I SA/Wa 1668/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.) WSA Gabriela Nowak Protokolant referent Joanna Kicińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2016 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o. o. w likwidacji na postanowienie Ministra Gospodarki z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Gospodarki z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...]; 2. zasądza od Ministra Rozwoju na rzecz skarżącego [...] Sp. z o. o. w likwidacji kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2015r., nr [...] Minister Gospodarki utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra Gospodarki z dnia [...] grudnia 2013 r., [...]. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 29 lipca 2014 r. C. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w [...] (zwana w dalszej części uzasadnienia spółką C.), reprezentowana przez likwidatora K. J., wystąpiła do Ministra Gospodarki z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra Gospodarki z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...], stwierdzającą nieważność orzeczenia Ministra Przemysłu Lekkiego z dnia [...] lutego 1950 r., nr [...] wydanego w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego, o przejęciu przedsiębiorstw na własność Państwa, w części dotyczącej przedsiębiorstwa pn. C. – [...]. Jako podstawę prawną wniosku o wznowienie postępowania wskazała art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej jako "k.p.a.". W ocenie wnioskodawczyni brak uznania jej za stronę, w rozumieniu art. 28 k.p.a., w toczącym się postępowaniu było błędem organu, gdyż jej zdaniem winna być ona zawiadomiona o postępowaniu oraz brać w nim udział, a także otrzymać decyzję kończącą postępowanie. Wskazała, że o decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. dowiedziała się w dniu 17 lipca 2014 r. Pismem z dnia 26 sierpnia 2014 r. Minister Gospodarki wezwał wnioskodawczynię do wykazania, że został zachowany miesięczny termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 10 września 2014 r. likwidator spółki C. wskazała, że przekazanie informacji dotyczącej decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r., nastąpiło w dniu 17 lipca 2014 r. w trakcie służbowej wizyty przedstawicieli spółki w siedzibie Starostwa Powiatowego w [...]. Pismem z dnia 22 września 2014 r. Minister Gospodarki wystąpił do Starostwa Powiatowego w [...] z prośbą o wyjaśnienia w kwestii ustalenia ww. daty oraz o nadesłanie dowodów potwierdzających tę okoliczność. W odpowiedzi, pismem z dnia 16 października 2014 r., Starosta [...] wskazał, że likwidator spółki C., faktycznie została poinformowana o decyzji z [...] grudnia 2013 r. oraz o tym, że decyzja stała się ostateczna, jednakże ze względu na brak udokumentowania tej okoliczności nie jest możliwe określenie dokładnej daty, w której informacja ta została przekazana. Zaznaczył jednak, że mogło to nastąpić najwcześniej 10 czerwca 2014 r. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...], Minister Gospodarki odmówił wznowienia postępowania. W uzasadnieniu organ wskazał na uchybienie miesięcznego terminu do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania. Organ uznał, że wnioskodawczyni nie udowodniła, że miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienia postępowania został przez nią zachowany. Spółka C. pismem z dnia 5 grudnia 2014 r. wystąpiła do Ministra Gospodarki z wnioskiem o ponownie rozpatrzenie sprawy. Pismem z dnia 26 stycznia 2015 r. Minister Gospodarki skierował do B. C. - przedstawiciela wnioskodawcy prośbę o nadesłanie do akt sprawy oświadczenia, w którym udzielona zostałaby odpowiedź na pytanie dotyczące daty powzięcia informacji o decyzji Ministra Gospodarki z dnia [...] grudnia 2013 r. przez nią oraz przez likwidatora spółki K. J. Pismem z dnia 26 stycznia 2015 r. Minister Gospodarki zwrócił się do Starosty Powiatowego w [...] o odebranie oświadczenia od pracownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami, dotyczącego wyjaśnienia wszelkich okoliczności mogących potwierdzić datę otrzymania informacji przez likwidatora spółki – K. J. o decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. W nadesłanym w dniu 10 lutego 2015 r. oświadczeniu B. G. potwierdziła datę wskazywaną przez wnioskodawczynię tj. 17 lipca 2014 r. Starosta Powiatowy w [...] nadesłał oświadczenie odebrane od [...], głównego specjalisty ds. gospodarki nieruchomościami. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015r., nr [...] Minister Gospodarki utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że zachowanie miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, musi być przez stronę udowodnione, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze. Przedstawione przez likwidatora K. J. oraz przez B. G. informacje, jak również treść oświadczenia odebranego od [...] - pracownika Starostwa Powiatowego w [...], nie rozstrzygają w sposób bezsporny zachowania miesięcznego terminu. Minister uznał więc, że zachowanie terminu nie zostało przez wnioskodawczynię udowodnione. Spółka C., reprezentowana przez likwidatora K. J. złożyła skargę na postanowienie Ministra Gospodarki z dnia [...] lipca 2015 r., zarzucając mu naruszenie przepisów: 1) postępowania mających wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 28 k.p.a. w zw. z art. 147 k.p.a., polegające na przyjęciu, że skarżąca nie jest legitymowana do wnioskowania o wznowienie postępowania administracyjnego, ponieważ nie przysługuje jej przymiot strony, podczas gdy skarżąca wykazała, że jako zarządca wywłaszczonej nieruchomości ma interes prawny, by być stroną postępowania o jej zwrot; 2) art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. albowiem, organ odmówił wznowienia postępowania na podstawie twierdzenia, że wnioskujący podmiot nie ma statusu strony, a tymczasem organ zobowiązany był wznowić postępowanie administracyjne i dopiero w jego toku rozważyć kwestię istnienia legitymacji skarżącego do wnioskowania o wznowienie postępowania; 3) art. 148 § 1 i 2 k.p.a., gdyż organ odmówił wznowienia postępowania pomimo iż jak sam twierdzi dowody nie rozstrzygają w sposób bezsporny sprawy terminu zawiadomienia skarżącego o wydanej decyzji, tu organ nie dokonał przesłuchania żadnych świadków, a opiera się na oświadczeniach osób, które wg. nie są jednoznaczne, oraz 4) art. 7 i 8 k.p.a. poprzez działanie organów I i II instancji w sposób naruszający powyżej powołane przepisy. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia z dnia [...] listopada 2014 r. oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Szczegółowe stanowisko, na poparcie podniesionych zarzutów, strona skarżąca przedstawiła w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymał stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia [...] lipca 2015 r. oraz wskazał, że zaskarżone postanowienie w żaden sposób nie odnosi się do kwestii posiadania przez skarżącą przymiotu strony, zaś podstawą odmowy wznowienia postępowania był brak udowodnienia zachowania miesięcznego terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia prowadzona na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 169 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", doprowadziła do uznania, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Ministra Gospodarki z dnia [...] lipca 2015 r. utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] listopada 2014 r. Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r., odmówił wznowienia postępowania z wniosku spółki C. z uwagi na uchybienie miesięcznego terminu do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania. Sąd podziela stanowisko organu wyrażone w postanowieniu z dnia [...] lipca 2015 r., iż badanie, czy podmiot występujący z podaniem o wznowienie postępowania ma przymiot strony, powinno nastąpić łącznie z badaniem zaistnienia określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. przesłanki, zgodnie z regułami prawa procesowego, a więc w toku wznowionego postępowania. W związku z powyższym należało uczynić przedmiotem wstępnego postępowania w sprawie o wznowienie postępowania, zachowanie przez skarżącą spółkę terminu do wniesienia podania o wznowienie, określonego w art. 148 § 2 k.p.a. W niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się zatem do ustalenia, czy skarżąca przy składaniu wniosku o wozownie postępowania zachowała ustawowo określony miesięczny termin do jego złożenia. Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Zgodnie z treścią art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Z kolei jednak z brzmieniem § 2 powołanego przepisu, termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Art. 148 § 2 k.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. faktu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Jednomiesięczny termin do żądania wznowienia postępowania administracyjnego biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji. Informacja o wydanej decyzji wcale nie musi pochodzić od organu wydającego decyzję, lecz także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie. Dowiedzenie się oznacza powzięcie wiadomości o wydaniu rozstrzygnięcia. Jest to pewne zdarzenie określane jako akt wiedzy. Zachowanie terminu musi być przez stronę udowodnione. Strona musi zatem udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, bądź dowiedziała się o decyzji. Strona występująca z wnioskiem o wznowienie postępowania powinna zadbać o dowody potwierdzające wskazaną datę. Organ swobodnie ocenia dowody w tej mierze, ale musi ocenić je i przedstawić stanowisko w tym zakresie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Organ administracji publicznej nie jest więc zwolniony od przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności. Przy czym, organ na którym ciąży obowiązek wynikający z art. 7 k.p.a., winien podjąć wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że skarżąca precyzując wniosek o wznowienie postępowania wskazała, że o decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. dowiedziała się w dniu 17 lipca 2014 r. w trakcie wizyty w siedzibie Starostwa Powiatowego w [...]. W aktach znajduje się pismo z dnia 16 października 2014 r., w którym Starosta [...] wskazał, że likwidator skarżącej spółki podczas wizyty w Starostwie Powiatowym w [...], faktycznie została poinformowana o tym, że wydano decyzję z dnia [...] grudnia 2013 r., i że decyzja stała się ostateczna. Jednocześnie nie jest możliwe określenie dokładnej daty, w której informacja ta została przekazana, natomiast nastąpiło to najwcześniej 10 czerwca 2014 r. Ponadto, w aktach znajduje się oświadczenie B. G. – przedstawiciela skarżącej spółki, z którego wynika, że zarówno ona jak i likwidator spółki K. J. w dniu 17 lipca 2014 r. dowiedziała się o decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. podczas wizyty w Starostwie Powiatowym w [...]. Ponadto, organ otrzymał od Starosty [...] protokół z oświadczenia odebranego od [...] - głównego specjalisty ds. gospodarki nieruchomościami. W odpowiedzi na zadane pytania [...] wskazał, że nie może potwierdzić, iż spotkanie z przedstawicielami skarżącej spółki odbywało się w dniu 17 lipca 2014 r. Potwierdził, że przedstawiciele spółki byli kilka razy w Starostwie Powiatowym w [...], jednakże ustalenie dokładnej daty nie jest możliwe. Wskazał, że likwidator skarżącej spółki mogła się dowiedzieć o tym, że decyzja z dnia [...] grudnia 2013 r. stała się ostateczna najwcześniej w dniu 10 czerwca 2014 r. Przedstawicielka skarżącej spółki podczas wizyty w urzędzie wystąpiła z pytaniem czy decyzja stała się ostateczna i uzyskała informacje w tym zakresie. Na pytanie czy przed datą 17 lipca 2014 r. przedstawiciele skarżącej spółki kontaktowali się z nim w sprawie decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. odpowiedział, że tak, kilka razy, jednakże nie jest możliwe ustalenie dat, w jakich następowały wizyty przedstawicieli spółki. Na pytanie czy przed datą 17 lipca 2014 r. przekazał skarżącej spółce informacje o wydaniu decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. odpowiedział tak, gdyż od wydania tej decyzji zależy los innego postępowania administracyjnego, którego stroną jest skarżąca spółka. Zdaniem Sądu, organ orzekający w niniejszej sprawie nie wyjaśnił jednak wystarczająco okoliczności faktycznych sprawy przesądzających o tym, że skarżąca spółka naruszyła termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Art. 7 k.p.a. obliguje organ dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zatem organ winien ustalić w jakiej dacie skarżąca dowiedziała się o istnieniu decyzji. Zgromadzony w aktach administracyjnych materiał dowodowy nie pozwala na bezsporne rozstrzygnięcie uchybienie wskazanego terminu. Dowód z pisma Starosty [...] z dnia 16 października 2014 r. stanowi jedynie o tym, że skarżąca mogła dowiedzieć się o decyzji najwcześniej 10 czerwca 2014 r. Powyższe nie stanowi dowodu na uchybienie przez skarżącą terminu do winienia wniosku o wznowienie postępowania. Z kolei, oświadczenie złożone przez [...] należało uznać jako nieprecyzyjne. Z oświadczenia wynika co prawda, że przedstawiciele skarżącej spółki przed dniem 17 lipca 2014 r. kontaktowali się z nim w sprawie decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. oraz przed tym dniem przekazywał spółce informacje o wydaniu decyzji, jednakże nie sposób ustalić kiedy to miało miejsce. Z kolei, z oświadczenia B. G. oraz twierdzeń likwidatora skarżącej spółki K. R. wynika, że skarżąca dowiedziała się o decyzji w dniu 17 lipca 2014 r. Z powyższego wynika, że organ orzekający w niniejszej sprawie nie podjął jednak czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Z akt sprawy nie wynika aby w przedmiotowej sprawie odbyła się rozprawa administracyjna celem wyjaśnienia rozbieżnych oświadczeń składanych przez strony i przedstawiciela spółki. Należy zatem podzielić zarzut skargi, iż sprawa nie została dostatecznie wnikliwie rozważona przez organ, w zakresie zachowania terminu miesięcznego na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Wobec tego za przedwczesną należało uznać odmowę wznowienia przedmiotowego postępowania, w powołaniu na uchybienie art. 148 § 2 k.p.a., bez uprzedniego dogłębnego zbadania tej kwestii. Jednocześnie organ w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] lipca 2015 r. nie wskazał przyczyn, z powodu których odmówił wiarygodności i mocy dowodowej dowodowi z oświadczenia B. G.. Powyższe pozwala Sądowi orzekającemu stwierdzić, że przy wydaniu zaskarżonych postanowień zostały naruszone przepisy prawa procesowego - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni ocenę prawną i wskazania wyrażone w uzasadnieniu niniejszego wyroku oraz stosując się do warunkujących prawidłowość postępowania administracyjnego przepisów i zasad postępowania wyda rozstrzygnięcie odpowiadające prawu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania zawartych w punkcie 2 sentencji wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na zasądzone koszty postępowania złożył się wpis sądowy w kwocie 200 zł.