I SA/Wa 1689/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) Sędziowie: WSA Maria Tarnowska WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2012 r. sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia postępowania oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. zawiesiło postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] grudnia 1955 r. nr [...]. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że powodem zawieszenia postępowania była śmierć L. T. i nie wskazanie przez wnioskodawcę jego następców prawnych oraz nie wskazanie adresów pozostałych byłych współwłaścicieli nieruchomości ewentualnie ich następców prawnych. Z wnioskiem z dnia 12 stycznia 2011 r. A. G. (dalej skarżący) wystąpił o podjęcie zawieszonego postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] odmówiło podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] grudnia 1955 r. nr [...]. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] marca 2011 r. Kolegium wskazało, że w przedmiotowej sprawie nie ustały przesłanki zawieszenia postępowania, w szczególności nie ustalono następców prawnych zmarłego L. T. Utrwalone orzecznictwo NSA oraz WSA nakazuje prowadzić postępowanie z udziałem wszystkich stron , w niniejszej sprawie z udziałem wszystkich następców prawnych byłych współwłaścicieli nieruchomości. Ponadto przywołując treść orzeczeń sądowych Kolegium wskazało, że ustalenie spadkobierców właścicieli nieruchomości nie jest obowiązkiem organu, gdyż organ nie ma legitymacji czynnej przed sądem powszechnym do wystąpienia z takim wnioskiem. W związku z powyższym należy uznać, że dopóki nie zostaną ustaleni spadkobiercy właścicieli przedmiotowej nieruchomości postępowanie nie może być podjęte. Skarżący A. G. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zobowiązanie organu do podjęcia niezbędnych kroków zmierzających do podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie o sygnaturze [...]. W sytuacji nie ustalenia przez organ adresów następców prawnych byłych współwłaścicieli nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], o zobowiązanie J. T. do ustalenia adresów wskazanych wyżej osób. Gdyby natomiast żądania wyżej wskazane okazały się bezskuteczne, o zobowiązanie organu do pozostawienia postępowania o sygn. [...] bez rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 6, 7, 12 § 1 kpa, 77 § 1 oraz art. 99 in fine kpa . W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny, dlatego Sąd akceptując ustalenia faktyczne dokonane przez organ w zaskarżonym postanowieniu dokonał jego kontroli pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zbadał, czy organy administracji, orzekające w sprawie, nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej ppsa) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. Oznacza to, że przedmiotem niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłych w tym postępowaniu rozstrzygnięć. Sąd administracyjny nie jest zatem uprawniony do zobowiązania organu do podejmowania konkretnych działań oraz do wydania orzeczeń o określonej treści, o co wnosi skarżący. Sąd w niniejszej sprawie ocenia legalność odmowy podjęcia zawieszonego postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] grudnia 1955 r. nr [...]. Ze znajdującego się w aktach sprawy zaświadczenia Sądu Rejonowego W. z dnia [...] marca 1992 r. wynika, że poprzednimi współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości byli T. F., L. i J. T., K. S. i E. C. Z akt wynika również, że L. T. zmarł. W obrocie prawnym pozostaje postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2002 r. o zawieszeniu postępowania określające, że ustalenie następców prawnych po T. F., L. T., K. S. i E. C. jest konieczne, bowiem bez ich udziału postępowanie administracyjne nie może się toczyć. Przy tym przedmiotem oceny nie jest to postanowienie, a tylko i wyłączenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2011 r. i [...] lipca 2011 r. w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Oznacza to, że w niniejszym postępowaniu Sąd nie bada i nie dokonuje oceny postanowienia o zawieszeniu postępowania z dnia [...] maja 2002 r. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie sytuacja jest jednoznaczna, że wskazana jako przyczyna zawieszenia postępowania konieczność ustalenia następców prawnych L. T. nie ustała. Natomiast zgodnie z art. 97 § 2 Kpa, tylko gdy ustała przyczyna zawieszenia postępowania, organ ma obowiązek podjąć zawieszone postępowanie. Dlatego nie ma jakichkolwiek podstaw do podjęcia postępowania. Prowadzenie postępowania w sprawie stwierdzenie nieważności orzeczenia z dnia [...] grudnia 1955 r. o nr [...] odmawiającego przyznania T. F. i innym prawa własności do gruntu nieruchomości [...], położonej przy ul. [...] i bez udziału osób ( lub ich następców prawnych), które dysponowały prawem własności (współwłasności) do nieruchomości jest niedopuszczalne i prowadziłoby do pozbawienia strony możliwości uczestniczenie w postępowania, które będzie dotyczyło praw i obowiązków tych osób. Z powyższych względów zarzuty skargi należy uznać za nieuzasadnione, a ponieważ zaskarżone postanowienia nie naruszają prawa Sąd na zasadzie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku