2014 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie w sprawie l SAB/Wa 519/14 zobowiązał Prezydenta W. do rozpatrzenia wniosku z dnia 19 listopada 2011 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., pochodzącą z osady włościańskiej zapisanej w tablicy likwidacyjnej wsi Z. pod Nr [...], działka nr [...] w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta wróciły do organu w dniu 25 marca 2015 r. Zakreślony przez WSA w Warszawie termin na rozpatrzenie sprawy upłynął w dniu 25 lipca 2015 r. Wobec niewydania decyzji, skarżący złożył skargę na niewykonanie wyroku w sprawie I SAB/Wa 519/14. Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2016 r. WSA w Warszawie w sprawie I SA/Wa 1982/15 wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1.000 zł. Pomimo wymierzenia grzywny, Prezydent W. nie wydał w przedmiotowej sprawie decyzji i nie wykonał wyroku WSA w Warszawie z dnia 9 listopada 2014 r. Skarżący wezwał Prezydenta W. do załatwienia sprawy pismem z dnia 9 maja 2016 r. Pomimo wezwania organ w dalszym ciągu pozostaje w bezczynności i nie podejmuje żadnych działań w sprawie od kwietnia 2013 r. Prezydent W. nawet nie wysłał stronie informacji o przewidywanym zakończeniu sprawy w trybie art. 36 Kpa. Mając uwadze treść art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa" i znaczy stopień uchybień Prezydenta W. skarżący wniósł o wymierzenie grzywny w wysokości co najmniej 2 lub 3 krotności przeciętnego wynagrodzenia. Uzasadnione jest również żądanie przyznania na podstawie art. 154 § 7 Ppsa skarżącemu kwoty 10.000 zł od Prezydenta W. jako swoistego zadośćuczynienia za bezczynność i niewydanie decyzji w sprawie. Prezydent W. lekceważy wyroki WSA w Warszawie i od prawie 3 lat nie podejmuje żadnych działań, nawet nie informuje już w ogóle o przewidywanym terminie załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie skargi i nierozpatrywanie jej w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu wskazał, że w sprawie konieczne jest zlecenie sporządzenia operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości i zabezpieczenie środków na wypłatę odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Poza sporem jest to, że prawomocnym wyrokiem z dnia 19 listopada 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 519/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 19 grudnia 2011 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość, pochodzącą z osady włościańskiej, zapisanej w tabeli likwidacyjnej wsi Z. pod nr [...], działka nr [...], w terminie 4 miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W wyroku tym Sąd stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Faktem jest również to, że termin wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu 27 lipca 2015 r., skoro – jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 519/14 zwrotnego potwierdzenia odbioru - Prezydent W. otrzymał odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy w dniu 25 marca 2015 r. Poza sporem jest, że w zakreślonym przez Sąd terminie organ nie rozpoznał powyższego wniosku o przyznanie odszkodowania za przejęcie przedmiotowej nieruchomości, a zatem nie wykonał powołanego wyżej wyroku Sądu. Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1982/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1000 zł w związku z niewykonaniem wyroku tego Sądu z dnia 19 listopada 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 519/14. Wyrok ten (prawomocny) wraz z aktami sprawy Prezydent W. otrzymał w dniu 27 kwietnia 2016 r., co wynika z akt administracyjnych sprawy. Skarga T. Z. o wymierzenie grzywny jest zatem zasadna. Uznaniu Sądu pozostawiono natomiast ustalenie wysokości grzywny, ponieważ zgodnie z art. 154 § 6 Ppsa grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, tj. art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 800) w związku z art. 110 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 963 ze zm.). Ustalenie wysokości grzywny zależy od okoliczności konkretnej sprawy. Analizując przebieg postępowania administracyjnego od chwili otrzymania przez Prezydenta W. prawomocnego wyroku Sądu z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1982/15 wraz z aktami sprawy Sąd uznał, że zasadnym było wymierzenie organowi grzywny w wysokości 2000 zł. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że organ po otrzymaniu wyroku wymierzającego grzywnę w dniu 27 kwietnia 2016 r. nie podjął w sprawie żadnych czynności. Sąd zwraca uwagę, że od otrzymania wyroku Sądu w przedmiocie wymierzenia grzywny do momentu orzekania przez Sąd po raz drugi w tym przedmiocie minęło już ponad 7 miesięcy. Z akt administracyjnych i odpowiedzi na skargę nie wynika, aby istniały obiektywne przeszkody w prowadzeniu w sprawie postępowania wyjaśniającego. Skoro Prezydent od ponad 16 miesięcy nie wykonuje zobowiązania zawartego w prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z dnia 19 listopada 2014 r., mimo ukarania organu grzywną orzeczoną w prawomocnym wyroku z dnia 28 stycznia 2016 r., to Sąd ponownie rozpatrując skargę o wymierzenie organowi grzywny uznał za zasadne wymierzenie sankcji finansowej w kwocie 2000 zł. Wobec tego Sąd stwierdził również, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku Sądu z dnia 19 listopada 2014 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Dodatkowo Sąd uznał za zasadne przyznanie skarżącemu od organu sumy pieniężnej w wysokości 5000 zł. Orzeczenie w tym zakresie jest uzasadnione tym, że w niniejszej sprawie w zasadzie nie wiadomo dlaczego, pomimo wymierzonej przez Sąd grzywny w wysokości 1000 zł, Prezydent W. nie proceduje w sprawie, skoro w odpowiedzi na skargę złożonej do akt sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 519/14 wskazywał, że postępowanie w sprawie zostanie zakończone w terminie do dnia 31 marca 2015 r. Na wysokość orzeczonej grzywny i sumy pieniężnej miały także wpływ takie okoliczności jak to, że wniosek o odszkodowanie zalega w aktach administracyjnych od dnia 22 grudnia 2011 r. i że Sąd w wyroku z dnia 19 listopada 2014 r. stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z drugiej strony Sąd miał na uwadze także to, że sprawy o odszkodowania za przejęcie tzw. nieruchomości warszawskich są sprawami skomplikowanymi, ponieważ opierają się na przesłankach odnoszących się do okoliczności o odległej perspektywie czasowej, a przez to trudnych do wyjaśnienia. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 154 § 1, 2, 6 i 7 Ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku. O zwrocie skarżącemu kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 2 Ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804).