I SA/Wa 1745/17

PostanowienieWSA w Warszawie2018-04-05

Skład orzekający: Elżbieta Lenart

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca uchybiła terminowi z powodu własnego zaniedbania i pomyłki?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Pomyłka w przesłaniu żądanych dokumentów, mimo prawidłowego wezwania, została oceniona jako zaniedbanie, za które strona ponosi odpowiedzialność, co wyklucza możliwość przywrócenia terminu na podstawie art. 86 i 87 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca E. R. wniosła skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych. Skarżąca złożyła pismo zatytułowane "zażalenie", które sąd wezwał do sprecyzowania. Po sprecyzowaniu, że jest to wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych, sąd rozpoznał wniosek, uznając, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. R. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi E. R. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2017r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 1745/17 odrzucił skargę E. R. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 20157r. nr [...], z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi. Zostało ono doręczone skarżącej w dniu 27 grudnia 2017 r. Pismem z dnia 28 grudnia 2017 r. skarżąca wniosła pismo zatytułowane "zażalenie", w którym stwierdziła, że źle zrozumiała pouczenie i zamiast zrobić kserokopię skargi, powieliła dokumenty dotyczące sprawy. Następnie zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2018 r. skarżącą wezwano do sprecyzowania wniesionego pisma, czy stanowi ono zażalenie, czy też jest to wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca oświadczyła, że wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5) uchybienie terminowi powoduje powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 ppsa). Natomiast zgodnie z art. 88 tej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W niniejszej sprawie strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu 28 grudnia 2017 r. (data stempla pocztowego), gdyż z postanowienia z dnia 15 grudnia 2017 r., doręczonego jej w dniu 27 grudnia 2018 r., dowiedziała się, ze źle zrozumiała wezwanie i zamiast nadesłania 19 odpisów skargi, przesłała inne dokumenty dotyczące sprawy. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie ww. terminu nastąpiło bez jej winy. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego (np. M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2000, s. 368-370), jak i postępowania cywilnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy - T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska, Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Część pierwsza, postępowanie rozpoznawcze, t. 1, Warszawa 2003, s. 362. Stanowisko to zostało zaakceptowane w orzecznictwie NSA. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (...) (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz", Wydaw. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 333). Jako brak winy nie mogą zostać zakwalifikowane - nieuwaga bądź zaniedbanie leżące po stronie dokonującej czynności. Podkreślenia wymaga, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W świetle powyższego nie można zatem przyjąć, że strona skarżąca bez swojej winy uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi. Strona sama przyznała we wniosku, że popełniła pomyłkę nadsyłając inne niż żądane dokumenty. W tych okolicznościach brak przesłania żądanych odpisów skargi, mimo prawidłowo skierowanego i zrozumiałego wezwania, ocenić należy jako zaniedbanie za które odpowiedzialna jest strona skarżąca. Z tego też względu Sąd na podstawie art. 86 w zw. z art. 87 § 2 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło