I SA/Wa 1698/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. C. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2008 r. w sprawie sygn. akt I SA/Wa 1698/07 w sprawie ze skargi U. C. na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie wykonania obowiązku wydania nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2008 r. w sprawie sygn. akt I SA/Wa 1698/07. Skarżąca U. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie wykonania obowiązku wydania nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym. W związku ze złożonym przez skarżącą wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z dnia 11 stycznia 2008 r. przyznany został U. C. pełnomocnik z urzędu, na którego w dniu [...] lutego 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adwokata T. N.. Jak wynika z akt sprawy w dniu 18 lutego 2008 r. skarżąca udzieliła adwokatowi T. N. stosownego pełnomocnictwa procesowego (karta - 104). Zarządzeniem z dnia 20 marca 2008 r. wyznaczony został termin rozprawy na dzień 20 maja 2008 r., o którym powiadomiony został pełnomocnik skarżącej (karta - 112). Wyrokiem z dnia 20 maja 2008 r. w sprawie sygn. akt I SA/Wa 1698/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę U. C.. W dniu 6 czerwca 2008 r. skarżąca wystąpiła do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2008 r. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że nie została poinformowana o terminie rozprawy zarówno przez Sąd jak i swojego pełnomocnika. O wyroku dowiedziała się w dniu 2 czerwca 2008 r. z listu od adwokata T. N.. W ocenie skarżącej termin doręczenia ww. pisma jest datą powzięcia przez nią wiadomości o rozprawie i dlatego też uważa wniosek o przywrócenie terminu za zasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej ppsa. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2). Zgodnie z orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/2004 r. kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony (pełnomocnika strony) do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Chodzi więc o wskazanie takich okoliczności, których wystąpienie nie leżało po stronie skarżącej (pełnomocnika skarżącej), a uniemożliwiło jej dopełnienie czynności procesowej w terminie. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła, że wystąpiły okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zgodnie z art. 141 § 1 ustawy ppsa uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym. W myśl natomiast art. 141 § 2 powołanej ustawy w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W związku z powyższym, skarżąca lub jej pełnomocnik powinni złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia najpóźniej do dnia 27 maja 2008 r. czyli w ciągu siedmiu dni od dnia, w którym Sąd wyrokiem z dnia 20 maja 2008 r. oddalił skargę U. C. W przedmiotowej sprawie skarżąca działała przez pełnomocnika z urzędu adwokata T. N. Zgodnie z art. 67 § 5 ppsa, jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pisma w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Oznacza to, że wszelka korespondencja sądowa kierowana jest bezpośrednio do pełnomocnika. Sąd nie może się zatem zgodzić z argumentacją skarżącej wyrażoną we wniosku o przywrócenie terminu, że nie została poinformowana o terminie rozprawy. Strona skarżąca została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy, gdyż o terminie tym powiadomiony został reprezentujący ją pełnomocnik, który jak wynika z protokołu rozprawy (karta -124) stawił się na rozprawie i oświadczył, że popiera skargę. Nieobecność skarżącej na rozprawie w dniu 20 maja 2008 r. w sytuacji, gdy strona mogła się dowiedzieć o tym, że zapadł na niej wyrok (chociażby od swojego pełnomocnika), nie usprawiedliwia spóźnienia w złożeniu wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia. Podkreślić należy, że w sytuacji gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, przy ocenie zawinienia strony w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze, że zaniedbania pełnomocnika, a także innych osób, którymi pełnomocnik się posługuje, obciążają ją samą, a zatem nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 powołanej ustawy ppsa postanowił, jak w sentencji postanowienia.