I SA/Wa 1737/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: WSA Dariusz Pirogowicz WSA Emilia Lewandowska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2011 r. ze skargi M.K. na uchwałę Zarządu [...] W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia sposobu zadysponowania mieszkaniowym zasobem Miasta W. oddala skargę. Zarząd [...] W., w dniu [...] maja 2011 r. podjął uchwałę nr [...], mocą której odmówiono wyrażenia zgody na zakwalifikowanie do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do najmu lokalu M.K. w zakresie regulacji tytułu prawnego lokalu nr [...] przy ul. [...]. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że M.K. złożył ponownie wniosek o zawarcie umowy najmu lokalu nr [...] przy ul. [...]. Powyższy lokal zainteresowany zajmuje bez tytułu prawnego. Najemcą lokalu była E.G. – babcia zainteresowanego, która zmarła [...] kwietnia 2004 r. M.K. posiadał zameldowanie na pobyt czasowy w przedmiotowym lokalu od [...] lutego 2004 r. do [...] lutego 2005 r. W dniu [...] czerwca 2008 r. dokonał on zameldowania na pobyt stały bez wymaganej zgody właściciela lokalu. Organ zaznaczył, że średni miesięczny dochód w przeliczeniu na 1 członka gospodarstwa domowego nie przekracza 160% minimum dochodowego, tj. kwoty [...] zł. Zajmowany lokal składa się z 2 pokoi i kuchni o powierzchni mieszkalnej [...] m², powierzchni użytkowej [...] m² Komisja Mieszkaniowa przedmiotowy wniosek zaopiniowała negatywnie na podstawie § 31 uchwały nr [...] Rady W. z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta W. Przeprowadzone postępowanie wyjaśniające nie potwierdziło jednoznacznie faktu zamieszkiwania zainteresowanego razem z najemcą przez okres 7 lat do czasu jego zgonu. Powyższe okoliczności – zdaniem organu – wskazują, że M.K. nie spełnia kryteriów § 31 ust. 1 pkt 1 uchwały (brak wspólnego zamieszkiwania), co uzasadnia odmowę wyrażenia zgody na zakwalifikowanie do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do najmu lokalu. Skargę na powyższą uchwałę z dnia [...] maja 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł M.K. podnosząc, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu, bowiem z dokumentów wynika, iż mieszkał z babcią E.G., co najmniej siedem lat przed jej śmiercią. Skarżący podkreślił, że w 2000 r. był osobą niepełnoletnią i z mocy prawa musiał być zameldowany z opiekunem prawnym – czyli matką. Z uwagi na sytuację między rodzicami był pod stałą opieką dziadków W. i E.G.. Mieszkał z nimi w mieszkaniu przy ul. [...] nr [...] i tu uczęszczał do szkoły. M.K. zaznaczył, że złożył do akt sprawy oświadczenia sąsiadów o fakcie jego zamieszkiwania z dziadkami oraz wskazał, że wszelkie dokumenty adresowane do niego przychodziły na adres dziadków. W lutym 2002 r. babcia złożyła podanie o oficjalne zameldowanie go na pobyt stały. W dniu [...] grudnia 2003 r. wyrażono zgodę na zameldowanie go tylko na czas określony jednego roku. Z dokumentu tego wynika, że nie mógł on być zameldowany na okres stały. W odpowiedzi na skargę Zarząd [...] W. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania wskazując, że skarżący kilkakrotnie występował już z wnioskiem o zawarcie umowy najmu lokalu nr [...] przy ul. [...] w związku ze zgonem najemcy E.G., która była jego babką. Kolejne wnioski rozpatrzone zostały odmownie, z uwagi na niespełnienie przez wnioskodawcę przesłanek umożliwiających zawarcie umowy najmu. W dniu 9 marca 2011 r. M.K. ponownie wystąpił do Wydziału Zasobów Lokalowych [...] W. o rozpatrzenie wniosku o zawarcie umowy najmu lokalu nr [...] przy ul. [...]. W dniu [...] maja 2011 r. Zarząd [...] W. podjął uchwałę nr [...], mocą której nie wyraził zgody na zakwalifikowanie zainteresowanego do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do najmu lokalu, z uwagi na fakt, że nie zaszły nowe okoliczności mogące wpłynąć na zmianę rozstrzygnięcia. Organ zaznaczył dodatkowo, że w dniu 1 lipca 2011 r. M.K. wystąpił z wnioskiem o usunięcie naruszenia prawa w uchwale z dnia [...] maja 2011 r. Pismem z dnia 7 lipca 2011 r. Zarząd [...] W. odmówił zmiany rozstrzygnięcia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Sądu skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżoną uchwała Zarządu [...] W. z dnia [...] maja 2011 r. nie narusza prawa. Przedmiotową uchwałą odmówiono wyrażenia zgody na zakwalifikowanie M.K. do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia najmu lokalu. Materialnoprawną podstawę wskazanej uchwały stanowił § 31 ust. 1 uchwały nr [...] Rady W. z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta W. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]). W myśl powołanego przepisu, z osobami, które pozostały w lokalu po śmierci najemcy, a nie wstąpiły w stosunek najmu w trybie art. 691 kodeksu cywilnego lub pozostały w lokalu po opuszczeniu lokalu przez najemcę, może zostać zawarta umowa najmu zajmowanego lokalu, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: 1) osoby te zamieszkiwały z najemcą w lokalu za zgodą właściciela i prowadziły wraz z nim wspólne gospodarstwo domowe przez okres co najmniej ostatnich 7 lat; 2) zajmowana powierzchnia mieszkalna lokalu nie przekracza 15m2 na każdą osobę uprawnioną, a w przypadku gospodarstwa jednoosobowego 30m2; 3) osoby te nie zalegają z opłatami za korzystanie z lokalu, przy czym warunek ten uważa się za spełniony również w przypadku występowania zaległości, jeśli zostało podpisane i jest realizowane porozumienie o spłacie zadłużenia; 4) osoby te osiągają dochód nieprzekraczający 160% minimum dochodowego. Przez osoby wymienione w ust. 1 rozumie się natomiast małżonka najemcy, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów (§ 31 ust. 2 uchwały). Z treści powołanych przepisów wynika zatem, że warunkiem uwzględnienia wniosku o najem lokalu jest kumulatywne spełnienie wszystkich wymienionych powyżej przesłanek. Innymi słowy niespełnienie przez wnioskodawcę którejkolwiek z przesłanek określonych w § 31 ust. 1 i 2 uchwały Rady W. z dnia [...] lipca 2009 r., wyklucza możliwość uwzględnienia wniosku o najem lokalu. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika tymczasem, że skarżący nie spełnia jednego z warunków wynikających z powołanego wyżej § 31 ust. 1 uchwały z dnia [...] lipca 2009 r., a mianowicie warunku wspólnego zamieszkiwania z najemcą lokalu i prowadzenia z nim wspólnego gospodarstwa domowego przez okres co najmniej ostatnich 7 lat (§ 31 ust. 1 pkt 1). Zauważyć trzeba, że w aktach sprawy znajdują się dokumenty – oświadczenia sąsiadów z 2005 r., które potwierdzają co prawda, że M.K. zamieszkiwał w lokalu nr [...] przy ul. [...] wspólnie z babcią E.G.. Jednakże z treści powyższych oświadczeń nie wynika, że zamieszkiwał on z najemczynią lokalu przez okres 7 lat przed datą jej śmierci. W złożonych oświadczeniach wyraźnie podkreślano, że M.K. mieszkał w lokalu nr [...] przy ul. [...] wraz z babcią od 1999 r., po śmierci jej męża W. (co miało miejsce [...] czerwca 1999 r.). I tak w oświadczeniu H.G. z dnia 8 stycznia 2005 r. wskazano, że M.K. "od śmierci dziadka sześć lat temu wprowadził się na stałe do swojej babci E.G.". W oświadczeniu A.Z. z dnia 10 stycznia 2005 r. zaznaczono, że "mieszkał on na stałe u swojej babci od 1999 r., tj. od śmierci swojego dziadka". Podobne stwierdzenie zawarte zostało w oświadczeniu H.B. z dnia 10 stycznia 2005 r. Faktem jest, że w powołanych wyżej oświadczeniach podkreślano jednocześnie, że M.K. pomagał swojej babci oraz że był widywany regularnie kiedy wracał ze szkoły, a następnie z pracy. W oświadczeniu J.S. z dnia 11 stycznia 2005 r. wskazano natomiast, że mieszkał on z babcią "od młodego chłopca, robił zakupy i pomagał jej w prowadzeniu gospodarstwa domowego". Z powyższego - wbrew twierdzeniom skarżącego - nie wynika jednakże, że zamieszkiwał on z najemcą lokalu E.G. przez okres 7 lat, a tym samym, że spełnia przesłankę z § 31 ust. 1 pkt 1 uchwały z dnia [...] lipca 2009 r. Rady W. sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta W.. Wskazane okoliczności potwierdzają jedynie, że M.K. zamieszkiwał wspólnie z babcią od 1999 r. Nie potwierdzają one jednakże wspólnego zamieszkiwania z najemcą lokalu przed 1999 r. Okoliczności powyższej nie potwierdzają również powoływane przez skarżącego twierdzenia związane z faktem uczęszczania do szkoły położonej w pobliżu miejsca zamieszkania E. i W.G.. Sam fakt uczęszczania do szkoły nie świadczy bowiem o tym, że skarżący istotnie mieszkał z dziadkami. W świetle powyższego stwierdzić należy, że prawidłowo Zarząd [...] W. uznał, iż w sprawie nie została spełniona przesłanka określona w § 31 ust. 1 pkt 1 uchwały Rady W. z dnia [...] lipca 2009 r. Z analizy dokumentów znajdujących się w aktach sprawy w żaden sposób nie wynika bowiem, że M.K. zamieszkiwał z najemca lokalu E.G. przez okres co najmniej ostatnich 7 lat do czasu jej śmierci. Tym samym słusznie organ odmówił umieszczenia skarżącego na liście osób zakwalifikowanych do najmu lokalu. Przy czym zaznaczyć trzeba, że spełnienie pozostałych przesłanek z § 31 ust. 1 powołanej wyżej uchwały z dnia [...] lipca 2009 r. nie ma znaczenia dla przedmiotowej sprawy, ponieważ - jak wynika z treści powyższego przepisu - wszystkie określone w nim przesłanki powinny być spełnione łącznie. Wniesiona skarga jest więc bezzasadna i brak jest podstaw do jej uwzględnienia. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.