I SA/Wa 1653/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart sędzia WSA Daniela Kozłowska asesor WSA Agnieszka Miernik (spr.) Protokolant Marta Maciejkowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., po rozpatrzeniu odwołania A. Z., decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w O. z dnia [...]czerwca 2007 r. nr [...] o przyznaniu A. Z. zasiłku celowego w wysokości [...] zł na maj 2004 r. z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu żywności i leków. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w O. decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. przyznał A. Z. zasiłek celowy na maj 2004 r. z przeznaczeniem na zakup żywności i leków w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wziął pod uwagę trudną sytuację wnioskodawczyni, a także potrzeby innych osób zgłaszających się po wsparcie finansowe. Od powyższej decyzji A. Z. wniosła odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w O. z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...]. W uzasadnieniu wskazano, że sprawa przyznania zasiłku celowego wnioskodawczyni była już przedmiotem postępowania przed organami administracyjnymi i Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Organ podał, że w postępowaniu administracyjnym zastosowano się do zaleceń Sądu zawartych w wyroku z dnia 16 grudnia 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 503/05 i po zweryfikowaniu dochodu skarżącej ustalono, że nie przekracza on w miesiącu kwietniu 2004 r. kryterium dochodowego na osobę w rodzinie uprawniającego do świadczeń z pomocy społecznej, a także przyznano wnioskodawczyni zasiłek celowy na miesiąc maj 2004 r., czyli za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek z dokumentacją. Odnosząc się do wysokości przyznanego zasiłku celowego, Kolegium podkreśliło, że w sprawach przyznania tego rodzaju pomocy społecznej organ administracyjny działa w ramach uznania administracyjnego i możliwości ośrodka pomocy społecznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. po analizie materiału dowodowego stwierdziło, że organ pierwszej instancji uzasadnił swoje rozstrzygnięcie i nie wykroczył poza granice uznania administracyjnego. Kolegium podniosło dodatkowo, że Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie zabezpiecza przede wszystkim potrzeby rodzin bez stałego źródła dochodu, osób niezdolnych do podjęcia zatrudnienia oraz realizuje świadczenia obowiązkowe. Organ wyjaśnił także, że organem miejscowo właściwym w sprawie przyznania zasiłku celowego A. Z. jest Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w O., gdyż wnioskodawczyni przebywa na terenie jego działania. Jednakże, zgodnie z przepisami ustawy o pomocy społecznej, organ pomocy społecznej właściwy ze względu na miejsce zameldowania wnioskodawczyni (w Gminie O.), będzie zobowiązany, na żądanie Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w O., do dokonania na jego rzecz zwrotu wypłaconych wnioskodawczyni świadczeń w ramach pomocy społecznej. Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] sierpnia 2007 r. A. Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi podniosła, że organy nie uwzględniły rzeczywistej sytuacji jej rodziny. Podała, że - mając na uwadze ochronne działanie ustawy o pomocy społecznej organy nie zapewniły jej ochrony i wsparcia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymało stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd uwzględnia skargę i uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie, stwierdza nieważność lub wydanie z naruszeniem prawa tego rozstrzygnięcia jedynie wówczas, gdy uzna, że w sprawie istnieją przesłanki określone w art. 145 § 1 powołanej ustawy. W sprawie niniejszej nie stwierdzono wskazanych w tym przepisie przesłanek uzasadniających uwzględnienie skargi. Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.), na podstawie której wydano zaskarżoną decyzję, w art. 2 i 3 stanowi, że jest to instytucja mająca na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Osoby ubiegające się o przyznanie im świadczenia z pomocy społecznej muszą liczyć się z tym, że nie każdy ich wniosek i nie w pełnym zakresie zostanie automatycznie uwzględniony, bowiem rodzaj, forma i rozmiar świadczenia muszą być odpowiednie nie tylko do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy, ale również do możliwości finansowych organu udzielającego pomocy. Zgodnie zaś z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej świadczenie, jakim jest zasiłek celowy, jest przyznawane w drodze tzw. decyzji uznaniowej wydawanej przez upoważniony organ. Zatem jeżeli decyzja w tej materii została wydana prawidłowo w ramach uznania administracyjnego, Sąd nie ma podstaw prawnych do kwestionowania jej legalności. Organy administracyjne zastosowały się do zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartych w wyroku z dnia 16 grudnia 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 503/05 i ustaliły, że dochód skarżącej nie przekracza kryterium ustawowego, co uzasadnia przyznanie zasiłku celowego, a także przyznały zasiłek celowy na miesiąc maj 2004 r. Jak wynika z akt sprawy decyzja przyznająca skarżącej prawo do zasiłku celowego w kwocie [...] zł uwzględniała zarówno sytuację skarżącej (uzasadniającą udzielenie pomocy) jak i możliwości finansowe w tym zakresie organu. W uzasadnieniu tej decyzji omówiono wysokość przyznanych środków i sposób ich rozdysponowania. Z tego względu nie można postawić organowi zarzutu, że poprzez powierzchowne rozpatrzenie sprawy i nierzetelne uzasadnienie swego rozstrzygnięcia przekroczył granicę wspomnianego wyżej uznania administracyjnego. W szczególności z uzasadnienia decyzji organów obu instancji wynika, że organ pomocy społecznej przy ustalaniu wysokości zasiłku celowego miał na względzie ograniczoną ilość środków finansowych i dużą liczbę osób wymagających pomocy. Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, po rozważeniu podniesionych przez skarżącą zarzutów Sąd uznał, że nie dają one podstaw do podważenia legalności zaskarżonej decyzji i decyzji utrzymanej nią w mocy, bowiem oba rozstrzygnięcia nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.