I SA/Wa 1679/12

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z [...] lipca 2012 r. w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego skarżąca M. O. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W urzędowym formularzu PPF wnioskodawczyni wyjaśniła, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem i trojgiem dzieci. Źródłem utrzymania rodziny pozostaje wynagrodzenie męża (1500 zł plus premia uznaniowa) oraz niewielkie dochody z gospodarstwa rolnego (powierzchnia 11.24 ha). Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Odmowa przyznania prawa pomocy w zakresie określonym złożonym przez skarżącą żądaniem jest uzasadniona charakterem rozpoznawanej sprawy sądowoadministracyjnej. Uwzględnić bowiem należy, że skarżąca wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z [...] lipca 2012 r. odmawiającą przyznania w toku instancji świadczenia pielęgnacyjnego, a więc akt wydany w sprawie, o której mowa w art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a. W myśl powyższego przepisu, strona wnosząca skargę na decyzje organów administracji podjęte w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Taka treść regulacji oznacza tym samym, że poddając kontroli sądu administracyjnego rozstrzygnięcie odmawiające przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, na skarżącej nie ciąży ustawowy obowiązek uiszczenia kosztów sądowych. Zaistniały w rozstrzyganej sprawie brak podstaw prawnych do przyznania skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych na mocy orzeczenia sądu stanowi przyczynę odmownego rozpatrzenia zgłoszonego przez skarżącą żądania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.