I SA/Wa 1677/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie: WSA Marta Kołtun-Kulik WSA Iwona Maciejuk (spr.) Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi Z.O. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 429/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz Z. O. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 429/13 w punkcie 1 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku Z. O. z dnia 21 sierpnia 2012 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomości wydzielone pod drogi publiczne w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; w punkcie 2 stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z. O. 4 kwietnia 2014 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 429/13. Skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny w wysokości 5 000 zł, zobowiązanie Prezydenta W. do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Z. O. zaznaczył, że do dnia wniesienia skargi Prezydent W. nie rozstrzygnął sprawy o odszkodowanie zgodnie z wyrokiem Sądu z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 429/13, jak również bezprawnie pismem z dnia 14 marca 2014 r. wyznaczył kolejny termin załatwienia sprawy. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wyjaśnił, że strona postępowania została poinformowana o dodatkowym terminie rozpatrzenia sprawy, tj. do dnia 30 czerwca 2014 r. Organ dodał, że w przedmiotowej sprawie przygotowany został projekt decyzji, który podlega obecnie procedurze i kontroli wewnętrznej. Zaznaczył również, w dniu 8 maja 2014 r. Wydział Nieruchomości Skarbu Państwa zwrócił się do Wydziału Nadzoru i Koordynacji z prośbą o wystąpienie do Skarbnika m. W. o kontrasygnatę środków na wypłatę przedmiotowego odszkodowania. W dniu 12 maja 2014 r. w budżecie m. W. na rok 2014 r. zostały zabezpieczone środki na ten cel. Jednocześnie Prezydent W. wyjaśnił, że w dniu 9 maja 2014 r. do strony postępowania zostało wysłane zawiadomienie informujące o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym. Dodał, że po upływie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia zostaną wydane decyzje administracyjne dotyczące ustalenia i wypłaty Z. O. odszkodowań za grunty wydzielone pod drogi publiczne. Pismem z dnia 28 lipca 2014 r. Prezydent W. wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] ustalił odszkodowanie w wysokości [...] zł za grunt położony w W. w dzielnicy [...], ozn. jako działki ewid. nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m² i nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m², wydzielony pod drogę publiczną (powiatową) – ul. [...] oraz przyznał je na rzecz Z. O.; zaś decyzją z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] ustalił odszkodowanie w wysokości [...] zł za grunt położony w W. w dzielnicy [...], ozn. jako działki ewid. nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m², nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m² i nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m², wydzielony pod drogę publiczną (gminną) – ul. [...] oraz przyznał je na rzecz Z. O. W piśmie tym organ zaznaczył, że obie decyzje z dnia [...] maja 2014 r. stały się ostateczne w dniu 10 czerwca 2014 r., zaś odszkodowania nimi przyznane zostały wypłacone na konto skarżącego w dniu 9 lipca 2014 r. Do akt sądowych zostały dołączone poświadczone za zgodność z oryginałem decyzje Prezydenta W. z dnia [...] maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona , co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem. Niewykonanie wyroku ma więc miejsce zarówno wtedy, gdy organ nie wykonał orzeczenia w ogóle, jak i wtedy, gdy organ wykonał orzeczenie, ale z przekroczeniem wyznaczonego terminu. Ponadto powyższa regulacja prawna nie pozostawia Sądowi swobody działania, tj. nie przewiduje możliwości odstąpienia od wymierzenia organowi grzywny, jeżeli spełnione zostały przesłanki wymienione w tym przepisie. Ta szczególna sankcja dla organu administracji podyktowana jest faktem, że niewykonywanie wyroków sądów w demokratycznym państwie prawnym, a w szczególności nierespektowanie ich przez organy władzy publicznej, prowadzi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej i świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 429/13 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku Z. O. z dnia 21 sierpnia 2012 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomości wydzielone pod drogi publiczne (tj. za grunt ozn. jako działki ewid. nr [...] i nr [...], wydzielony pod poszerzenie ul. [...] w W. oraz grunt ozn. jako działki ewid. nr [...], nr [...] i nr [...], wydzielony pod poszerzenie ul. [...] w W.) w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do Urzędu Miasta W. w dniu 20 lutego 2014 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z dnia 4 kwietnia 2014 r., mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżącego do wykonania prawomocnego wyroku (wezwanie z dnia 21 marca 2014 r.), Prezydent W. nie wykonał nałożonego wyrokiem Sądu zobowiązania do zakończenia postępowania. Skoro zaś Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 20 listopada 2013 r. sprawy nie załatwił (a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie), to wniosek o wymierzenie grzywny jest uzasadniony. Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Możliwość wymierzenia grzywny w określonym wyżej przedziale pozwala Sądowi na miarkowanie jej wysokości, w szczególności w zależności od stopnia winy organu w niewykonaniu wyroku albo niewydaniu aktu lub niedokonaniu czynności. Ta zaś zależy także od skomplikowania nie tylko stanu faktycznego, ale także prawnego sprawy. Ustalając wysokość grzywny w niniejszej sprawie Sąd wziął pod uwagę stopień skomplikowania sprawy oraz okoliczności powołane przez organ w odpowiedzi na skargę. Mając na uwadze powyższe oraz czynności podjęte przez organ w sprawie (m.in. wydanie decyzji – po wniesieniu niniejszej skargi – w odniesieniu do wszystkich działek, których dotyczyła uprzednio wniesiona skarga na bezczynność) Sąd stwierdził, że uzasadnione będzie wymierzenie grzywny w wysokości 500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Grzywna w tej wysokości – w okolicznościach sprawy – będzie wystarczającą dolegliwością dla organu za niewykonanie w terminie wyroku Sądu z dnia 20 listopada 2013 r. Tym samym Sąd uznał, że brak jest podstaw do wymierzania grzywny w żądanej przez skarżącego wysokości. Uwzględniając wyżej przedstawione okoliczności, jak również okres przekroczenia terminu na wydanie decyzji, Sąd stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku z dnia 20 listopada 2013 r. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd wskazuje jednocześnie, że przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości zobowiązania organu do ukarania pracownika. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł, jak w pkt 3 wyroku, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 powołanej ustawy.