I SA/Wa 165/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-02-18
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawcy mogą uzyskać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, mimo posiadania wysokich dochodów i majątku?Ratio decidendi
Prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych przysługuje osobie fizycznej tylko wtedy, gdy nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W przypadku wnioskodawców, których dochody i majątek są znaczne, nie można uznać, że nie są w stanie pokryć kosztów sądowych, dlatego odmówiono przyznania prawa pomocy.Stan faktyczny
Wnioskodawcy J. B. i M. B. złożyli skargę na decyzję Ministra Infrastruktury dotyczącą ustalenia odszkodowania za nieruchomość oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawcy pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z trojgiem małoletnich dzieci, osiągają miesięczne dochody około 20 000 zł z gospodarstwa rolno-szkółkarskiego i działalności gospodarczej oraz posiadają znaczny majątek, w tym nieruchomości i pojazdy.Rozstrzygnięcie
Odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. i M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. B. i M. B. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia odmówić przyznania prawa pomocy
Wraz ze skargą na decyzję Ministra Infrastruktury z [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość J. B. i M. B. wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach sporządzonym na urzędowym formularzu PPF wnioskodawcy podali, że pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z trojgiem małoletnich dzieci. Dochody gospodarstwa domowego pochodzą z gospodarstwa rolno-szkółkarskiego oraz prowadzonej przez skarżących działalności gospodarczej i wynoszą około 20.000 zł miesięcznie. Skarżący wskazali, że posiadane przez nich zasoby finansowe (pieniężne) wynoszą [...] zł. Jako składniki majątku wymienili nieruchomość (dom) o powierzchni 200 m² (własność w ¾), mieszkanie o powierzchni 50 m² oraz nieruchomość rolną o powierzchni 70 ha. Do przedmiotów wartościowych o wartości przekraczającej równowartość 3000 euro zaliczone zostały: samochód osobowy, dwa samochody dostawcze, dwa ciągniki rolnicze oraz inne, bez sprecyzowania rodzaju, maszyny rolnicze. Skarżący wskazali, że za pieniądze uzyskane z odszkodowania nie są w stanie odtworzyć utraconej części gospodarstwa rolnego.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wyrażony powyżej warunek zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy, stwierdzić należy, że żądanie wnioskodawców nie może zostać uznane za usprawiedliwione. Powyższe jest skutkiem uznania, że wysokość uzyskiwanych przez skarżącego dochodów, a także zgromadzonych środków finansowych, niezależnie od tego, czy mają one charakter oszczędności, czy też środków potrzebnych (niezbędnych) do odtworzenia przejętego gospodarstwa, są tak znaczne, że bez wątpienia skarżący nie mogą być traktowani jako osoby, które nie są w stanie wygospodarować środków pozwalających uiścić wymagane koszty sądowe. Zobowiązanie finansowe jakie aktualnie ciąży na skarżących w związku z wniesieniem skargi na decyzję Ministra Infrastruktury z [...] grudnia 2010 r. dotyczy wpisu od skargi (kwota 200 zł). Ciężar finansowy tego zobowiązania, znajdującego swoją podstawę prawną w § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), jest na tyle nieznaczny w kontekście ujawnionych dochodów gospodarstwa domowego, że możliwe jest jego samodzielne udźwignięcie, bez potrzeby uciekania się o przyznanie przez Sąd prawa pomocy w tym zakresie. Możliwość partycypowania przez strony w kosztach prowadzonego postępowania sądowego nie jest wyłączona również w odniesieniu do innych kosztów sądowych z tego zasadniczego powodu, że konieczność uiszczenia pozostałych opłat sądowych ma charakter hipotetyczny (zależny od tego, czy zostanie uwzględniona skarga przez Sąd I instancji), a poza tym odnosi się do kwot, które nie przekraczają kwot dotychczas wskazanych (np. wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, a zatem 100 zł). Obiektywnie wysokie dochody skarżących mogą stanowić zatem wystarczające źródło pokrycia tego rodzaju wydatku.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło