I SA/Wa 1720/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędziowie: WSA Jolanta Dargas (spr.) WSA Przemysław Żmich Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2011 r. sprawy ze skargi K. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie projektu podziału nieruchomości oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu zażalenia K. F., postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy N. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] negatywnie opiniujące projekt podziału nieruchomości uregulowanej w KW Nr [...], położonej we wsi [...], oznaczonej jako działka o nr ew. [...], na działki gruntu o numerach ew. [...]. Postanowienie Kolegium zostało wydane w następującym stanie sprawy: K. F. wystąpiła z wnioskiem o zatwierdzenie projektu podziału opisanej nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] Wójt Gminy N. negatywnie zaopiniował wstępny projekt podziału tej nieruchomości, wskazując że jest on niezgodny ze zmianami w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy N. - część II zatwierdzonymi uchwałą Rady Gminy z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...], bowiem projekt ten nie prowadzi do wydzielenia odrębnej działki geodezyjnej na poszerzenie drogi gminnej o symbolu [...] (ul. [...]). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...], uchyliło powyższe postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji wskazując, iż przed wydaniem postanowienia organ I instancji powinien ustosunkować się do pisma wnioskodawczyni z dnia 10 grudnia 2008 r., w szczególności w części dotyczącej wskazania obszaru działki jaki powinien zostać wydzielony pod poszerzenie ul. [...]. W związku z powyższym pismem z dnia [...] listopada 2009 r. Kierownik Działu Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Gminy N. poinformowała K. F. o szerokości planowanej ul. [...], a co z tego wynika o konieczności wydzielenia na całej długości działki nr [...] pasa gruntu o szerokości [...] m. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wójt Gminy N. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] po raz kolejny negatywnie zaopiniował wstępny projekt w/w nieruchomości wskazując, iż projekt ten nie prowadzi do wydzielenia odrębnej działki geodezyjnej przewidzianej obowiązującym planem na poszerzenie drogi gminnej o symbolu [...]. Zażalenie na w/w postanowienie wniosła K. F. W uzasadnieniu podniosła, że rozumie potrzebę powstania ul. [...] i wydzielenia pod nią gruntu, jednakże oczekuje od gminy konkretnej propozycji odnośnie ceny jaką gmina jest w stanie zapłacić za część działki przeznaczonej pod budowę drogi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., rozpoznając zażalenie, zważyło, iż zgodnie z art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stanowiącym podstawę prawną postanowienia organu I instancji, podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Przy czym zgodność z ustaleniami planu dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Przy opiniowaniu projektu podziału organ musi uwzględnić przede wszystkim przeznaczenie terenu określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego i z tego punktu widzenia ocenić, czy projekt podziału realizuje to przeznaczenie, a także czy temu przeznaczeniu służy. Tak więc zgodność planowanego podziału z planem miejscowym będzie zachodziła wtedy, gdy przedstawiony projekt podziału nie będzie naruszał zapisów tego planu. Wskazując na powyższe organ stwierdził, że przedmiotowa nieruchomość jest położona na terenie objętym zmianami w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy N. – część II, zatwierdzonymi uchwałą Rady Gminy N. z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] (Dz. Urz. Województwa [...]). Stosownie do treści § 80 ust. 1 pkt 3 lit. c w/w uchwały ustala się linie rozgraniczające publicznych dróg gminnych według aktualnych wykazów dróg gminnych w [...]: ul. [...] – o symbolu [...] (wg. dawnej symboliki – [...]), w myśl zaś ust. 2 powołanego paragrafu – dla dróg publicznych, o których mowa w ust. 1, ustala się szerokość w liniach rozgraniczających [...] m. Przy czym z akt niniejszego postępowania wynika, iż działka o nr ew. [...] (stanowiąca własność K. F.), której dotyczy opiniowany projekt podziału, przylega bezpośrednio do ul. [...]. Mimo tego faktu przedstawiony projekt podziału nie przewiduje wydzielenia części wspomnianej działki pod poszerzenie ulicy [...], która w chwili obecnej ma szerokość [...] m. Oznacza to, że zaproponowany projekt podziału nie uwzględnia wszystkich ustaleń obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, wobec czego nie jest możliwe pozytywne jego zaopiniowanie. Niezależnie o powyższego organ odwoławczy zauważył, iż kwestia ustalenia odszkodowania za działkę wydzieloną pod poszerzenie drogi publicznej wykracza poza granice niniejszego postępowania w sprawie zaopiniowania projektu podziału nieruchomości z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i pozostaje bez jakiegokolwiek wpływu na wynik tego postępowania. W konsekwencji zajętego stanowiska, Kolegium postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy N. z dnia [...] kwietnia 2010 r., uznając je za zasadne. Skargę na wskazaną decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła K. F., zarzucając organowi mało wnikliwe zbadanie sprawy oraz nie wzięcie pod uwagę kwestii braku odszkodowania za działkę przeznaczoną pod poszerzenie drogi gminnej – ul. [...]. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję (postanowienie) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji (postanowienia). Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Sądu skarga jest niezasadna, bowiem zarówno zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie je poprzedzające nie naruszają prawa. Zgodnie z art. 93 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Oznacza to, że przy opiniowaniu projektu podziału (art. 93 ust. 4) Wójt Gminy N. zobowiązany był przede wszystkim uwzględnić przeznaczenie terenu określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy N. i z tego punktu widzenia ocenić czy projekt podziału opisanej nieruchomości realizował to przeznaczenie, a także czy służył temu przeznaczeniu. Z treści zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji a także z materiału dokumentacyjnego zgromadzonego aktach sprawy wynika, że w dacie prowadzonego postępowania podziałowego dla nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], która miała ulec podziałowi na działkę nr [...] obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy N. wraz ze zmianami zatwierdzonymi uchwałą Rady Gminy N. z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...], opublikowanymi w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...], poz. [...]. Zgodnie z w/w planem wraz ze zmianami przedmiotowa nieruchomość gruntowa znajduje się częściowo w obszarze oznaczonym symbolem [...], objętym ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy N. – część – II, częściowo zaś jest przeznaczona pod poszerzenie dróg gminnych oznaczonych symbolem [...]. Przy czym teren przeznaczony na poszerzenie drogi gminnej – ul. [...] oznaczony jest w planie symbolem [...]. Pismem z dnia [...] listopada 2009 r. skarżąca została poinformowana przez Kierownika Działu Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Gminy N. o konieczności wydzielenia na całej długości działki nr [...] pasa gruntu o szerokości [...] m pod poszerzenie w/w drogi. Pomimo tego skarżąca nie wydzieliła wskazanego pasa gruntu, domagając się pozytywnego zaopiniowania przedłożonego przez nią wstępnego projektu podziału działki nr [...]. Tak więc zauważyć należy, że przedstawiony projekt podziału gruntu nie przewiduje wydzielenia działki pod poszerzenie drogi gminnej – ul. [...] o symbolu [...]. Przy czym stosownie do ustaleń opisanego planu, szerokość ul. [...] w liniach rozgraniczających powinna wynosić [...] m. W związku z tym, iż obecnie ulica ta posiada szerokość [...] m, powinna zostać poszerzona na całej długości działki nr [...] – na co wskazywał organ I instancji. Zatem nie uwzględnienie, przez skarżącą, w projekcie podziału wydzielenia działki pod poszerzenie ul. [...] uniemożliwia pozytywne zaopiniowanie przedłożonego projektu planu co do zgodności z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Prawidłowo więc organ II instancji uznał, iż w niniejszej sprawie proponowany podział nieruchomości nie jest zgodny z ustaleniami planu miejscowego, gdyż nie uwzględnia wydzielenia działki przeznaczonej pod poszerzenie drogi gminnej – ul. [...]. Podkreślić należy, iż skoro postanowienie zawierające opinię projektu podziału nieruchomości podejmowane jest na podstawie ustaleń obowiązującego planu miejscowego, tak więc nie może ono być pozytywne w sytuacji, gdy przedłożony przez stronę projekt podziału jest niezgodny z ustaleniami tego planu. Zgodność podziału nieruchomości z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zachodzi wówczas, gdy przedstawiony projekt nie narusza zapisów takiego planu. Przy czym zauważyć trzeba, iż zapewnienie zgodności podziału z planem miejscowym powoduje niekiedy konieczność wydzielenia części działek pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, jeżeli takie ich przeznaczenie zostało określone w planie. Należy zaznaczyć, że zgodnie z ustawą z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 204 r., poz. 2086 ze zm.) drogi wojewódzkie, powiatowe i gminne stanowią własność właściwego samorządu województwa, powiatu lub gminy (art. 2a ust. 2 ustawy). Do danego zarządcy drogi należy w szczególności utrzymanie nawierzchni drogi, chodników, drogowych obiektów inżynierskich, urządzeń zabezpieczających ruch i innych urządzeń związanych z drogą (art. 20 pkt 4 ustawy). W celu dostosowania skutków podziału nieruchomości do założeń ustawy o drogach publicznych, ustawa o gospodarce nieruchomościami stanowi, że działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne (gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe) – z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela przechodzą z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne (art. 98 ust. 1).Następuje zatem wywłaszczenie właściciela gruntu. Stosownie do art. 21 ust. 2 Konstytucji, za przejęte działki gruntu przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem a właściwym organem (art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Jak z powyższego wynika artykuł 93 ust. 1 w/w ustawy ma jedynie na celu zapewnienie zgodności dokonywanego podziału nieruchomości z obowiązującym planem miejscowym. Uchwalając plan miejscowy gmina może przeznaczyć na realizację celów publicznych nie tylko grunty skomunalizowane bądź należące do Skarbu Państwa, lecz może przeznaczać na takie cele grunty stanowiące własność osób fizycznych i prawnych. Zatem etapem wstępnym postępowania w sprawie podziału nieruchomości jest zaopiniowanie projektu podziału tej nieruchomości, którego wyłącznym celem jest ustalenie zgodności proponowanego podziału z ustaleniami planu miejscowego a nie rozstrzygnięcie o prawie własności czy też o obowiązku ustalenia i wypłacenia odszkodowania. W związku z powyższymi rozważaniami zarzuty skargi należy uznać za bezzasadne, gdyż postępowanie prowadzone na podstawie art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami ma jedynie na celu zapewnienie zgodności dokonywanego podziału nieruchomości z obowiązującym planem miejscowym. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.