I SA/Wa 1733/06

WyrokWSA w Warszawie2007-03-15

Skład orzekający: Gabriela Nowak, Ewa Dzbeńska, Iwona Kosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za grunty zajęte pod drogi publiczne, wszczęte na podstawie art. 73 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, może zostać umorzone jako bezprzedmiotowe przez Starostę, jeśli nie wydano deklaratoryjnej decyzji Wojewody o przejściu własności gruntów?
Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za grunty zajęte pod drogi publiczne, wszczęte na podstawie art. 73 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, nie może zostać umorzone jako bezprzedmiotowe przez Starostę, jeśli nie wydano deklaratoryjnej decyzji Wojewody o przejściu własności gruntów. Orzekanie w kwestii własności gruntów zajętych pod drogi należy do wyłącznej kompetencji Wojewody. W przypadku braku takiej decyzji, Starosta powinien zawiesić postępowanie do czasu jej wydania.
Stan faktyczny
Skarżący domagali się odszkodowania za grunty zajęte pod drogi publiczne, powołując się na art. 73 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Starosta umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe, a Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący zarzucili organom nieuwzględnienie ich zarzutów i brak rozpatrzenia kwestii przejęcia działki. Sąd administracyjny uchylił obie decyzje.
Rozstrzygnięcie
1) uchyla zaskarżoną decyzję Wojewody [...] oraz decyzję Starosty Powiatu [...] ; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3) zasądza od Wojewody [...] na rzecz P.K. i K.K. solidarnie kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie NSA Ewa Dzbeńska (spr.) Asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant asystent sędziego Maciej Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2007 r. sprawy ze skargi P.K. i K.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] maja 2006 r., nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Sygn. akt I SA/Wa 1733/06 POSTANOWIENIE Dnia, 23 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P.K. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1733/06 w sprawie ze skarg P.K. i K.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1733/06 w ten sposób, że po punkcie 2 dodać punkt 3 w brzmieniu: "zasądza od Wojewody [...] na rzecz P.K. i K.K. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego". W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie NSA Ewa Dzbeńska (spr.) Asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant asystent sędziego Maciej Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2007 r. sprawy ze skargi P.K. i K.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] maja 2006 r., nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Sygn. akt I SA/Wa 1733/06 UZASADNIENIE Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] umarzającą jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za grunty zajęte na rzecz Skarbu Państwa pod drogi publiczne a stanowiące własność J. i S. małż. K., W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż P. i K.K. wnieśli o ustalenie i wypłacenia odszkodowania za ich nieruchomość zajętą pod modernizację istniejącej ulicy [...] oraz nowoprojektowanej ulicy [...] stanowiącą działkę nr dawny [...] aktualny [...], w M. w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 z późn. zm.). Decyzją z dnia [...] sierpnia 1968r zatwierdzono plan podziału między innymi działki nr [...] stanowiącej własność małżonków K. pod realizację osiedla ["..."] Po zakończeniu budowy osiedla orzeczono decyzją Powiatowej Rady Narodowej z dnia z dnia [...] grudnia 1969 r. o przejęciu z mocy prawa działki nr [...] oraz decyzją tego samego organu także z dnia [...] grudnia 1969 r. orzeczono o zakończeniu podziału terenów przy ul. [...]. Zatem w odniesieniu do gruntów stanowiących ul. [...], dokumenty z realizacji osiedla ["..."] wskazują, iż ulica ta nie była objęta regulacją związaną ze zmianą jej istniejących granic i przebiegu. Regulację w tym zakresie przeprowadzono w latach 50-tych tj. parę lat wcześniej nim przystąpiono do realizacji osiedla ["..."], co do którego w Dzienniku Urzędowym Nr 5 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Warszawie z dnia 25 marca 1966 r. pod poz. 38 opublikowano ogłoszenie Wydziału Rolnictwa i Leśnictwa Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w M. o sporządzeniu projektu podziału nieruchomości położonych w M. pod nowe osiedle przy ul. [...]. Jednocześnie w odniesieniu do gruntów pod ulicą [...] na wysokości sąsiedztwa z gruntami P. i K.K. organ stwierdził, iż stan taki miał miejsce zarówno przed realizacją osiedla ["..."] jak i po jej realizacji. Na dzień 31 grudnia 1998 r. grunty pod ul. [...] stanowiły własność Skarbu Państwa i na ten dzień w żadnym wypadku nie stanowiły własności prywatnej pozostającej we władaniu Skarbu Państwa. W odniesieniu do gruntów pod ul. [...] działania oparto na przepisach ustawy z dnia 22 maja 1958 r. o terenach budownictwa domów jednorodzinnych w miastach i osiedlach /Dz. U. z 1958 r. Nr 31, poz. 138/. Na podstawie tej ustawy można było przejmować na własność Skarbu Państwa bez odszkodowania do 33% powierzchni gruntów objętych granicami podziału, w celu wydzielenia dróg i terenów użyteczności publicznej na obszarze projektowanego osiedla. W związku z powyższym stwierdzono, że grunty znajdujące się pod istniejącą ul. [...] w M. / numer działki po realizacji osiedla ["..."] - [...] / na dzień 31 grudnia 1998 r. stanowiły własność Skarbu Państwa i nie mogły podlegać działaniu art. 73 w/wym. ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające. Wywodzenie wszelkich innych przesłanek odnoszących się do sytuacji prawnej gruntów pod ulicami [...] i [...], chociażby przez powoływanie się na plan gruntów posesji Nr hip. [...] i części posesji Nr hip. [...], sporządzony przez geodetę przysięgłego A.P. w 1938 r. i rozliczanie aktualnej powierzchni na tej podstawie nie było przedmiotem postępowania administracyjnego. Stan prawny własności gruntów pod wspomnianymi ulicami jest aktualnie znany i określony w stosownych dokumentach. W przypadku ul. [...] nie był objęty dodatkową regulacją podczas realizacji osiedla ["..."] i przyjęty wówczas jako uregulowany. W ocenie organu II instancji w postępowaniu prowadzonym przez Starostę Powiatu [...] słusznie zwrócono uwagę na fakt, iż organ ten nie mógł analizować i oceniać zgłoszonych w tej sprawie zastrzeżeń oraz zasadnie podniesiono, że prowadzone postępowanie dotyczyło wyłącznie ustalenia odszkodowania za grunty zajęte pod drogi publiczne i zbadanie czy zachodzą okoliczności określone w art. 73 podanej na wstępie ustawy Przepisy wprowadzające. W zgodzie z prawem, w ocenie organu odwoławczego, Starosta Powiatu [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie jako bezprzedmiotowe, stanowiły o tym zgromadzone materiały dowodowe w niniejszej sprawie. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli P.K. i K.K., zarzucając, że Wojewoda [...] nie rozpatrzył oraz nie ustosunkował się do zarzutów wskazanych w odwołaniu z dnia [...] czerwca 2006 r. W uzasadnieniu skargi wskazano m. in., że organy nie wskazały decyzji, na podstawie których doszło do przejęcia przedmiotowej działki, a ponadto skarżący podnieśli, że działka o nr [...] (poprzedni nr [...]) nie została wymieniona w decyzji z dnia [...] sierpnia 1968 r. o zatwierdzeniu planu podziału nieruchomości oraz przejęciu na podstawie ustawy z dnia 22 maja 1958 r. o terenach dla budownictwa domów jednorodzinnych w miastach i osiedlach. Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumenty wskazane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek wniosku P. i K. braci K. z dnia [...] grudnia 2005r. o wypłacenie odszkodowania za działkę nr (poprzedni [...]) obecnie [...] położoną w M. zajętą pod ulicę [...] [...]m2 oraz pod ul. [...] [...]m2. Wniosek został złożony w oparciu o art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 z późn. zm.). Przepis art. 73 ust. 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną stanowi "nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, niestanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Powołany przepis określa zatem normatywne przesłanki, których łączne wystąpienie powoduje, że grunty niestanowiące własności Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego stały się z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. ich własnością. Stan faktyczny na nieruchomości na dzień 31 grudnia 1998 potwierdza decyzja wojewody, która ma charakter deklaratoryjny (art. 73 ust. 3 ustawy). Decyzja ta stanowi podstawę wpisu w księdze wieczystej. Oznacza to, że dopóki w księdze wieczystej nieruchomości zajętej pod drogę publiczną nie zostanie ujawnione przejście nieruchomości na własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego na podstawie ostatecznej decyzji wojewody, dopóty nie może orzekać o odszkodowaniu za te nieruchomości, ponieważ, wnioskodawca musi wykazać, że utracił własność na podstawie art. 73 ust. 1, co będzie mógł uczynić po otrzymaniu, ostatecznej decyzji wojewody. Właścicielowi nieruchomości, w miejsce którego Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego stały się właścicielem, których prawo własności zostało ujawnione w księdze wieczystej na podstawie ostatecznej decyzji wojewody (art. 73 ust. 4 ustawy) zostanie ustalone i wypłacone odszkodowanie, jeżeli wniosek o odszkodowanie złoży w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. - co w niniejszej sprawie miało miejsce. W tej sytuacji rzeczą orzekających w sprawie organów było ustalenie czy w obrocie prawnym znajduje się deklaratoryjna decyzja wojewody - wydana w trybie art. 73 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r., bowiem od treści decyzji wojewody zależy czy P. i K.K. należy się odszkodowanie za cześć działki zajętej pod ul. [...] i ul. [...] w M. i kto to odszkodowanie wypłaci, czy Skarb Państwa, czy gmina stosownie do treści art. 73 ust. 2 tej ustawy. Zatem organy winny wezwać wnioskodawców do wskazania decyzji wojewody dającej legitymację do domagania się odszkodowania będącego przedmiotem niniejszej sprawy. W wypadku braku takiej decyzji organ pierwszej instancji powinien zawiesić postępowanie w sprawie przyznania odszkodowania do czasu wydania decyzji przez wojewodę w trybie art. 73 ust. 3 i ujawnienia w księdze wieczystej nowego właściciela. W żadnym wypadku starosta nie jest uprawniony do wypowiadania się na temat własności działek zajętych pod drogi, bowiem orzekanie w tej kwestii należy do wyłącznej kompetencji wojewody z mocy art. 73 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Rozpoznające sprawę organy wydały decyzję z naruszeniem art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. co ma istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji a w konsekwencji prowadzi do uwzględnieniem skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji poprzedzającej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. Sygn. akt I SA/Wa 1733/06 POSTANOWIENIE Dnia, 23 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P.K. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1733/06 w sprawie ze skarg P.K. i K.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1733/06 w ten sposób, że po punkcie 2 dodać punkt 3 w brzmieniu: "zasądza od Wojewody [...] na rzecz P.K. i K.K. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego". Sygn. akt I SA/Wa 1733/06 UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] kwietnia 2007 r. skarżący P.K. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1733/06 przez rozstrzygniecie o kosztach postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. Wobec tego, iż skarżący złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie kosztów, o których powinien orzec na podstawie żądań uwzględnionej skargi, Sąd na podstawie art. 157 § 1 i 3 w zw. z art. 16 § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło