I SA/Wa 1659/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 25 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie reformy rolnej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Gmina [...] pismem z 14 sierpnia 2018 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie reformy rolnej. Wraz ze skargą strona złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że decyzja ta powoduje, iż wymienione w niej działki ewidencyjne ze znajdującą się na nich zabudową, nie zostały przejęte w trybie dekretu o reformie rolnej na rzecz Skarbu Państwa, przez co znajdujące się na nich pomieszczenia klas gimnazjalnych Szkoły Podstawowej w [...] mogą zostać wyeksmitowane przez byłych właścicieli tych działek w wyniku czego stracą możliwość dalszego funkcjonowania. To spowoduje w ocenie skarżącej powstanie skutków trudnych do odwrócenia i zarazem znacznej szkody w postaci konieczności likwidacji publicznej placówki szkolnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że decyzja stwierdzająca, iż przedmiotowa nieruchomość nie podpadała pod działanie przepisów art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu PKWN, zalicza się do aktów o charakterze deklaratoryjnym, które co do zasady nie podlegają wykonaniu, jednakże nie można pominąć następstw prawnych powstałych w wyniku wydania takiego aktu. Stwierdzenie, że nieruchomość nie podpadała pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu PKWN wywołuje skutek prawnorzeczowy prowadzący do powrotnego przejścia prawa własności, czego efektem jest wykreślenie podmiotu publicznoprawnego z księgi wieczystej (o ile był on ujawniony). W konsekwencji powyższego spadkobiercy dawnych właścicieli będą mogli podjąć działania zmierzające do realizacji przysługujących im praw, np. działania zmierzające do zbycia nieruchomości, czy jej obciążenia. To zaś oznacza, że istnieje realna możliwość spowodowania nieodwracalnych skutków prawnych poprzez działania, których organ nie będzie mógł zmienić w ramach swych kompetencji (por. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2018 r., I OZ 541/18, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem mając na względzie przedmiot zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie, gdyż jej wykonanie, przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podkreśla jednocześnie, że wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.