I SA/Wa 1689/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Asesor WSA Agnieszka Miernik Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2008 r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2007 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania A. P. od decyzji Prezydent W. z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...], odmawiającej przyznania zasiłku celowego specjalnego w wysokości [...] zł., przeznaczonego na pokrycie kosztów zakupu [...] o wartości [...] zł. oraz na opłacenie [...] w wysokości [...] zł., na podstawie art. 134 kpa, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji ustalił, że w dniu [...] marca 2007 r. A. P. zwrócił się z prośbą o pomoc finansową na pokrycie kosztów związanych z zakupem [...] w miesiącach [...] o łącznej wartości [...] zł. Ponadto podczas przeprowadzonego wywiadu środowiskowego zwrócił się z prośbą o pomoc w opłaceniu [...] w wysokości [...] zł. Decyzją dnia [...] kwietnia 2007 r. Prezydent W. odmówił przyznania zasiłku celowego specjalnego w wysokości [...] zł., przeznaczonego na pokrycie kosztów zakupu [...] o wartości [...] zł. oraz na opłacenie [...] w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że A. P. [...]. W ocenie organu wnioskodawca nie wykazał, że zaszły szczególne okoliczności uzasadniające przyznanie zasiłku celowego specjalnego. Od powyższej decyzji odwołanie złożył A. P. W odwołaniu wskazał, że jego sytuacja materialna i zdrowotna jest wciąż bardzo trudna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., powołując się na treść przepisu art. 134 kpa wskazało, że decyzja organu I instancji została wydana w dniu [...] kwietnia 2007 r. Ze znajdujących się w aktach sprawy zwrotek wynika, że A. P. odebrał decyzję w dniu [...] kwietnia 2007 r. Jednakże odwołanie od przedmiotowej decyzji złożył osobiście dopiero w dniu [...] lipca 2007 r., tj. po upływie 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania, który to termin upłynął w dniu [...] kwietnia 2007 r. Organ podkreślił, że odwołujący się nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Na postanowienie z dnia [...] września 2007 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył A. P. Skarżący nie zgadzając się z treścią postanowienia wskazał na swoją trudną sytuację finansową i zdrowotną. Zarzucił, że w 2007 r. nie otrzymał pomocy na [...]. Wskazał, że [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podkreśliło, że w niniejszym postępowaniu organ odwoławczy nie badał merytorycznej treści decyzji organu I instancji, lecz ograniczył się do rozstrzygnięcia w przedmiocie złożenia odwołania po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżony akt nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria należy stwierdzić, że skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Termin do wniesienia odwołania ma charakter zawity (por. wyrok NSA z dnia 2 października 1996 r., SA/Ka 1742/95, niepubl.). Z istoty takiego terminu wynika, że nigdy nie może być on przedłużany, a wobec tego złożenie odwołania po upływie terminu powoduje jego bezskuteczność. W orzecznictwie sądowym utrwalony został pogląd, że rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa). Oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a zatem decyzji, która korzysta z ochrony trwałości - art. 16 § 1 kpa (por. wyrok NSA z dnia 18 listopada 1999 r.; I SA 330/99, LEX 48749, wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 1999 r., I SA 1823/98, ONSA 2000, nr 2, poz. 70; uchwałę NSA z dnia 12 października 1998 r., OPS 11/98, ONSA 1999, nr 1, poz. 4; wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 1998 r., IV SA 1006/96, LEX 43356). Dlatego z wyżej wskazanych przyczyn obowiązkiem organu odwoławczego, po wypłynięciu odwołania, jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy odwołanie zostało złożone w terminie, a jeżeli termin nie został zachowany, to ustalenie, czy strona złożyła wniosek o jego przywrócenie (art. 58 i 59 kpa). Dopiero po negatywnych ustaleniach w tych kwestiach i ewentualnie po ostatecznej odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, organ odwoławczy wydaje, na podstawie art. 134 kpa, postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Tak było w niniejszej sprawie. Decyzja Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2007 r. została doręczona skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2007 r. ([...]). Odwołanie skarżący złożył osobiście w dniu [...] lipca 2007 r. ([...]), a więc po upływie ponad 3 miesięcy, a nie w terminie 14 dni, o czym stanowi przepis art. 129 § 2 kpa. Wskazać należy, że skarżący do odwołania nie dołączył wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, ani nie zawarł go w żadnym innym piśmie. Dlatego trafnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. (sprostowanym postanowieniem z [...] października 2007 r.) stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest wyłącznie postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, a nie prawidłowość decyzji objętej tym odwołaniem. Decyzja organu I instancji stała się bowiem ostateczna i nie podlega kontroli sądu, tak jak nie mogła podlegać wcześniej kontroli organu odwoławczego. Tymczasem zarzuty skargi dotyczące trudnej sytuacji materialnej skarżącego, stanu zdrowia i jego potrzeb stanowią de facto merytoryczną polemikę z decyzją organu I instancji, a nie zawierają zarzutów odnośnie zaskarżonego postanowienia. Brak jest również naruszeń prawa, które Sąd mógłby brać pod uwagę z urzędu. Reasumując uznać należy, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, co uzasadnia oddalenie skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).