I SA/Wa 1723/17
WyrokWSA w Warszawie2018-02-21
Skład orzekający: Dariusz Chaciński, Bożena Marciniak, Przemysław Żmich
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Związek działkowców nabył prawo użytkowania nieruchomości na podstawie przepisów ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, w szczególności w trybie art. 75 lub art. 76 tej ustawy?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, uznając, że organy administracji nie wyjaśniły wszystkich istotnych okoliczności sprawy dotyczących spełnienia przesłanek nabycia prawa użytkowania nieruchomości przez Związek działkowców na podstawie przepisów ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych. Wskazano na naruszenie przepisów Kpa, w tym art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Stan faktyczny
Związek działkowców złożył wniosek o stwierdzenie nabycia prawa użytkowania nieruchomości zajętej pod rodzinny ogród działkowy. Prezydent odmówił stwierdzenia nabycia prawa, wskazując na nieścisłości w opisie prowadzenia ogrodu i brak spełnienia warunków ustawowych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy. Związek działkowców złożył skargę do WSA, zarzucając organom naruszenie przepisów Kpa i ustawy o rod poprzez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego i błędną wykładnię przepisów.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2016 r. Zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Związku zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie WSA Bożena Marciniak WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2018 r. sprawy ze skargi Związku [...] w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia prawa użytkowania nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz Związku [...] w W. [...] kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania Związku [...] w W., decyzją z [...] lipca 2017 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z [...] października 2016 r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nabycia przez Związek, 19 stycznia 2014 r., prawa użytkowania nieruchomości stanowiącej własność W., uregulowanej w Kw nr [...], położonej w [...] oznaczonej jako działka nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] ha.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.
Związek [...] w W., pismem z 2 grudnia 2015 r. zwrócił się do Prezydenta [...] o wydanie decyzji, na podstawie art. 76 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 40) – zwanej dalej "ustawą o rod", stwierdzającej nabycie prawa użytkowania gruntu położonego w W., przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [..] z obrębu [...] o pow. [..] ha, uregulowanego w Kw nr [...] zajętego pod [...].
Prezydent W. decyzją z [...] października 2016 r. nr [...], na podstawie art. 76 ust. 2 w zw. z art. 75 ust. 1 i ust. 5 pkt 2 ustawy o rod, odmówił stwierdzenia nabycia przez Związek, 19 stycznia 2014 r., prawa użytkowania przedmiotowej nieruchomości stanowiącej własność W., położonej w [...]. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, iż dołączony do wniosku o wydanie decyzji syntetyczny opis prowadzenia rodzinnego ogrodu działkowego zawiera wiele nieścisłości. ROD [...] nie mógł posiadać ustalonej lokalizacji w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych, gdyż wtedy nie istniał, nie stał się też ogrodem stałym. Pierwsze dokumenty dotyczące tego ogrodu są z 1986 r., a protokół zdawczo - odbiorczy z 1990 r. o przekazaniu terenu do końca 1995 r. Związek nie udokumentował funkcjonowania ROD [...] po 31 grudnia 1995 r., ani też na jakiej podstawie stał się jego dysponentem. Nie figuruje również jako użytkownik terenu w ewidencji gruntów W. W konsekwencji Prezydent W. uznał, że ROD [...] nie spełnia żadnego z warunków określonych w art. 76 ust. 1 ustawy o rod dla działki nr [...] z obrębu [...] i nie posiada również dokumentów potwierdzających prawo do przedmiotowej nieruchomości po roku 1995.
Pismem z 24 października 2016 r. Związek [...] złożył odwołanie od decyzji Prezydenta W. z [...] października 2016 r. Strona skarżąca w odwołaniu podniosła, że organ I instancji skoncentrował się na badaniu spełnienia przesłanek z art. 76 ust. 2 ustawy o rod w sytuacji, kiedy obowiązkiem organu było wyczerpujące wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy, tym bardziej, że wnioskodawca - Związek [...] – we wniosku wszczynającym postępowanie nie musiał podawać organowi podstawy prawnej wniosku. Ustalenie podstawy prawnej należy do organu administracji publicznej, który w tym przypadku dopuścił się istotnych zaniedbań, pomijając rozpoznania sprawy w oparciu o art. 75 ust. 6 ustawy o rod. W ocenie strony skarżącej, obecnie samodzielną podstawą nabycia przez Związek [...] prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości stanowi art. 75 ust. 6 ustawy o rod.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] lipca 2017 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z [...] października 2016 r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że wnioskodawca w sposób precyzyjny wskazał podstawę prawną swojego wniosku. Organ I instancji powziął jedynie wątpliwość, co do prawidłowego ustępu art. 76 ustawy o rod. Pismem z 21 grudnia 2015 r. Prezydent W. zwrócił się do wnioskodawcy o wyjaśnienie, czy wniosek został złożony w trybie art. 76 ust. 1 pkt 4 ustawy o rod, gdyż we wniosku podano art. 76 ust. 2 pkt 4 tej ustawy, którego ustawa nie zawiera. Pomimo doręczenia pisma, wnioskodawca nie udzielił wyjaśnień w sprawie. Zdaniem Kolegium, organ I instancji związany był podstawą prawną wskazaną we wniosku, gdyż była ona dostatecznie precyzyjna.
Kolegium podniosło, że dla obszaru na którym położona jest działka nr [..] z obrębu [...] brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Kolegium na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustaliło ponadto, że Kierownik Wydziału Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Urzędu [...] decyzją z [...] kwietnia 1990 r. nr [...] oddał Związkowi [...] z siedzibą w W. w użytkowanie teren, położony w W. przy ul. [...] z obrębu [...], oznaczony jako działka nr [...] na czas oznaczony, tj. do 31 grudnia 1995 r. z możliwością przedłożenia na dłuższy okres. Następnie Naczelnik Wydziału Architektury Urzędu [...] decyzją z [...] września 1990 r. nr [...] zatwierdził plan realizacyjny inwestycji związanej z utworzeniem ogrodów działkowych na terenie W. przy ul. [...]. Kolejno Wojewoda [...] decyzją z [...] czerwca 1994 r. nr [...] stwierdził nabycie z mocy prawa, z dniem 27 maja 1990 r. przez Dzielnicę Gminę [...] prawa własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. Przedmiotowa decyzja jest ostateczna. Z karty rejestracyjnej rodzinnego ogrodu działkowego [...]wynika, że ROD został utworzony w 1984 r.
Kolegium podkreśliło, że 12 maja 1981 r. Związek [...] nie posiadał ustalonej lokalizacji. Dopiero decyzją Zastępcy Naczelnika [...] z [...] lipca 1986 r. nr [...] ustalona została lokalizacja inwestycji związanej z realizacją czasowego ogrodu działkowego, pracowniczego - na terenie aktualnie rolniczo użytkowanym, położonym w W. przy ul. [...].
Zdaniem organu odwoławczego, biorąc powyższe pod uwagę organ I instancji w sposób prawidłowy wydał decyzję w sprawie. Strona skarżąca nie spełniła żadnej przesłanki z art. 76 ust. 1 pkt 1-4 ustawy o rod.
Związek [...] w W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lipca 2017 r. nr [...]. Strona skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie: 1) art. 138 § 2 Kpa poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji kiedy decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów prawa (art. 7, art. 77, art. 76 i art. 75 ust. 6 ustawy o rod) albowiem organ I instancji: a) nie ustalił stanu faktycznego sprawy, spełnienia przesłanek o których mowa w art. 76 ust. 1 pkt od 1-4, oraz art. 75 ust. 6 ustawy o rod, b) nie zebrał i nie rozpatrzył żadnych dowodów na okoliczność, czy: - funkcjonowanie ogrodu jest zgodne z aktualnymi ustaleniami dotyczącymi zagospodarowania przestrzennego; - rodzinny ogród działkowy funkcjonuje na nieruchomości co najmniej 30 lat; - nabycie nieruchomości przez jednostkę samorządu terytorialnego, a wcześniej przez Skarb Państwa nastąpiło w związku z zakładaniem lub funkcjonowaniem na niej rodzinnego ogrodu działkowego, w szczególności nie ustalił podstawy nabycia nieruchomości przez Skarb Państwa, jak też nie ustalił, czy gdyby nie funkcjonowanie na tym terenie rodzinnego ogrodu działkowego (mienie służące użyteczności publicznej) – nieruchomość stałaby się mieniem Miasta W. - na podstawie art. 11 ust. 3 lub art. 33 ustawy z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych ROD [...] stał się ogrodem stałym; - w ciągu 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy o rod została wydana decyzja o likwidacji ROD [...] 2) art. 7 Kpa poprzez zaniechanie ustalenia stanu faktycznego sprawy we własnym zakresie przez organ II instancji; 3) art. 136 Kpa poprzez zaniechanie przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego lub zlecenia jego przeprowadzenia organowi I instancji, w sytuacji kiedy postępowanie dowodowe przed organem I instancji zawierało braki i nie zostało przeprowadzone w sposób prowadzący do podjęcia wszystkich ustaleń istotnych dla sprawy; 4) art. 63 § 2 Kpa poprzez jego błędną wykładnię polegająca na uznaniu, że podanie (wniosek o wszczęcie postępowania), jeśli w żądaniu zawiera podstawę prawną, to organ jest związany tą podstawą, w sytuacji kiedy organ nie jest związany podaną przez stronę podstawą prawną żądania, lecz jest jedynie związany w zakresie żądania strony. Zdaniem skarżącego, organy całkowicie zlekceważyły art. 7, art. 8 i art. 9 Kpa., nie bacząc na załatwienie sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, czy na załatwienie sprawy w sposób budzący zaufanie do organów administracji publicznej lub udzielania im niezbędnych wyjaśnień bądź wskazówek, czy informowania o okolicznościach, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw lub obowiązków będących przedmiotem postępowania; 5) art. 76 ust. 2 lub art. 75 ust. 6 ustawy o rod poprzez niezastosowanie któregoś z ww. przepisów w sytuacji, kiedy Związek [...] spełnił przesłanki do nabycia prawa użytkowania nieruchomości objętej wnioskiem. Na podstawie wyżej opisanych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej z [...] października 2016 r. oraz o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.
Skarga została uzupełniona pismem z 21 lutego 2018 r., eksponującym spełnienie przez ROD [...] przesłanki z art. 76 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o rod, odnoszące się do przeznaczenia spornego terenu w studium także pod infrastrukturę społeczną (taką jest budowa i modernizacja infrastruktury ogrodowej jako cel publiczny) oraz warunku z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych (braku wydania do końca 1994 r. decyzji o likwidacji rod).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Jak wynika z akt sprawy Związek [...] wnioskował o wydanie decyzji stwierdzającej nabycie prawa użytkowania do nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] ha, zajęty pod ROD [...]. Analiza treści wniosku o nabycie użytkowania oraz treści odwołania wskazuje, że wnioskodawcy chodzi o stwierdzenie przez organ nabycia prawa użytkowania w trybie art. 76 lub art. 75 ustawy o rod.
Zgodnie z art. 75 ust. 1 ustawy o rod, w stosunku do rodzinnego ogrodu działkowego, zlokalizowanego na nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, do której stowarzyszenie ogrodowe prowadzące rodzinny ogród działkowy nie może wykazać tytułu prawnego, właściciel nieruchomości w terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy może wydać decyzję o likwidacji rodzinnego ogrodu działkowego. Według art. 75 ust. 6 ustawy o rod, w przypadku zaniechania wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, z upływem 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stowarzyszenie ogrodowe prowadzące rodzinny ogród działkowy nabywa prawo użytkowania - w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - nieruchomości zajmowanej przez ten rodzinny ogród działkowy.
Z kolei art. 76 ust. 1 ustawy o rod przewiduje, że właściciel nieruchomości nie może wydać decyzji, o której mowa w art. 75 ust. 1, jeżeli w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy rodzinny ogród działkowy spełnia przynajmniej jeden z warunków: 1) funkcjonowanie rodzinnego ogrodu działkowego na nieruchomości jest zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego; 2) rodzinny ogród działkowy funkcjonuje na nieruchomości co najmniej 30 lat, a nabycie własności nieruchomości przez Skarb Państwa nastąpiło w związku z zakładaniem rodzinnego ogrodu działkowego lub funkcjonował on na nieruchomości w momencie nabycia własności nieruchomości przez Skarb Państwa; 3) rodzinny ogród działkowy funkcjonuje na nieruchomości co najmniej 30 lat, a nabycie własności nieruchomości przez jednostkę samorządu terytorialnego nastąpiło w związku z funkcjonowaniem na niej rodzinnego ogrodu działkowego; 4) nieruchomość zajęta jest przez rodzinny ogród działkowy, który posiadał ustaloną lokalizację w dniu wejścia w życiu ustawy z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych, lub na podstawie art. 11 ust. 3 lub art. 33 tej ustawy stał się ogrodem stałym. Wedle zaś art. 76 ust. 2 ustawy o rod, w przypadku rodzinnego ogrodu działkowego spełniającego jeden z warunków, wskazanych w ust. 1, stowarzyszenie ogrodowe prowadzące ten rodzinny ogród działkowy, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nabywa prawo użytkowania – w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1965 r. – Kodeks cywilny – nieruchomości zajmowanej przez ten rodzinny ogród działkowy.
Z powyższych przepisów wynika, że ustawodawca przewidział dwa tryby nabycia użytkowania przez stowarzyszenie ogrodowe. Przy czym tryb nabycia prawa użytkowania z art. 76 ust. 2 ustawy o rod ma pierwszeństwo przed trybem z art. 75 ust. 7 ustawy o rod. W pierwszym przypadku nabycie następuje z mocy prawa z dniem wejścia w życie ustawy o rod (19 stycznia 2014 r.), natomiast w drugim przypadku - z upływem 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy o rod. Jednocześnie wskazane wyżej tryby nabycia mienia przez stowarzyszenie ogrodowe są w pewien sposób powiązane, ponieważ właściciel nieruchomości ma zakaz wydania decyzji o likwidacji rod (art. 75 ust. 1), w sytuacji gdy w dniu wejścia w życie ustawy o rod spełniony jest przez rod choćby jeden warunek z art. 76 ust. 1 pkt 1-4 tej ustawy.
Jeżeli chodzi o tryb nabycia z art. 76 ustawy o rod, Sąd stoi na stanowisku, że przesłanka z art. 76 ust. 1 pkt 1 nie została spełniona. Dla przedmiotowego terenu nie ma bowiem obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Plan ten jest dopiero opracowywany, co wynika z pisma Prezydenta W. z [...] marca 2016 r. nr [...] Przeznaczenie terenu w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego W. nie miało znaczenia dla niniejszej sprawy. Studium nie jest bowiem urządzeniem planistycznym zamiennym w stosunku do planu zagospodarowania przestrzennego, który w odróżnieniu od studium, jest aktem prawa miejscowego (art. 9 ust. 5, art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – Dz. U. z 2017 r. po. 1073).
Co do warunku wymienionego w art. 76 ust. 1 pkt 2 ustawy o rod, Sąd zwraca uwagę, że w niniejszej sprawie nie zostało wyjaśnione, czy na spornym terenie 30 lat wstecz od daty wejścia w życie ustawy o rod (co najmniej od 19 stycznia 1984 r.) funkcjonował pracowniczy ogród działkowy. Z decyzji lokalizacyjnej nr [...] z [...] lipca 1986 r. przeznaczającej teren inwestycji przy ul. [...] pod czasowy (do końca 1995 r.) pracowniczy ogród działkowy wynika, iż w planie ogólnym W., zatwierdzonym uchwałą Rady Narodowej W. z dnia [...] grudnia 1982 r. nr [...] teren wskazany na szkicu sytuacyjnym stanowiącym załącznik do tej decyzji (brak w aktach sprawy tego szkicu) przeznaczony jest pod mieszkalnictwo i aktualnie (w dacie wydania decyzji) użytkowany jest rolniczo. Z opisu prowadzenia przedmiotowego rod wynika, że ROD [...] istnieje od 1986 r., a został założony na podstawie decyzji lokalizacyjnej nr [...] z [...] lipca 1986 r. Z kolei z Karty rejestracyjnej ROD [...] wynika, że ogród ten został utworzony w 1984 r. Rozbieżności te nie zostały wyjaśnione. Nie ma przy tym znaczenia to, kiedy formalnie teren ten został przekazany w użytkowanie PZD. Przepis art. 76 ust. 1 pkt 2 ustawy o rod – zdaniem Sądu – odnosi się do kryterium faktycznego, tj. funkcjonowania rod po jego utworzeniu (rejestracji) w formule wynikającej z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych (Dz. U. z 1996 r. Nr 85, poz. 390 ze zm.) i z art. 6 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. Nr 169, poz. 1419 ze zm.). Nie zostało też w sprawie wyjaśnione, czy nabycie spornego terenu (działki nr 36) przez Skarb Państwa nastąpiło w związku z zakładaniem rod. Natomiast skoro z Karty rejestracyjnej ROD [...] wynika, że ogród ten został utworzony w 1984 r., to nie funkcjonował on na spornym terenie w momencie nabycia przedmiotowej nieruchomości przez Skarb Państwa. Z Karty Inwentaryzacyjnej nr [...] wynika, że wpis Skarbu Państwa do Kw nr [...] nastąpił 30 listopada 1983 r.
Jeżeli chodzi o warunek z art. 76 ust. 1 pkt 3 ustawy o rod, Sąd stoi na stanowisku, że w niniejszej sprawie nabycie działki nr [...] przez [...] w trybie tzw. komunalizacji nie nastąpiło w związku z funkcjonowaniem rod. Sąd zwraca uwagę, że nabycie tejże nieruchomości z dniem 27 maja 1990 r. w trybie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.), potwierdzone ostateczną decyzją Wojewody [...] z [...] czerwca 1994 r. nr [...], nastąpiło z mocy samego prawa. Decyzja komunalizacyjna ma jedynie charakter deklaratoryjny. W tym trybie gmina nabywała mienie ogólnonarodowe (państwowe) należące w sensie prawnym do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego, tj. mienie objęte zarządem t.o.a.p. stopnia podstawowego (art. 6 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości – Dz. U. z 1989 r. Nr 14 poz. 74 ze zm.). Chodziło zatem o nieruchomości nie będące we władaniu innych podmiotów na warunkach wymienionych w art. 11 i art. 12 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Wypada jedynie zasygnalizować, że skoro Wojewoda [...] wydał decyzję z [...] czerwca 1994 nr [...], to uznał, że działka nr [...] objęta decyzją z [...] kwietnia 1990 r. nr [...] o przekazaniu w użytkowanie PZD nie "należała" w rozumieniu art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. do PZD (organizacji społecznej o zasięgu ogólnokrajowym - art. 24 i art. 26 ustawy z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych), jako jednostki organizacyjnej wykonującej zadania o charakterze ogólnokrajowym lub ponadwojewódzkim.
Zdaniem Sądu, w takiej sytuacji wątpliwe byłoby uznanie, że nabycie w trybie komunalizacji spornego mienia miało związek z funkcjonowaniem rod. Taki związek – co do zasady - mógłby natomiast mieć miejsce, gdyby np. prawo własności nieruchomości prywatnej zostało np. nabyte w trybie cywilnoprawnym (np. w trybie art. 7 ust. 1 ustawy o pracowniczych ogrodach działkowych) lub wywłaszczone na rzecz gminy (np. w trybie art. 50 ust. 1 w zw. z art. 46 ust. 2 pkt 5 ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości w zw. z art. 2 ust. 2 ustawy o pracowniczych ogrodach działkowych) – z przeznaczeniem na cel publiczny, tj. urządzenie rod.
Jeżeli chodzi o warunek z art. 76 ust. 1 pkt 4 ustawy o rod, Sąd zauważa, że w niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony w zakresie przesłanki zajęcia nieruchomości pod rod posiadający lokalizację w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych, tj. 12 maja 1981 r. Z Karty Rejestracyjnej ROD [...] wynika bowiem, że ogród ten został utworzony nie wcześniej, niż w 1984 r.
W niniejszej sprawie nie został natomiast wyjaśniony warunek z art. 76 ust. 1 pkt 4 ustawy o rod, który odwołuje się do uzyskania przez rod statusu ogrodu stałego w trybie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych. Trzeba przy tym zwrócić uwagę, że ta przesłanka nie odnosi się do stanu z daty wejścia w życie tej ustawy, ale do okresu czasu po wejściu w życie tej ustawy (okresu obowiązywania tego przepisu). W niniejszej sprawie Prezydent W.nie wyjaśnił, czy co najmniej na rok przed terminem na który została udzielona lokalizacja czasowa została wydana decyzja o likwidacji czasowego ogrodu działkowego (art. 11 ust. 2 tej ustawy). Brak tej decyzji powodował to, że ogród czasowy stawał się ogrodem stałym (art. 11 ust. 3 tej ustawy).
Wątpliwe jest natomiast to, czy ROD [...] spełnił warunek odnoszący się do art. 33 tej ustawy. ROD [...] miał ustaloną lokalizację czasową w latach 1986- 1995. Przed tym okresem nie istniał 10 lat. Z kolei po 1995 r. nie mógł stać się ogrodem stałym w rozumieniu art. 33 ustawy o pracowniczych ogrodach działkowych, ponieważ przepis ten stracił moc przed upływem 10 lat od wygaśnięcia decyzji lokalizacyjnej, tj. 21 września 2005 r. (art. 44 pkt 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. Nr 169, poz. 1419).
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zostały wyjaśnione wszystkie istotne dla sprawy okoliczności, co świadczy o tym, że decyzje organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 Kpa, a naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W ponownie prowadzonym postępowaniu Prezydent W. wyjaśni, czy w niniejszej sprawie został spełniony przez ROD [...] co najmniej jeden z warunków z art. 76 ust. 1 ustawy o rod. Jeżeli zaś okaże się, że żaden z warunków określonych w tym przepisie nie został spełniony, wówczas organ I instancji rozpatrzy wniosek z 2 grudnia 2015 r. w oparciu o art. 75 ustawy o rod.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa" orzekł, jak w sentencji. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 Ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło