I SA/Wa 1699/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. O. z dnia 17 października 2007 r. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2001 r., sygn. akt I SA 2399/99 w sprawie ze skargi F. O. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] września 1999 r., nr KKU [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania komunalizacyjnego postanawia odrzucić skargę z dnia 17 października 2007 r. o wznowienie postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 marca 2001 r., sygn. akt I SA 2399/99 oddalił skargę F. O. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] września 1999 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania komunalizacyjnego. W dniu 17 października 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła kolejna skarga F. O. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powołanym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2001 r., sygn. akt I SA 2399/99. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 278 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. W myśl art. 280 § 1 powołanej ustawy sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż warunkiem dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania jest spełnienie dwóch przesłanek – wniesienie skargi w terminie i oparcie na ustawowej podstawie wznowienia. W przedmiotowej sprawie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sprawie będącej przedmiotem skargi o wznowienie postępowania, stał się prawomocny w dniu 20 marca 2001 r. (art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Skarga F. O. z dnia 17 października 2007 r. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego przedmiotowym orzeczeniem wniesiona zaś została dopiero w dniu 17 października 2007 r., a zatem z przekroczeniem terminu określonego w art. 278 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, iż nie miał on pełnomocnika w zaskarżonym postępowaniu, a w związku z tym był nienależycie reprezentowany, należy stwierdzić, iż skarżący na tym etapie postępowania nie składał wniosku o przyznanie mu prawa pomocy, w tym ustanowienia pełnomocnika z urzędu, a w związku z powyższym zarzut ten należy uznać za bezzasadny. W świetle powyższego, mając również na względzie, że wniesiona skarga o wznowienie postępowania opiera się na niezasadnym zarzucie niemożności działania lub nienależytej reprezentacji stwierdzić należy, że podlega ona odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 280 § 1 w związku z art. 278 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji postanowienia.