I SA/Wa 1707/18

WyrokWSA w Warszawie2019-04-10

Skład orzekający: Magdalena Durzyńska, Joanna Skiba, Przemysław Żmich

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent miasta, który nie wykonał prawomocnego wyroku zobowiązującego go do rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego, powinien zostać ukarany grzywną, a jego bezczynność powinna zostać uznana za rażące naruszenie prawa?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że bezczynność Prezydenta w wykonaniu prawomocnego wyroku uzasadnia wymierzenie grzywny w kwocie 1000 zł, jednakże nie stwierdził rażącego naruszenia prawa z uwagi na wypożyczenie akt prokuraturze oraz stosunkowo krótki okres niewykonania wyroku. Grzywna ma na celu skłonienie organu do wydania rozstrzygnięcia.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na niewykonanie przez Prezydenta miasta wyroku WSA w Warszawie z dnia 1 lutego 2018 r., który zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w terminie dwóch miesięcy od zwrotu akt. Sąd w tamtym wyroku stwierdził również, że bezczynność Prezydenta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Pomimo upływu terminu i wezwania do wykonania wyroku, organ nie podjął działań. Skarżąca wniosła o wymierzenie grzywny i stwierdzenie rażącego naruszenia prawa. Organ argumentował opóźnienie wypożyczeniem akt prokuraturze oraz dużą ilością spraw.
Rozstrzygnięcie
1. Wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1000 zł. 2. Stwierdził, że bezczynność Prezydenta [...] w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Zasądził od Prezydenta [...] na rzecz E. B. kwotę 680 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska Sędziowie Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) Sędzia WSA Przemysław Żmich Protokolant starszy specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi E. B. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 487/17 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta [...] w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz E. B. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. E. B. (dalej jako: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 lutego 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 487/18. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. [...] nr hip. [...], dz. ew. nr [...] z obrębu [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W związku z dalszym niepodejmowaniem przez organ rozstrzygnięcia w sprawie, skarżąca pismem z [...] lipca 2018 r. wezwała Prezydenta [...] do wykonania wskazanego prawomocnego orzeczenia, a następnie złożyła opisaną na wstępie skargę. Wniosła w niej o: - wymierzenie Prezydentowi [...], w oparciu o art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywny w wysokości 4.000 zł, - stwierdzenie, że niewykonanie wyroku - bezczynność Prezydenta [...] - miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Uzasadniając swoje wystąpienie skarżąca stwierdziła, że grzywna i suma pieniężna to instrumenty służące do dochodzenia prawa strony do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie. W sprawie niniejszej został skompletowany cały materiał dowodowy, umożliwiający rozstrzygniecie sprawy. Pomimo zapadnięcia wyroku z 1 lutego 2018 r. organ nie podjął działań w sprawie. Niewykonanie prawomocnego wyroku w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. Poza wyrokiem Sądu organ zignorował doręczone mu wezwanie do wykonania tego orzeczenia - co przesądza o rażącym naruszeniu prawa przez Prezydenta. Nie podał przyczyny niezałatwienia sprawy w terminie. W ocenie skarżącej wnioskowana wysokość grzywny nie jest wygórowana. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, że akta zostały zwrócone [...] maja 2018 r.. lecz akta własnościowe objętej postępowaniem nieruchomości zostały przy piśmie z [...] lipca 2018 r. przesłane do Prokuratury w związku z jej wnioskiem i dotychczas nie zostały zwrócone. Wskazał ponadto, że obecnie prowadzona jest analiza zgromadzonej dokumentacji, a opóźnienia w rozpatrywaniu spraw są spowodowane, m.in. bardzo dużą ilością wpływającej korespondencji, dotyczącej nieruchomości objętych działaniem dekretu warszawskiego z [...] października 1945 r. Waga tych spraw, stopień ich skomplikowania oraz złożoność okoliczności, które winny być ustalone w roku postepowań nie pozwala na dotrzymanie ustawowych terminów, przewidzianych na ich rozpatrzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest zasadna. Przedmiotowa skarga wniesiona została w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." Przepis ten w § 1 stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2 art. 154). W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 1 lutego 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 487/17 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości, położonej w Warszawie przy ul. [...], nr hip. [...], dz. ew. nr [...] z obrębu [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu [...] maja 2018 r. i od tej daty, zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg termin wyznaczony wyrokiem w jakim sprawa, w której organ pozostawał bezczyny, winna być rozpoznana. W konsekwencji upłynął on [...] lipca 2018 r. Niekwestionowaną okolicznością jest przy tym, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia - mimo uprzedniego wezwania przez stronę do wykonania powyższego wyroku - organ ów zawisłej przed nim sprawy administracyjnej nie rozstrzygnął. Oznacza to, że od ponad 9 miesięcy organ pozostaje przy wykonywaniu powyższego wyroku w stanie bezczynności. W ocenie Sądu – w okolicznościach niniejszej sprawy – uznać należało, że zaistniała bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Nie można bowiem pominąć podniesionych przez organ faktów, że wypożyczył on Prokuratorowi akta sprawy, jeszcze w lipcu 2018 r. Znaczenie przy dokonanej ocenie ma też okres niewykonania wyroku. Jednak powyższe czyni zasadnym żądanie wymierzenia organowi z tytułu niewykonywania prawomocnego wyroku grzywny w kwocie 1.000 złotych. Jej wysokość uwzględnia zarówno okres zwłoki, jak i okoliczności sprawy. W ocenie Sądu sankcja ta winna skłonić Prezydenta do wydania rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Na podstawie art. 154 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 2 sentencji wyroku. O kosztach procesu zwartych w punkcie 3 sentencji wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło