I SA/Wa 1677/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Miasta P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Miasta P. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia o wywłaszczeniu nieruchomości postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 16 października 2007 r. Miasto P. wniosło za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] stwierdzającą nieważność orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m. P. Urzędu Spraw Wewnętrznych z dnia [...] czerwca 1961 r. nr [...] o wywłaszczeniu nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 listopada 2007 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, twierdząc w uzasadnieniu, że skarżący nie wykazał na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, ani też, że wykonanie powyższej decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyło Miasto P. W uzasadnieniu zażalenia wskazało, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia realna możliwość wyrządzenia znacznej szkody w majątku Miasta P., w ten sposób, że wnioskodawcy stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m. P. z dnia [...] czerwca 1961 r. mają możliwość dysponowania przedmiotową nieruchomością, mogą dokonać wtórnego obrotu, przenosząc jej własność na rzecz osób trzecich jeszcze przed zakończeniem toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Jeśli nabywcy nieruchomości będą działali w dobrej wierze, Miasto P. może utracić swoje prawa do nieruchomości będącej przedmiotem zaskarżonego orzeczenia. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 lutego 2008 r., sygn. akt I OZ 43/08 uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że Sąd pierwszej instancji ponownie rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powinien wziąć pod uwagę argumenty skarżącego podniesione w zażaleniu oraz okoliczności sprawy i obowiązujące przepisy i ponownie dokonać oceny przesłanek wynikających z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponownie rozpoznając sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samem sprawy. Z akt sprawy wynika, że w przypadku nie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może wystąpić w niniejszej sprawie niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody majątkowej oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.