I SA/Wa 1702/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie: sędzia WSA Jolanta Rudnicka sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant Michał Samoraj po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2008 r. sprawy ze skargi Miasta P. na postanowienie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę. Minister Transportu i Budownictwa postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku Prezydenta Miasta P. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] o stwierdzeniu, że orzeczenie Prezydium Rady Narodowej m. P. z dnia [...] stycznia 1960 r. nr [...] o wywłaszczeniu na rzecz Państwa nieruchomości o pow. [...] m2, zapisanej w księdze wieczystej Sądu Powiatowego dla m. P. w P., [...], tom [...], wkl. [...], parcele nr [...] i [...], położonej w P. przy ul. [...], stanowiącej współwłasność A. D. i M. B. – P., zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa w części dotyczącej działek nr [...], nr [...] i nr [...] oraz o stwierdzeniu nieważności powyższego orzeczenia z dnia [...] stycznia 1960 r. w pozostałej części – stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2005 r. W uzasadnieniu decyzji Minister Transportu i Budownictwa podał, że decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2005 r. stwierdzono, że orzeczenie Prezydium Rady Narodowej m. P. z dnia [...] stycznia 1960 r. o wywłaszczeniu na rzecz Państwa nieruchomości opisanej powyżej, zostało wydane z naruszeniem prawa w części dotyczącej działek nr [...], nr [...] i nr [...] oraz stwierdzono nieważność orzeczenia z dnia [...] stycznia 1960 r. w pozostałej części. Pismem z dnia 22 sierpnia 2005 r., wysłanym w dniu 22 sierpnia 2005 r., Prezydent Miasta P. wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. Minister Transportu i Budownictwa podkreślił, że na podstawie art. 127 § 3 kpa, stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2005 r. przysługiwało prawo wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, o czym strony zostały prawidłowo pouczone. Z ustaleń organu wynika, że powyższa decyzja z dnia [...] lipca 2005 r. została doręczona Prezydentowi Miasta P. w dniu 1 sierpnia 2005 r., zatem czternastodniowy termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozpoczął bieg w dniu 2 sierpnia 2005 r. i upłynął w dniu 16 sierpnia 2005 r. W związku z powyższym organ stwierdził, że skarżący uchybił ustawowemu terminowi wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, czym naruszył przepis art. 129 § 2 kpa, a ponadto strona nie wystąpiła o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Skargę na postanowienie Ministra Transportu i Budownictwa do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyło Miasto P.; zarzucając obrazę przepisów art. 40 § 2 i art. 129 § 2 kpa poprzez nie doręczenie żadnemu z ustanowionych w sprawie pełnomocników zaskarżonego postanowienia, a nadto poprzez przyjęcie, iż pełnomocnik Miasta P. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej w pierwszej instancji decyzją administracyjną z uchybieniem czternastodniowego terminu, przewidzianego w kpa do wniesienia takiego wniosku – skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu i Budownictwa wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a przy jego podjęciu nie uchybiono przepisom postępowania administracyjnego. W myśl art. 127 § 3 kpa i art. 129 § 2 kpa wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy objętej decyzją wnosi się do organu, który wydał kwestionowaną decyzję w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W rozpoznawanej sprawie decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2005 r. Prezydent Miasta P. otrzymał w dniu 1 sierpnia 2005 r. Decyzja zawierała pouczenie o przysługującym środku prawnym służącym weryfikacji rozstrzygnięcia oraz o sposobie i terminie jego wniesienia. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezydent Miasta P. złożył dopiero w dniu 22 sierpnia 2005 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Zgodnie z art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Przepis ten ma zastosowanie w niniejszej sprawie na mocy odesłania zamieszczonego w art. 127 § 3 kpa in fine, zgodnie z którym do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań. Stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zamyka drogę do merytorycznego rozpatrzenia tego środka odwoławczego. Podniesione w skardze argumenty, odnoszące się w istocie do przyczyn braku winy Miasta P. w uchybieniu terminu, mogłyby być rozważane w postępowaniu w sprawie o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego (art. 58 i 59 kpa), natomiast w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia uchybienia terminu (art. 134 kpa) nie mogą być brane pod uwagę. Przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przesłanki faktyczne i prawne stanowiące podstawę jego wydania nie budzą wątpliwości, stąd brak jest podstaw do jego wzruszenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.