I SA/Wa 1706/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezydenta Miasta P. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych Administracji z dnia [...] września 2008 r. nr [...] oraz decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...]. Pismem z dnia 9 października 2008 r. Prezydent Miasta [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2008 r. , nr [...], utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia 23 czerwca 2008 r., nr 383 stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 1994 orzekającej o nieodpłatnym nabyciu z mocy prawa przez Miasto P. własności zabudowanej nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów w jednostce ewidencyjnej obrębie [...], jako działka nr [...] o pow. [...] ha. W treści skargi Prezydent Miasta [...] zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku Prezydent podniósł, iż w przypadku dokonania przez następców prawnych dawnych właścicieli gruntu, na podstawie zaskarżonych decyzji wpisu na swoją rzecz prawa własności, a następnie zbycia lub obciążenia nieruchomości, powstaną niemożliwe do odwrócenia skutki prawne. Potencjalny nabywca będzie chroniony rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych. Ponadto skarżący wskazał, iż nasuwa się pytanie co stanie się z prawem użytkowania wieczystego mogącym istnieć wyłącznie na gruncie stanowiącym własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, w tym przypadku wyłącznie z prawem własności lokalu w sytuacji, gdy decyzje Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zniosą podstawę ustanowienia w przeszłości użytkowania wieczystego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Celem tego przepisu jest udzielenie ochrony tymczasowej skarżącemu przed trudnymi, czy wręcz niemożliwymi do odwrócenia skutkami jakie może wywołać kwestionowany akt w sytuacji gdy ostatecznie na skutek prawomocnego orzeczenia sądowego zostanie on wyeliminowany z obrotu prawnego. W tym stanie rzeczy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzależnione jest od wykazania przez stronę skarżącą, że konsekwencją wykonania decyzji mogą być skutki, o których mowa w tym przepisie. W ocenie Sądu wniosek Prezydenta Miasta P. nie ma usprawiedliwionych podstaw. Ostateczna decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2008 r. jak i poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej nie wywołują bowiem skutków, na które skarżący wskazuje we wniosku. Podkreślić należy, iż wydawana w trybie art. 18 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32, poz. 191 ze zm.) deklaratoryjna decyzja Wojewody [...] dotyczy jedynie regulacji stosunków własnościowych pomiędzy Skarbem Państwa a gminą. W tym stanie rzeczy stwierdzenie nieważności takiej decyzji (ze skutkem ex tunc) nie powoduje przywrócenia własności nieruchomości następcom prawnym jej dawnych właścicieli. Przywoływany zaś przez Prezydenta Miasta P. skutek w postaci możliwości rozporządzania odzyskanym mieniem przez następców prawnych dawnych właścicieli stanowi konsekwencję prawomocnej decyzji Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] czerwca 1996 r. nr [...] stwierdzającej nieważność orzeczenia nacjonalizacyjnego Ministra Przemysłu Rolnego i Spożywczego z dnia [...] marca 1950 r. (na mocy którego Skarb Państwa stał się właścicielem przedmiotowej nieruchomości) oraz prawomocnej decyzji Ministra Gospodarki z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] stwierdzającej nieważność orzeczenia Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia [...] sierpnia 1965 r. wydanego w przedmiocie zatwierdzenia protokołu zdawczo odbiorczego przedsiębiorstwa W. w P. przy ul. [...]. Nie jest on więc następstwem prawnym rozstrzygnięć nadzorczych stanowiących przedmiot zaskarżenia. Skoro zaś przesłanką udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej jest zabezpieczenie go przed ewentualną szkodą lub trudnymi do odwrócenie skutkami wynikającymi z wykonania kwestionowanego aktu (na wypadek gdyby na skutek orzeczenia sądu został on wyeliminowany z obrotu prawnego), brak związku między wykazywanym zagrożeniem, a wykonaniem zaskarżonej decyzji oznacza, iż nie ma podstaw do jej wstrzymania. Podkreślić przy tym należy, iż podejmując niniejsze rozstrzygnięcie Sąd nie oceniał legalności zaskarżonych decyzji, a jedynie oceniał zasadność złożonego wniosku o wstrzymanie ich wykonania w kontekście spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.