I SA/Wa 169/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędziowie asesor WSA Sławomir Antoniuk asesor WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant Bożena Dąbkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi "W." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na decyzję Ministra Edukacji i Nauki z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] Minister Edukacji Narodowej i Sportu, po rozpoznaniu wniosku "W." Spółki z o.o. z siedzibą w K. (dalej powoływana jako spółka "W.") o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] o odmowie uchylenia w ramach wznowionego postępowania decyzji Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] września 2000 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] czerwca 2000 r. nr [...], odmawiających zmiany decyzji ostatecznej Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] stycznia 1994 r. nr [...] w części dotyczącej terminu ważności pozwolenia na utworzenie [...] Szkoły Wyższej w K. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji został podany następujący stan faktyczny: Spółka "W." wnioskiem z dnia 14 sierpnia 2002 r. zwróciła się o wznowienie postępowania i ponowne zbadanie zasadności decyzji z dnia [...] czerwca 2000 r. i decyzji z dnia [...] września 2000 r., nie wskazując zarazem żadnej przesłanki wznowienia postępowania. Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu pismami z dnia 6 września 2002r. nr [...] i z dnia 21 października 2002 r. nr [...] przedstawiło wnioskodawcy zaistniały stan sprawy. W odpowiedzi Spółka z o.o. "W." w K. pismami z dnia 20 września 2002 r. i z dnia 25 października 2002 r. podtrzymała swój wniosek o wznowienie postępowania, zarzucając tym razem decyzji z dnia [...] czerwca 2000r. rażące naruszenie prawa. Minister Edukacji Narodowej decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...], utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...], odmówił wznowienia postępowania uznając, iż nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 145 oraz w art. 145a kpa. Na powyższe decyzje Spółka z o.o. "W." w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 3 lutego 2004 r. sygn. akt I SA 583/03 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] grudnia 2002 r. stwierdzając, iż Minister w obu instancjach oparł swoje decyzje o odmowie wznowienia postępowania na dokonanej przez siebie ocenie przyczyn wznowienia, przeprowadzonej przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania, a więc sprzecznie z przepisem § 3 w zw. z § 2 art. 149 kpa. ' Minister Edukacji Narodowej i Sportu, będąc związany oceną prawną Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] rozpatrując ponownie sprawę stwierdził co następuje. Wnioskodawca nie wskazał w swoim wniosku żadnej z przesłanek wznowienia postępowania przewidzianych w art. 145 § 1 kpa, natomiast w piśmie z dnia 20 września 2002 r. zarzucił, iż decyzja z dnia [...] czerwca 2000 r. została podjęta z rażącym naruszeniem prawa. Powyższy zarzut nie może stanowić przesłanki wznowienia postępowania w trybie art. 145 i nast. kpa, ale mógłby stanowić podstawę wniosku o stwierdzenie nieważności na podstawie art. 156 kpa. W odpowiedzi na postanowienie o wznowieniu postępowania wnioskodawca w piśmie z dnia 30 grudnia 2004 r. nr [...] podniósł naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 i 5 kpa poprzez: "niewzywanie strony do udziału w czynnościach postępowania wyjaśniającego oraz brak znajomości przez organ administracji okoliczności faktycznych". W ocenie Ministra niezrozumiałym jest zarzut "braku znajomości okoliczności faktycznych", tym bardziej, iż wnioskodawca nie wskazał, jakie okoliczności miał na myśli. Niezrozumiałym jest również zarzut braku udziału strony w postępowaniu, gdyż postępowanie zostało wszczęte na wniosek strony, po rozpatrzeniu którego Minister wydał decyzję. Należy ponadto zaznaczyć, iż decyzja z dnia [...] czerwca 2000 r. była przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 1 marca 2000 r. (sygn. akt I SA 2064/00) nie znalazł żadnych podstaw do jej uchylenia. W ocenie Ministra niezrozumiałym jest wniosek strony o: "wskazanie terminu dokonania badania akt "W." Sp. z o.o. znajdujących się w MENIS pod kątem powiadomienia wnioskodawcy o okolicznościach, uwagach, zaleceniach itp.", gdyż Minister nie jest organem nadzorującym spółki, nie posiada ich akt, zaś wszelkie pisma kierowane do wnioskodawcy powinien posiadać sam wnioskodawca. Minister nie jest również uprawniony do nakazania szkole wyższej przekazania skierowanej do niej korespondencji dokumentacji do wglądu spółce, jak również okazywania tej dokumentacji. Ponieważ w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 149 § 1 kpa organ nie ustalił wystąpienia podstaw wznowienia postępowania wymienionych w art. 145 § 1 kpa i w art. 145a kpa, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] września 2000 r. nr [...], odmowa uchylenia decyzji ostatecznej jest uzasadniona. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi "W." Spółki z o.o. z siedzibą w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze podniesiono, że organ nie dopełnił zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym i nie wezwał do zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym. Ponadto zaskarżona decyzja narusza art. 7 kpa poprzez nie uwzględnienie słusznego interesu społecznego oraz słusznego interesu obywateli. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc w szczególności że decyzja której uchylenia żąda spółka była już przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 1 marca 2002 r. oddalił skargę spółki . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego oraz przepisami kompetencyjnymi. Sądowa kontrola jest więc ograniczona i sprowadza się do oceny, czy organ rozstrzygający badał sprawę w zakresie dyrektyw ustawowych, jak również, czy zebrał i rozważył cały materiał dowodowy w danej sprawie. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia sąd stwierdził, że nie narusza ono prawa. Pierwszoplanowe znaczenie dla niniejszej sprawy, w kontekście podniesionych przez stronę zarzutów ma fakt wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia 1 marca 2002 r. sygn. akt I SA 2064/00 oddalającego skargę na decyzję, której weryfikacji w ramach wznowienia zażądała Spółka "W.". Zgodnie z treścią art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Zauważyć należy, że strona nie podnosi żadnych okoliczności które powstały po dniu wydania wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ewentualna kwestia niebrania udziału strony w postępowaniu (art. 145 §1 pkt 4 kpa) musiałaby istnieć w chwili wydania decyzji i powinna być wyjaśniona i ustalona w toku rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, który z urzędu badał czy nie zachodzi jedna z przesłanek wznowienia postępowania (art. 22 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym Dz. U. Nr 74 poz. 368 ze zm.). Istnieje oczywiście pewna grupa przesłanek wznowienia postępowania, które mogą zostać ujawnione dopiero po rozpoznaniu skargi i wydaniu orzeczenia przez sąd administracyjny. Jeżeli owe okoliczności nie zostały ujawnione lub nawet nie istniały w momencie orzekania przez sąd administracyjny, to prawomocność swoimi skutkami nie może wyłączać możliwości uruchomienia wewnątrzadministracyjnego trybu weryfikacji decyzji obarczonych tego typu wadami - wznowienia postępowania (tak. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska Komentarz do Ppsa, Lewis-Nexis W- Wa 2005 s. 513-514) . Taka sytuacja jednak w ogóle nie miała miejsca w przedmiotowej sprawie, ponieważ przedstawione przez stronę zarzuty dotyczące wznowienia postępowania dotyczyły okoliczności istniejących w dniu wydania decyzji z 2000 r. Skoro zatem prawomocnym wyrokiem z dnia 1 marca 2002 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki "W." na decyzję z dnia [...] września 2000 r., to brak jest podstaw do uchylenia ocenionej już prawomocnie decyzji, w nadzwyczajnym postępowaniu przez organ administracji publicznej, ponieważ stanowiłoby to naruszenie art. 170 ppsa. Reasumując, uznać należy, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, co skutkuje oddaleniem skargi z mocy art. 151 ppsa.