I SA/Wa 1746/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska Sędziowie: Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant referent stażysta Andżelika Abramowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2016 r. sprawy ze skargi Gminy L. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieodpłatnego nabycia z mocy prawa własności nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...]; 2. zasądza od Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej na rzecz skarżącej Gminy L. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa, decyzją z [...] września 2015 r. nr [...], utrzymała w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2014 r., nr [...] o odmowie stwierdzenia nieodpłatnego nabycia z mocy prawa, z dniem 27 maja 1990 r., przez gminę Miasto L. prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa, położonej w L. przy ul. [...] bez numeru i ul. [...] w obrębie [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji Wojewody L. stanowi art. 5 ust. 1 i art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych. Wojewoda L. uznał, że przedmiotowa nieruchomość w dniu 27 maja 1990 r. wchodziła w skład Państwowego Funduszu Ziemi, co wyłączało ją z komunalizacji na podstawie art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Według ustaleń organu odwoławczego, z rejestru gruntów wg stanu na 27 maja 1990 r. przedmiotowe działki stanowiły własność Skarbu Państwa, a jako władający wpisany był Urząd Miejski K. W 1987 r. obręb [...] miasta K. został przyłączony w granice administracyjne miasta L. Wojewoda L. decyzją z [...]. 04.1998 r., przekazał na rzecz Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa nieruchomości Państwowego Funduszu Ziemi położone w obrębie [...] w mieście L., o łącznej powierzchni [...] ha, w tym przedmiotową nieruchomość. W dziale III księgi wieczystej Nr [...] widnieje wpis Skarb Państwa – Państwowy Fundusz Ziemi oraz przywołana jest "wykonalna decyzja w przedmiocie klasyfikacji i szacunku działki" z [...] grudnia 1961 r. Wpis ten jest aktualny. Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowa nieruchomość w dniu 27 maja 1990 r. była własnością Skarbu Państwa, leżała na obszarze miasta L. i nie znajdowała się w zarządzie, użytkowaniu lub użytkowaniu wieczystym innego podmiotu. Kwestią sporną, wg organu jest ustalenie czy w obowiązującym w dniu 27 maja 1990 r. planie zagospodarowania przestrzennego nieruchomość była przeznaczona na cele gospodarki rolnej. Z ustaleń poczynionych przez organ I instancji wynika, że na dzień 27 maja 1990 r. na terenie, na którym były położone przedmiotowe działki nie obowiązywał miejscowy plan szczegółowy. W piśmie Kierownika Oddziału Opinii Urbanistycznych Biura Architekta Miasta Urzędu Miasta L. z [...] marca 2013 r. nie zaprzeczono rolnemu charakterowi przedmiotowego mienia. Zwrócono uwagę, że dokumenty na podstawie, których dokonano ustaleń są niekompletne. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że z treści decyzji Wojewódzkiej Rady Narodowej w L. z [...] września 1962 r. wynika, że nieruchomość stanowiła nieruchomości rolne. W tej sytuacji organ odwoławczy uznał, że organ I instancji zasadnie przyjął, że objęta przedmiotową decyzją nieruchomość na podstawie art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. nie podlegała komunalizacji ex lege. W skardze na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej gmina Miasto L. zarzuciła naruszenie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych oraz wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jaki poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...]. W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, gdyż decyzje organów obu instancji naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Podstawą prawną rozstrzygnięcia przez organy obu instancji kwestii komunalizacji nieruchomości Skarbu Państwa, położonej w L. w obrębie [...], oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] i nr [...] jest przepis art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.) Organy przyjęły, że przedmiotowe działki gruntu w dniu 27 maja 1990 r. wchodziły w skład Państwowego Funduszu Ziemi co wyłączało je z komunalizacji. Prawidłowo ustalone zostało, że nieruchomość ta w dniu 27 maja 1990 r. była położona na obszarze miasta i nie znajdowała się w zarządzie, użytkowaniu lub użytkowaniu wieczystym innego podmiotu. Kwestią wymagającą wyjaśnienia jest to czy w dniu 27 maja 1990 r. nieruchomość była przeznaczona na cele gospodarki rolnej w planie zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w tej dacie. Swoje ustalenia w tej mierze organ poczynił w dużej mierze w oparciu o pismo Kierownika Oddziału Opinii Urbanistycznych Biura Architekta Miasta Urzędu Miasta L. z dnia [...] marca 2013 r. Z treści tego pisma wynika, że zostało ono sporządzone na podstawie materiałów otrzymanych z Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w L., które są nieewidencjonowane, niekompletne i niepoświadczone za zgodność z zatwierdzonymi wersjami planów. Należy stwierdzić, że dokumenty niepoświadczone za zgodność nie mogą stanowić żadnego dowodu a tym samym informacja, która została sporządzona na podstawie takich dokumentów, w dodatku niekompletnych i nieewidencjonowanych również nie może mieć żadnej mocy dowodowej. Wobec tego nie jest możliwe ustalenie czy i jaki obowiązywał plan zagospodarowania przestrzennego w dacie 27 maja 1990 r. obejmujący przedmiotowe działki gruntu. Z powołanego pisma wynika, że przechowywanie i ewidencjonowanie planów miejscowych zostało powierzone jedynie Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w L. Wobec tego organ winien zwrócić się do tej jednostki organizacyjnej Urzędu Miasta L. o udzielenie informacji co do obowiązywania planu zagospodarowania przestrzennego na datę 27 maja 1990 r. i jakie było przeznaczenie w tym planie na tę datę przedmiotowych działek gruntu. Jeżeli nie obowiązywał w tej dacie plan zagospodarowania przestrzennego to organ winien uzyskać informację z tej jednostki jakie było przeznaczenie przedmiotowych działek gruntu w miejscowym planie obowiązującym przed 27 maja 1990 r. Jeżeli uzyskane w tym zakresie informacje byłyby niewystarczające to organ winien zlecić uprawnionemu geodecie sporządzenie opinii dotyczącej tej problematyki. Ma to znaczenie na tyle istotne, że z badania księgi wieczystej KW [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla L., obejmującej nieruchomość o pow. [...] ha [...] m2, w skład której wchodzą przedmiotowe działki, w dziale [...] znajduje się wpis " Skarb Państwa Państwowy Fundusz Ziemi". Skarb Państwa jako właściciel został wpisany na podstawie decyzji z [...] września 1962 r. Wojewódzkiej Rady Narodowej w L. o uchyleniu z urzędu orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w sprawie nadania na własność nieruchomości rolnej o pow. [...] ha i utrzymującej tę decyzję w mocy decyzji Ministra Rolnictwa z [...] lutego 1963 r. Wynika więc, że w tym czasie przedmiotowa nieruchomość była nieruchomością rolną i należała do Państwowego Funduszu Ziemi. Jeżeli zaś w dniu 27 maja 1990 r. nie obowiązywał dla tej nieruchomości plan miejscowy to zmiana przeznaczenia gruntów mogłaby nastąpić tylko w planie obowiązującym przed tą datą. Jeżeli po dacie założenia księgi wieczystej nie nastąpiła zmiana przeznaczenia tych gruntów do 27 maja 1990 r. w sposób przewidziany prawem to wtedy faktycznie przedmiotowa nieruchomość podlegałaby wyłączeniu z komunalizacji na podstawie art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Jednakże, ze względów wyżej wskazanych nie została sprawa w tym zakresie wyjaśniona właściwie. Należy jeszcze raz podnieść, że informacje zawarte w piśmie z [...] marca 2013 r. nie stanowią żadnego dowodu w sprawie. Zaskarżone decyzje zapadały więc z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 kpa a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy co uzasadnia uchylenie decyzji organów obu instancji. Rozpoznając sprawę ponownie organ zastosuje się do wskazań przedstawionych w niniejszym uzasadnieniu. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.