I SA/Wa 1725/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Dargas WSA Monika Sawa po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. S. i Z. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta [...] z [...] grudnia 2019 r. nr [...] ([...]); 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżących P. S. i Z. S. solidarnie kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Wa 1725/20 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia Z. S. i P. S. na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] ([...]) w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o przekształceniu z dniem [...] stycznia 2019 r. prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej położonej w [...] przy ulicy [...], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o powierzchni 506 m2, uregulowanej w księdze wieczystej nr [...] – zaskarżone postanowienie utrzymało w mocy. Przedmiotowe postanowienie wydane zostało w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne: W dniu [...] stycznia 2019 r. Z. S. i P. S., będący użytkownikami wieczystymi nieruchomości gruntowej położonej w [...] przy ulicy [...], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] o powierzchni [...] m2, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...], wystąpili z wnioskiem o wydanie zaświadczenia potwierdzającego przekształcenie w/w nieruchomości z prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, na nocy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkalne w prawo własności tych gruntów ( Dz.U. z 2019 r. poz. 916) Owe przekształcenia miało nastąpić z mocy prawa z dniem 1 stycznia 2019 r. Prezydent [...] jako organ właściwy do rozpatrzenia wniosku, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. odmówił wydania zaświadczenia w niniejszej sprawie. Swoją decyzję, organ I instancji uzasadnił tym, iż nieruchomość położona w [...] przy ulicy [...] o powierzchni [...] m2 nie spełnia warunków do przekształcenia jej w prawo własności, gdyż nie jest ona wykorzystywana w celach mieszkaniowych lecz w przeważającej części wykorzystywana jest do prowadzenia działalności przez osobę prawną [...] R. W. Sp. j. Oznacza to, iż nieruchomość ta w przeważającej części przeznaczona jest na cele niemieszkalne, a zatem nie spełnia przesłanek do wydania zaświadczenia o przekształceniu. W toku prowadzonego postępowania organ I instancji ustalił, iż według danych z ewidencji gruntów i budynków przedmiotowa nieruchomość zabudowana jest budynkiem mieszkalnym, w którym nie ma wydzielonych samodzielnych lokali. Natomiast z Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Ministerstwo Sprawiedliwości wynika, że w dniu [...] stycznia 2019 roku i obecnie nieruchomość ta stanowi siedzibę spółki prawa handlowego. Potwierdzeniem niemieszkalnego charakteru nieruchomości stanowi dla organu I instancji deklaracja podatkowa złożona przez użytkowników wieczystych, zgodnie z którą zgłoszono do opodatkowania podatkiem od nieruchomości w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą co do [...] m2, przy [...] m2 powierzchni mieszkalnej. Zatem w postanowieniu o odmowie wydania zaświadczenia Prezydent [...] analizując powyższy stan faktyczny uznał, iż powyższe okoliczność stanowią negatywną przesłankę przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Na postanowienie z dnia [...] grudnia 2019 roku użytkownicy wieczyści złożyli zażalenie z zachowaniem ustawowego terminu. Z. S. zarzucił naruszenie przepisów art. 1 i 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów, art. 4 ust. 1 pkt. 3 w/w ustawy, art. 7 k.p.a w zw. z art. 77 §1 k.p.a. P. S. zarzucił w zażaleniu naruszenie przepisów art. 1 i 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów. W ocenie skarżących wynajęcie lokalu spółce [...] R. W. nie ma stałego charakteru i nie zmienia funkcji mieszkaniowej budynku. Odwołujący wnieśli o przeprowadzenie dowodu z: 1. pisma z [...] grudnia 2008 r Urzędu [...] informującego o postępowaniuo przekształceniu użytkowania wieczystego w prawo odrębnej własności nieruchomości na okoliczność m.in. wykorzystania przedmiotowej nieruchomości na cele mieszkaniowe 2. wyrażenia przez organ woli przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności ujęte w uchwale z 18 czerwca 2019 r w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] 3. wypisu z kartoteki budynków dla przedmiotowej nieruchomości. W piśmie uzupełniającym zażalenie, odwołujący podnieśli również, iż wydane postanowienie jest wadliwe, albowiem prowadzenie postępowania dowodowego wypaczyło sens sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając zażalenie potwierdziło ustalenia faktyczne organu I instancji, iż ze znajdujących się w aktach sprawy informacji z rejestru gruntów oraz rejestru budynków wynika, że nieruchomość stanowiąca działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] m2, zabudowana jest budynkiem mieszkalnym w którym nie doszło do wydzielenia samodzielnych lokali. Z powyższych dokumentów oraz [...] nr [...] wynika, że użytkownikiem wieczystym nieruchomości pozostaje P. S. i Z. S. Natomiast zgodnie z informacją z kartoteki budynków wynika, ze nieruchomość jest zabudowana budynkiem mieszkalnym o powierzchni [...] m2. Jak zostało ustalone w postępowaniu dowodowym, budynek przeznaczony - wedle zapisów w ewidencji - na cele mieszkalne, w rzeczywistości wykorzystywany jest na cele prowadzonej działalności gospodarczej, bowiem pod tym adresem znajduje się, siedziba spółki prawa handlowego, co w odwołaniu potwierdzili odwołujący. Stąd też organ uznał, że nastąpiła samowolna zamiana sposobu użytkowania budynku z mieszkalnej na niemieszkalną, co spowodowało wątpliwości dotyczące zgodności wpisu w ewidencji gruntów i budynków ze stanem rzeczywistym. Okoliczność jaką miałoby potwierdzić zaświadczenie nie jest oczywista i bezsporna. W postępowaniu wyjaśniającym organ ustalił również, że budynek został zgłoszony do opodatkowania podatkiem od nieruchomości w związku z prowadzoną działalnością co do [...] m2 przy [...] m2 powierzchni mieszkalnej. W związku z powyższym w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stanowisko organu I instancji zgodnie z którym fakt wykorzystania nieruchomości w wymiarze większym niż 30% na funkcję biurową, stanowi negatywną przesłankę przekształcenia prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości gruntowej w prawo własności. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu Kolegium Odwoławcze podniosło, że w postępowaniu o wydaniu zaświadczenia na podstawie ustawy z 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zbudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów, organ nie może opierać się tylko na wpisach ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków, ale zobowiązany jest do wykorzystania wszystkich danych zawartych w posiadanej dokumentacji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało również, odnosząc się do powołanego przez odwołujących pisma z [...] grudnia 2008 r, iż nie jest ono przydatne do rozstrzygnięcia tej sprawy, bowiem informacje dotyczące przekształcenia użytkowania wieczystego w odrębną własność wg stanu na [...] grudnia 2008 r nie decyduje o formie użytkowania budynku na dzień 1 stycznia 2019r Zdaniem Kolegium Odwoławczego treść w/w pisma, w tym ewentualna wola organu co do przekształcenia użytkowania wieczystego, nie ma znaczenia dla przekształcenia które następuje z mocy prawa. Mając powyższe rozważania na uwadze, Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] maja 2020 r na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa w zw. z art. 144 kpa zaskarżone postanowienie utrzymało w mocy. Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Prezydenta [...] z [...] grudnia 2019r nr [...] ([...]) zarzucając: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art.1 ust. 1 w zw. z art.1 ust 2 pkt 1 ustawy z 20 lipca 2019 r o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności, poprzez błędne przyjęcie, że prawo użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości nie uległo z dniem 1 stycznia 2019 r. przekształceniu w prawo własności, bo zdaniem organu, przedmiotowa nieruchomość nie stanowi nieruchomości zabudowanej na cele mieszkaniowe, podczas gdy zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego a także z danymi ujawnionymi w ewidencji gruntów i budynków oraz w KW, zlokalizowany na gruncie budynek stanowi dom jednorodzinny, a zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego obiekt i innym przeznaczeniu nie może zostać na nieruchomości zrealizowany 2. naruszenie przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy tj art. 7, 77, 80, 217, 218 § 2 oraz art. 219 kpa przez przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sposób przekraczający dopuszczalne granice tego typu postępowania przy wydawaniu zaświadczeń, a także dowolne ustalenia faktyczne i dowolną ocenę dowodów, przez przyjęcie, że wykorzystywana na cele niemieszkalne powierzchnia budynku mieszkalnego przekracza rzekomo 30% powierzchni użytkowej budynku, podczas gdy zgodnie z art. 1 ust 1 i 2 ustawy z 20 lipca 2019 r dla przekształcenia w prawo własności rozstrzygające w tym względzie są ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz dane ujawnione w ewidencji gruntów i budynków, z których wynika, że przedmiotowy budynek jest budynkiem mieszkalnym. W uzasadnieniu skargi podnieśli, ze zgodnie z ustawą z 20 lipca 2018 r o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów, jedyną przesłanką warunkującą przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności jest fakt zabudowania jej na cele mieszkaniowe tj, m.in. zabudowania budynkami jednorodzinnymi. Zdaniem skarżących, ustawa nie przewiduje przesłanki polegającej na faktycznym sposobie wykorzystywania z nieruchomości, stąd też ustalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego i Prezydenta [...] stanowią przejaw niedopuszczalnego rozszerzenia katalogu przesłanek ustawowych na niekorzyść stron postępowania. Podnieśli również, że przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową czy garażową wynikać musi z obowiązującego na dany moment planu miejscowego zagospodarowania terenu, a dla przedmiotowej nieruchomości obowiązuje plan zatwierdzony Uchwalą Rady [...] z 18 czerwca 2009 r nr [...] dla rejonu [...] dla rozwoju mieszkalnictwa jednorodzinnego. Dodatkowym argumentem przemawiającym za tym, iż nieruchomość jest zabudowana budynkiem mieszkalny jest wpis w kartotece budynków w rubryce dotyczącej oznaczenia funkcji użytkowej budynku, jako funkcji mieszkalnej. Również w rejestrze gruntów teren działki przy ul. [...] oznaczony jest jako teren mieszkaniowy. Zdaniem skarżących, ustalenia organów obu instancji odmawiające wydania zaświadczenia o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na podstawie ustalenia, ze nieruchomość jest wykorzystywana na inne cele niż mieszkalne, są nieprawidłowe. Skarżący nie zgodzili się z ustaleniami obu instancji, że budynek został zgłoszony do opodatkowania podatkiem od nieruchomości w związku z powadzoną działalnością gospodarczą co do [...] m2, przy [...] m2 powierzchni mieszkalnej, a co za tym idzie stanowiło negatywną przesłankę przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. Zdaniem skarżących, formułując taką tezę Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie podało, na podstawie jakich przepisów oparło swoje stanowisko. Przyjmując, że swoje ustalenie organ przyjął na postawie art 1a cytowanej ustawy, to przepis ten zdaniem skarżących jest całkowicie nieadekwatny do stanu prawnego i faktycznego sprawy. Odnosi się on bowiem wprost do posadowionych na nieruchomości innych obiektów budowlanych niż wskazane w art.1 ust 2 tj. obiektów o charakterze mieszkalnym. Na nieruchomości przy ulicy [...] zlokalizowany jest wyłącznie jeden obiekt - dom jednorodzinny, a zatem brak jest podstaw do stosowania art. 1a. Zarzucając naruszenie przepisów przy prowadzeniu postępowania wyjaśniającego, skarżący podnieśli, że w postępowaniu tym nie dokonuje się ustaleń i ocen jak w postępowaniu jurysdykcyjnym, lecz ogranicza się do badania dokumentacji o charakterze określonym w art. 218 § 1 kpa. Prezydent [...] nie jest uprawniony do prowadzenia postępowania wyjaśniającego i gromadzenia informacji o sposobie korzystania z nieruchomości, wykraczając poza zakres informacji niezbędnych na potrzeby niniejszego postępowania. Skarżący zarzucili, iż podczas zbierania informacji m.in. z internetu organ I instancji nie zweryfikował ich prawdziwości, a w sytuacji wątpliwości co do rzeczywistego sposobu korzystania z nieruchomości winien wezwać wnioskodawców do złożenia stosownych wyjaśnień w tym zakresie i umożliwienia im zajęcia stanowiska. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie i podtrzymał w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego postanowienia stanowią przepisy ustawy z 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów. Przekształcenie praw przynależnych do tego rodzaju gruntów, po myśli art. 1 ust. 1 powołanej ustawy następuje ex lege z dniem 1 stycznia 2019 r. Grunty objęte powyższą regulacją zdefiniowano natomiast w art. 1 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym przez grunty zabudowane na cele mieszkaniowe należy rozumieć nieruchomości zabudowane wyłącznie budynkami: mieszkalnymi jednorodzinnymi lub mieszkalnymi wielorodzinnymi, w których co najmniej połowę liczby lokali stanowią lokale mieszkalne, lub zabudowane na cele mieszkaniowe budynkami jedno lub wielorodzinnymi wraz z budynkami gospodarczymi, garażami, innymi obiektami budowlanymi lub urządzeniami budowlanymi, umożliwiającymi prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków mieszkalnych. Przepisy ustawy stosuje się również, jeżeli na gruncie zabudowanym budynkami, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy, położone są także inne budynki, obiekty budowlane lub urządzenia budowlane, o ile łączna powierzchnia użytkowa budynków innych niż określone w art. 1 ust. 2 nie przekracza 30% powierzchni użytkowej wszystkich budynków położonych na tym gruncie (art. 1a ustawy). Przekształcenie potwierdza się w zaświadczeniu wydawanym przez organ administracji publicznej, które stanowi podstawę ujawnienia prawa własności gruntu w księdze wieczystej oraz ewidencji gruntów i budynków (art. 4 ust. 1 ustawy). Wydanie zaświadczenia następuje z urzędu lub na wniosek, co z kolei wynika z art. 4 ust. 2 ustawy. Zaświadczenie zaś - na co słusznie zwracały uwagę organy, a czego skarżący nie kwestionuje - jest czynnością materialnotechniczną organu polegającą na urzędowym potwierdzeniu w formie pisemnej obiektywnie istniejącego stanu rzeczy, dotyczącego faktów lub prawa. Jest ono przy tym przejawem wiedzy, a nie woli organu administracji publicznej, dokonywanym - w myśl art. 218 § 1 k.p.a. - w oparciu o posiadane rejestry i ewidencje bądź inne dane znajdujące się w jego posiadaniu. Zakres postępowania wyjaśniającego, prowadzonego przed wydaniem zaświadczenia, jest w konsekwencji takiej konstrukcji ograniczony do analizy posiadanej dokumentacji oraz danych zgromadzonych w ww. zasobach i oceny możliwości ich przeniesienia do treści zaświadczenia. Nie jest więc dopuszczalne dokonywanie w tym trybie ustaleń faktycznych i ocen prawnych niewynikających wprost z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. W szczególności zaś nie jest możliwe wydanie zaświadczenia, jeśli problematyka, której żądanie strony dotyczy, jest sporna. Na taki sporny stan faktyczny mający się wyłaniać z dokumentów zgromadzonych w sprawie powoływały się organy, odmawiając wydania zaświadczenia. W ocenie Kolegium, a wcześniej Prezydenta [...] istnieją bowiem wątpliwości co do funkcji budynku posadowionego na gruncie działki ew. [...] przy ul. [...], realizowanej na dzień 1 stycznia 2019 r., a tym samym możliwości uznania nieruchomości za zabudowaną na cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 1 ust. 2 ustawy przekształceniowej. Z jednej bowiem strony z informacji z rejestru gruntów oraz rejestru budynków wynika, że przedmiotowa działka zabudowana jest budynkiem mieszkalnym, z drugiej strony zaś wykorzystywany jest na cele prowadzonej działalności gospodarczej, bowiem pod tym adresem znajdują się siedziby spółek prawa handlowego. Stanowisko prezentowane przez organy oparte jest jednak na wadliwej interpretacji art. 1 ust. 1 i 2 powołanej ustawy, polegającej na uznaniu, że "zabudowanymi na cele mieszkaniowe" w rozumieniu tego przepisu są wyłącznie te gruntu, na których posadowione są budynki kwalifikowane na dzień 1 stycznia 2019 r. jako budynki mieszkalne (jednorodzinne lub wielorodzinne z odpowiednią liczba lokali mieszkalnych) i w ten sposób faktycznie wówczas wykorzystywane. Tymczasem z ujętej w art. 1 ust. 2 definicji gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe wynika wyłącznie, że relewantny jest rodzaj wzniesionego na gruncie budynku (jego prawna kwalifikacja), a nie sposób jego faktycznego stałego wykorzystywania. Przepis ten nie wyklucza zresztą objęcia przepisami ustawy gruntów zabudowanych budynkami o charakterze mieszanym, mieszkaniowo-usługowym, o ile jego powierzchnia usługowa nie przekracza powierzchni mieszkalnej. Jak wskazuje się w piśmiennictwie okoliczność, że w lokalu mieszkalnym (w budynku wielorodzinnym) zarejestrowana jest działalność gospodarcza, bądź kilak takich działalności, czy też, że jest on wskazany jako siedziba spółki prawa handlowego - nie niweczy automatycznie jego podstawowej funkcji mieszkalnej, a tym samym grunty zabudowane takimi budynkami wpisują się w cel ustawy polegający na wspieraniu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych obywateli (zob. Ł.Sanakiewicz, Przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów. Komentarz, Wolters Kluwer 2019 r.). Pogląd ten jest zdaniem sądu aktualny także w przypadku budynków jednorodzinnych, których prawną definicję zawiera art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186)., uznając za nie budynki wolno stojące albo budynki w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiące konstrukcyjnie samodzielną całość, w których dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku. Organem kompetentnym do określenia kategorii budynków jest natomiast organ administracji budowlanej, który w przedmiocie funkcji budynku wypowiada się w drodze decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. Względnie w drodze decyzji o wyrażeniu zgody na zmianę jego sposobu użytkowanie. To on zatem, a nie organ właściwy w przedmiocie wydania zaświadczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy przekształceniowej, tworzy stan prawny określający kategorię budynku, co w dalszej kolejności znajduje odzwierciedlenie w prowadzonej przez starostę ewidencji gruntów i budynków. Jeśli zatem - jak w rozpoznawanej sprawie - ewidencja, wskazuje na zabudowę działki nr [...] budynkiem mieszkalnym to brak jest podstaw by w postępowaniu o wydanie zaświadczenia, ten charakter zabudowy kwestionować. Nie sposób więc także z samego faktu wskazania budynku jako miejsca prowadzenia działalności gospodarczej wyprowadzić konkluzji, że zabudowany nim grunt nie podlega działaniu ustawy przekształceniowej, względnie istnieją w tym przedmiocie istotne wątpliwości, których wyjaśnienie w postępowaniu o wydanie zaświadczenie jest niedopuszczalne. Formułując zatem tego rodzaju wnioski, zarówno Kolegium, jaki i Prezydent [...] dokonały błędnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w aktach, w efekcie czego zrekonstruowały stan faktyczny sprawy w sposób wadliwy, co wykluczało możliwość podjęcia zgodnego z prawem rozstrzygnięcia w przedmiocie zaświadczenia. Rację ma zatem skarżący, że zaskarżone postanowienie, a także poprzedzające je postanowienie Prezydenta [...] wydane zostało z istotnym naruszeniem art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. To z kolei prowadziło do naruszenia art. 4 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy przekształceniowej, poprzez jego niezastosowanie i niewydanie żądanego zaświadczenia, choć w świetle danych ewidencyjnych dostępnych organowi brak było podstaw do kwestionowania spełnienia przez przedmiotową nieruchomość pozytywnych przesłanek przekształcenia, a z akt nie wynika by w stosunku do niej zachodziły okoliczności opisane w art. 3, wyłączające ją spod działania ustawy. To zaś prowadzić musi do uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. Rozpatrując ponownie sprawę organ, mając na uwadze ocenę prawną sformułowaną w niniejszym wyroku, weźmie pod uwagę dane rejestrowe wskazujące na charakter budynku posadowionego na gruncie działki nr [...]. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c i art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. Końcowo podnieść trzeba, że rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym miało miejsce w związku z obowiązywaniem stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19. Zgodnie bowiem z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), dodanego art. 46 pkt 21 ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875), przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Z uwagi na znaczny wzrost wykrytych zakażeń w całym kraju, co znajdowało odzwierciedlenie na stronie www.worldometers.info/coronavirus/country/poland, objęcie Warszawy strefą zagrożenia przeprowadzenie rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących, a nie można było przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Poza tym zarządzeniem Prezesa WSA w Warszawie nr 21 z 16 października 2020 r. związku z objęciem Warszawy strefą czerwoną wstrzymano orzekanie na posiedzeniach jawnych i przyjęto zasadę orzekania na posiedzeniach niejawnych a sprawy wyznaczone na rozprawy skierowano do rozpoznania na posiedzeniach niejawnych (komunikat na stronie internetowej WSA w Warszawie).