I SA/Wa 1716/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 2 września 2025 r., nr KOC/5177/Op/25 w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia postanawia: odrzucić skargę. T. C. (dalej jako "skarżący") pismem z 8 września 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 2 września 2025 r., nr KOC/5177/Op/25 w przedmiocie rozpatrzenia ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z 29 października 2025 r. (k.12 akt sądowych), w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 29 października 2025 r., wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie, mimo że była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo z 3 listopada 2025 r., powtórne awizo z 12 listopada 2025 r. – nie została podjęta i zwrócona w dniu 18 listopada 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarządzeniem z 11 grudnia 2025 r., wobec prawidłowej awizacji przesyłki, uznano ją za doręczoną z dniem 17 listopada 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wynika, że pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Na mocy wyżej powołanego przepisu brak numeru PESEL stanowi brak formalny skargi. Uzupełnienie powyższych braków następuje poprzez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, pismem z 29 października 2025 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, zakreślając stronie siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, po dwukrotnym awizowaniu (w dniu 3 i 12 listopada 2025 r.), w dniu 18 listopada 2025 r. została zwrócona do Sądu i pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w dniu 17 listopada 2025 r. (art. 73 p.p.s.a.). Tym samym termin do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL upływał w dniu 24 listopada 2025 r. Brak ten do dnia dzisiejszego nie został uzupełniony. Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 1640 oraz z 2024 r. poz. 467), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. W razie niemożności doręczenia korespondencji w sposób przewidziany w treści art. 65-72 p.p.s.a., stosownie do zapisu art. 73 § 1 p.p.s.a pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Wprowadzona treścią ww. przepisów tzw. fikcja doręczenia, polega na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone z upływem czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo). Skoro w zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie wykonał wezwania Sądu, tj. nie wskazał swojego numeru PESEL, skargę należało odrzucić. Sąd zauważa przy tym, że problematyka braku formalnego w postaci braku wskazania w skardze numeru PESEL, była przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r. II GPS 3/22, w której stwierdzono, że niezachowanie wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL - określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. W uzasadnieniu przedmiotowej uchwały NSA wskazał, że ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków od obowiązku strony określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. W szczególności nie zastrzegł, że podanie numeru PESEL w pierwszym piśmie jest wymagane, tylko wówczas, gdy tego numeru nie można ustalić na podstawie akt administracyjnych. W związku z tym nie jest akceptowalne stanowisko, że obowiązek wskazania numeru PESEL aktualizuje się dopiero wtedy, gdy w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd, numer ten nie został utrwalony. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia