I SA/Wa 1653/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Cezary Pryca Sędziowie WSA - Jolanta Zdanowicz (spr.) asesor WSA - Mirosław Gdesz Protokolant - Marta Ways po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2005 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji w W. z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego. 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji w K. z dnia [...] maja 2004 r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. I SA/Wa 1653/04 UZASADNIENIE Komendant Główny Policji decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r., po rozpatrzeniu odwołania zainteresowanego, utrzymał w mocy decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] maja 2004 r. wzywającą zainteresowanego do opuszczenia i opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w K.. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał następujący stan faktyczny i prawny: M. M., obecnie osoba uprawniona do policyjnych świadczeń emerytalnych, w organach Policji pełnił służbę od [...] grudnia 1972 r. do [...] sierpnia 2002 r. W okresie pełnienia służby, na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] maja 1993 r. Komendanta Rejonowego Policji K. zainteresowany otrzymał przydział lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w K.. Na podstawie aktu notarialnego z dnia [...] maja 1991 r. M. M. wraz z żoną Z. M. stał się współwłaścicielem zabudowanej domem mieszkalnym nieruchomości, położonej przy ul. [...] w S.. Treścią wyrażoną w wymienionym wyżej akcie czynności prawnej była darowizna przedmiotowej nieruchomości z zastrzeżeniem ustanowienia służebności osobistej (polegającej na prawie zamieszkiwania w domu) na rzecz darczyńcy (który zmarł w 1998 r.). Informację o nabyciu przez stronę powyższej nieruchomości organ pierwszej instancji powziął dopiero w dniu [...] lutego 2003 r. Organ pierwszej instancji wszczął postępowanie w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego o czym poinformował zainteresowanego pismem z dnia 21 sierpnia 2003 r. Rozpatrując odwołanie od decyzji pierwszej instancji orzekającej o opróżnieniu przedmiotowego lokalu, organ odwoławczy w oparciu o zapis ustawy o Policji oraz § 7 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 131, poz. 1469), podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, bowiem jeżeli policjant lub jego małżonek uzyskał w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, odpowiedni dom lub lokal mieszkalny, zasadne jest orzeczenie opróżnienia zajmowanego przez niego służbowego mieszkania. Zainteresowany jako uprawniony do świadczeń emerytalno-rentowych, uzyskał lokal (dom) czyniąc z niego centrum życia, a zatem lokal służbowy zbędny już dla jego potrzeb, może być przeznaczony na zakwaterowanie innego policjanta. Organ podkreślił też, że oczywistym jest, iż w odniesieniu do emerytów i rencistów policyjnych mogących po zakończeniu służby pozostawać w przydzielonym lokalu nadal, że nie nabywają oni żadnych szczególnych praw względem tych lokali. Skargę na powyższą decyzję wniósł zainteresowany wnosząc o uchylenie decyzji obu instancji i zarzucając naruszenie przepisów art. 7, 10, 77, 107 kpa, a także § 7 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. Zainteresowany podniósł, iż nabyty w drodze darowizny dom wymagał remontu, więc nie mogąc wykonywać żadnych prac fizycznych, skarżący [...] lutego 2004 r. darował tę nieruchomość synowi. Postępowanie administracyjne wszczęto w 2003 r., kiedy skarżący nie pełnił już służby, a zatem przepis art. 7 rozporządzenia nie miał zastosowania, natomiast organ administracji nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego i okoliczności istotnych dla sprawy. Niezasadnie też przyjęto, iż w domu tym zainteresowany miał centrum aktywności życiowej, bowiem nigdy w tym domu nie mieszkał, ani sam, ani jego rodzina. Już w dacie orzekania przez organ skarżący nie był współwłaścicielem domu w S., a organy faktu tego nie badały, a nadto po zebraniu całego materiału organ drugiej instancji nie zawiadomił skarżącego o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej, dokonywana przez sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. W przedmiotowej sprawie skarga zasługiwała na uwzględnienie, a brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego mógł mieć wpływ na wynik postępowania. Stosownie do treści art. 88 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r., Nr 7, poz. 58) policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. z 2001 r., Nr 131, poz. 1469) w § 7 ust. 1 pkt 5 przewiduje opróżnienie lokalu mieszkalnego w przypadku uzyskania przez policjanta lub jego małżonka w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej innego lokalu mieszkalnego (domu) o powierzchni mieszkalnej odpowiadającej co najmniej przysługującym policjantowi i członkom jego rodziny normom zaludnienia. Powyższe przepisy nie przewidują sytuacji, aby uzyskany inny lokal mieszkalny w miejscowości odległej mógł stanowić podstawę do żądania opróżnienia lokalu przez policjanta. Jednakże taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Jak wynika bowiem z decyzji organu drugiej instancji miejscowość S., gdzie znajdowała się darowana skarżącemu nieruchomość, nie jest miejscowością pobliską względem K., w którym skarżącemu w 1993 r. przydzielono lokal mieszkalny. Z art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji wynika, że lokalu mieszkalnego nie przydziela się policjantowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny. W związku z powyższym zapisem ustawowym, organ przydzielając lokal policjantowi winien brać pod uwagę, czy zainteresowany ma lokal mieszkalny, bądź dom w miejscowości pełnienia służby, bądź w miejscowości pobliskiej. W przedmiotowej sprawie zainteresowany w 1993 r. uzyskał decyzją przydział kwatery, będąc już współwłaścicielem darowanej nieruchomości. Pamiętać jednak trzeba, że S. nie są miejscowością pobliską, co aktualnie w swojej decyzji przyznał organ odwoławczy. Jednakże obecnie organ przyjął, że w odniesieniu do emerytów nie można mówić o konieczności zapewnienia dyspozycyjności i dlatego, gdy osoba uprawniona uzyska dom w jakiejkolwiek miejscowości, to zasadne jest opróżnienie lokalu służbowego, jako zbędnego dla jego potrzeb. Aczkolwiek zgodzić się należy ze stwierdzeniem, iż w przypadku emeryta nie wchodzi w grę zapewnienie dyspozycyjności, to jednak nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem, iż uzyskanie innego lokalu w jakiejkolwiek miejscowości uzasadnia opróżnienie lokalu służbowego, bowiem nie wynika to z przepisu. Powoływane przez organ zapisy ustawy i rozporządzenia o ich stosowaniu odpowiednio do lokali mieszkalnych zajmowanych przez osoby posiadające uprawnienia emerytalne, nie stanowią o ich stosowaniu w kontekście całokształtu mieszkaniowych uregulowań resortowych, jak to przyjął organ. Mają być one stosowane odpowiednio do emeryta, a zatem muszą być spełnione przesłanki zawarte w § 7 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia z dnia 17 października 2001 r., aby można wszcząć postępowanie o poróżnienie lokalu. Organy obu instancji pominęły kwestię, że w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja z dnia [...] maja 1993 r. o przydziale skarżącemu lokalu mieszkalnego i że decyzję tę wydano w oparciu o obowiązujące zasady przydziału lokalu funkcjonariuszowi. Zatem obecnie organ winien rozważyć, czy można od skarżącego żądać opróżnienia tego lokalu w świetle całokształtu materiału sprawy i przy uwzględnieniu okoliczności, iż przepisy nie przewidują, aby uzyskanie lokalu w jakiejkolwiek miejscowości stanowiło podstawę do żądania opróżnienia lokalu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił obie decyzje na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) z zastosowaniem art. 152 powyższej ustawy.