I SA/Wa 1655/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Województwa [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Województwa [...] na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Województwo [...], pismem z dnia 22 kwietnia 2014 r., wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [..] grudnia 2013 r., nr [...], orzekającą o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł na rzecz M.K. za przejęcie z mocy prawa na rzecz Województwa [...] nieruchomości położonej w gminie [...], obręb [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, przeznaczonej pod rozbudowę drogi wojewódzkiej nr [...] na odcinku [...] – [...] w miejscowościach szczegółowo opisanych w decyzji oraz zobowiązującą Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...], działający w imieniu Zarządu Województwa [...] do wypłaty ustalonego odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanie się ostateczna. W skardze zawarto jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że w sprawie zachodzi zarówno niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu, jak i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, poprzez wypłatę odszkodowania na rzecz osoby, która może nie być legitymowana do jego otrzymania, bowiem nie jest właścicielem nieruchomości objętej decyzją ZRID uprawnionym do jego otrzymania. Skarżący podkreślił, że wykonanie zaskarżonej decyzji poprzez wypłatę odszkodowania skutkować może, w sytuacji uchylenia decyzji przez Sąd, powstaniem sytuacji uniemożliwiającej zwrot przez osoby wskazane w decyzji, wypłaconej wcześniej kwoty z powołaniem się na zarzut choćby z art. 409 k.c., tj. wygaśnięcia obowiązku zwrotu wobec braku wzbogacenia na dzień żądania zwrotu przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) - dalej ppsa - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W oparciu o cytowany przepis prawny, wskazać należy, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na stronie skarżącej. Przy czym podkreślić trzeba, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter fakultatywny, o czym świadczy użyty w powyższym przepisie zwrot "sąd może". Oznacza to, że Sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet, jeżeli stwierdzi, iż w danej sprawie występują przesłanki określone w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie wniosek skarżącego o wstrzymanie zaskarżonej decyzji nie może zostać uwzględniony, gdyż powołane przez stronę okoliczności nie uprawdopadabniają zastosowania ochrony tymczasowej. W szczególności skarżący nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować miało wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami. W szczególności Sąd nie może zgodzić się z twierdzeniem skarżącego dotyczącym niemożności zwrotu wypłaconej kwoty odszkodowania, w przypadku ewentualnego uchylenia decyzji przez Sąd. Podkreślić należy, że wbrew podnoszonym przez stronę argumentom, odszkodowanie jest świadczeniem pieniężnym, które może zostać w każdym czasie zwrócone lub wyegzekwowane, przez co będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego poprzez jego zwrot. Nie można zatem mówić o trudnych do odwrócenia skutkach wykonania zaskarżonej decyzji, a ściślej decyzji organu pierwszej instancji. Zdaniem Sądu, trudno też uznać, że wypłata ustalonej w decyzji pierwszoinstancyjnej kwoty odszkodowania wiązałaby się z niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu będącemu jednostką samorządu terytorialnego znacznej szkody majątkowej. Dla przesłanki warunkującej ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że wynikiem wypłaty odszkodowania ustalonego w tej właśnie decyzji będzie dla danego podmiotu tak znaczne, że może zagrozić jego płynności finansowej, a co za tym idzie, wpłynie negatywnie na funkcjonowanie skarżącego. W orzecznictwie administracyjnym wielokrotnie podkreślano, że budżet podmiotu jest planem finansowym obejmującym dochody oraz wydatki i w ramach wydatków powinny być w tym planie uwzględnione również ewentualne wydatki z tytułu odszkodowań. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.