I SA/Wa 1748/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.) Sędziowie: WSA Maria Tarnowska WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2013 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "Z." w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia korzystania z nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "Z." w W. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania M., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...]. Zaskarżona decyzja Wojewody została wydana w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną sprawy. Prezydent W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] orzekł o ograniczeniu, zgodnie z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r. Nr 261 poz. 2603 z późn. zm.), dalej ugn, sposobu korzystania z nieruchomości położonej w W., przy ulicy [...], uregulowanej w księdze wieczystej KW [...], przez udzielenie zezwolenia Spółce [...] Sp. z o. o. z siedzibą w W. na realizację inwestycji liniowej polegającej na budowie elektroenergetycznej sieci niskiego napięcia, zgodnie z ostateczną decyzją Prezydenta W. z dnia [...] października 2010 r., nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Odwołanie od w/w decyzji wniosła M., zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez wydanie decyzji na podstawie art. 124 ust. 1 ugn mimo braku podstaw oraz naruszenie przepisów proceduralnych tj. art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 Kpa poprzez wydanie decyzji określonej w art. 124 ust. 1 ugn, a także wadliwej od strony formalnej i akceptującej niewłaściwy stan faktyczny. Wojewoda [...], po rozpoznaniu odwołania i zbadaniu akt sprawy, decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zgodnie z art. 124 ugn, organ wydający decyzję o ograniczeniu korzystania z nieruchomości powinien wziąć pod uwagę następujące kwestie. Po pierwsze, czy planowana realizacja inwestycji liniowej, polegającej na budowie linii kablowej niskiego napięcia jest inwestycją spełniającą przesłanki inwestycji celu publicznego. Po drugie, czy planowane ograniczenie korzystania następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Po trzecie, czy właściciel, użytkownik wieczysty lub odpowiednio posiadacz nieruchomości nie wyraża zgody na wykonanie na nieruchomości prac niezbędnych do realizacji inwestycji celu publicznego. Po czwarte, czy wniosek o wydanie zezwolenia został złożony przez uprawniony do tego podmiot. Zaznaczył przy tym, że przy takim brzmieniu art. 124 ugn, dla oceny spełnienia przesłanki celu publicznego nie ma znaczenia, kto ten cel realizuje oraz kto jest jego wykonawcą. I tak Wojewoda [...] stwierdził, że planowana inwestycja liniowa polegająca na budowie linii kablowej niskiego napięcia jest inwestycją mieszczącą się w definicji inwestycji celu publicznego, określonej w art. 6 ust. 2 ugn, co wynika również z decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] października 2010 r., nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, zgodnie z którą ustalono warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektroenergetycznej sieci nn na działkach ewidencyjnych nr nr [...], położonych przy ulicy [...]. Następnie Wojewoda zaznaczył, że aby była mowa o wyrażonej zgodzie przez właścicieli, musi dojść do zawarcia stosownej umowy, której w niniejszej sprawie nie zawarto. Zdaniem organu przepis art. 124 ugn nie określa formy prowadzenia rokowań, jednakże mówi o spełnieniu obowiązku ich przeprowadzenia, jako przesłanki wszczęcia postępowania o uzyskanie zezwolenia na zajęcie nieruchomości. W praktyce oznacza to taką sytuację, w której inwestor określił i zaproponował właścicielowi określone warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o jakich mowa w art. 124 ugn. Z kolei niemożność uzyskania zgody właściciela oznacza stan, gdy nie odpowiedział on na zaproszenie do rokowań, sprzeciwił się wyrażaniu zgody albo też strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia. W niniejszej sprawie – w ocenie Wojewody – przeprowadzone rokowania z współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości nie zostały zakończone podpisaniem umowy cywilnoprawnej. M. pismem z dnia 15 marca 2007 r. zwróciła się bowiem do spółki [...] S.A. o przeniesienie stacji transformatorowej zlokalizowanej w budynku położonym przy ulicy [...]. W odpowiedzi spółka akcyjna pismem z dnia 23 marca 2007 r. poinformowała, że zgodnie z oświadczeniem złożonym w formie aktu notarialnego przedstawiciele M. zobowiązali się jedynie zapewnić całodobowy dostęp do pomieszczeń stacji. Ponadto pismem z dnia 24 kwietnia 2007 r. M. poinformowała, że istnieje możliwość zmiany lokalizacji stacji transformatorowej nr [...], zlokalizowanej w budynku [...], na koszt wnioskodawcy. W odpowiedzi M. pismem z dnia 10 maja 2007 r. poinformowała, że stacja transformatorowa nr [...] została wybudowana ze środków spółdzielni, bez dofinansowania spółki akcyjnej [...]. Ponadto w sytuacji, kiedy w/w stacja transformatorowa utrudnia korzystania z działki propozycja obciążenia M. przestawienia transformatora z budynku przy ulicy [...] – zdaniem spółdzielni – była nieporozumieniem. [...] pismem z dnia 12 lipca 2007 r. potrzymał swoje stanowisko, w sprawie przeniesienia stacji transformatorowej. Następnie pismami z dnia 20 lipca 2010 r. oraz z dnia 9 sierpnia 2010 r. J. R., reprezentujący spółkę akcyjną [...], zwrócił się do D. L., J. L. oraz do M., o wyrażenie zgody na wybudowanie linii kablowej na nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...], w celu realizacji przyłącza do sieci elektroenergetycznej budynków przy ulicy [...] W odpowiedzi na powyższe M. pismem z dnia 16 sierpnia 2010 r. poinformowała, że oświadczenie w sprawie ustanowienia służebności gruntowej pod linie kablowe średniego i niskiego napięcia z dnia 23 listopada 1998 r. nie zostało w stosownym czasie zrealizowane przez firmę [...]. Oświadczenie zostało złożone na okoliczność przejęcia przez [...] wybudowanej i sfinansowanej przez spółdzielnię stacji trafo, która została przejęta na majątek [...] bez zwrotu nakładów, które poniosła spółdzielnia. Niezależnie od powyższego M. wystąpiła do R. o przeniesienie tej stacji w inne wskazane przez spółdzielnię miejsce (na tej samej, co obecnie działce, lecz poza obrys budynku administracyjnego), co R. zignorowało. Również pismem z dnia 9 sierpnia 2010 r. pozostali współwłaściciele przedmiotowej nieruchomości nie wyrazili zgody na wybudowanie linii kablowej i ustanowienie prawa służebności przesyłu na działce nr [...]. Również na przeprowadzonej w dniu 6 lipca 2011 r. przez Prezydenta W. rozprawie administracyjnej strony przedmiotowego postępowania nie doszły do porozumienia. Tym samym Wojewoda uznał, że nie było możliwe zawarcie umowy cywilnoprawnej umożliwiającej zajęcie części nieruchomości objętej wnioskiem inwestora, ponieważ strony nie doszły do wspólnego porozumienia. Następnie Wojewoda [...] wyjaśnił, że o wyrażenie zgody na udostępnienie, dla celów realizacji inwestycji liniowej, zgodnie z art. 124 ugn, nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], pismem z dnia 6 grudnia 2010 r. wystąpił J. R., który zgodnie z pełnomocnictwem z dnia 3 marca 2011 r. został upoważniony przez [...] Sp. z o. o. m. in. do składnia wniosków w trybie art. 124 ugn oraz uzyskania decyzji w przedmiotowej sprawie, dotyczącej działki nr [...]. W związku z powyższym organ uznał, że wnioskodawca reprezentował [...] Sp. z o. o., a więc był to podmiot uprawniony do uzyskania zezwolenia w trybie art. 124 ust. 1 ugn. W decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. Wojewoda [...] zaznaczył ponadto, że dokonał analizy jak najmniejszej uciążliwości inwestycji dla właścicieli nieruchomości tak, by zakres ingerencji w prawa właścicielskie sprowadzony został do niezbędnego minimum oraz precyzyjnie określono obszar ograniczenia. W załączniku do przedmiotowej decyzji stanowiącą jej integralną część przedstawiono szczegółowy przebieg trasy inwestycji liniowej, polegającej na budowie elektroenergetycznej sieci nn. Organ odwoławczy stwierdził również, że zgodnie z art. 124 ust. 5 ugn, jeżeli założenie i przeprowadzanie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń uniemożliwi właścicielowi dalsze prawidłowe korzystanie z nieruchomości w sposób dotychczasowy, albo w sposób zgodny z jej dotychczasowym przeznaczeniem, właściciel może żądać, aby starosta lub inwestor nabył od niego na rzecz Skarbu Państwa, w drodze umowy, własność nieruchomości. Podmiotem zobowiązanym do nabycia prawa własności albo prawa użytkowania wieczystego w trybie art. 124 ust. 5 ugn jest bądź starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej - w sytuacji, gdy zezwolenie na zakładanie przewodów lub urządzeń zostało wydane z urzędu, bądź podmiot, który wystąpił z wnioskiem o to zezwolenie. Do tych właśnie podmiotów (starosty albo wnioskodawcy) właściciel (użytkownik wieczysty) powinien kierować żądanie nabycia od niego nieruchomości. Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła M., zarzucając naruszenie art. 124 ust. 1 ugn, a także art. 6, 7, 77 § 1, 80, 107 i 138 § 1 pkt 2 i § 2 Kpa przez wydanie decyzji utrwalającej stan niezgodny z prawem i w ten sposób nadmiernie uciążliwy i ograniczający prawa spółdzielni jako współwłaściciela przedmiotowej działki. W uzasadnieniu skargi Spółdzielnia podkreśliła, nawiązując do odwołania od decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r., że w rokowaniach podjętych przez strony Spółdzielnia deklarowała wolę załatwienia sprawy w trybie polubownym, pod warunkiem, że [...] Sp. z o. o. zobowiąże się do przesunięcia na swój koszt stacji transformatorowej usytuowanej w budynku spółdzielni na terenie do niej należącym w odległości 2 m od budynku stanowiącego jej siedzibę, a jednocześnie wyraziła zgodę na uregulowanie tytułu prawnego spółki [...] do posadowienia tej stacji przez ustanowienie stosownej służebności. Nadto skarżąca wskazała, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu I instancji zawartym w piśmie z dnia 19 czerwca 2012 r. jakoby załącznik graficzny spełniał wymagania precyzyjnego określenia zakresu obciążeń, co wynika jakoby z treści tego załącznika w nawiązaniu do ogólnej zasadniczej mapy miasta. Podkreśliła, że w jej ocenie, okoliczność, że [...] Sp. z o. o. po raz kolejny uchyla się od uregulowania w toku tej sprawy tytułu prawnego do posadowienia na przedmiotowej działce stacji transformatorowej jest wyrazem złej woli wnioskodawcy, a w okolicznościach sprawy brak jest podstaw do wyłączenia tej kwestii do odrębnego postępowania, tym bardziej, że Spółdzielnia wyraża zgodę na uregulowanie tego tytułu, a [...] Sp. z o. o. uchyla się od zawarcia stosownej umowy. M. podniosła, że w niniejszej sprawie bezsporny jest fakt, że [...] Sp. z o. o. zainstalował na działce nr [...] stację transformatorową bez tytułu prawnego. Nadto podmiot ten oświadczył, że nie stawia sprzeciwu co do zmiany lokalizacji stacji transformatorowej, jednakże jego zdaniem są to kwestie cywilnoprawne i nie powinny być łączone z procesem wydawania decyzji administracyjnej w niniejszej sprawie. Tymczasem w ocenie Spółdzielni jej żądania co do przesunięcia stacji transformatorowej są w pełni zasadne, albowiem stacja ta znajduje się w budynku stanowiącym siedzibę władz i pracowników spółdzielni oraz, że dotyczy to bezpieczeństwa ludzi i ogranicza możliwość wykorzystania powierzchni biurowej, która jest uszczuplona. Nadto wskutek realizacji inwestycji, która jest przedmiotem kwestionowanej decyzji, oddziaływanie trafostacji na ludzi zostanie zwiększone, a [...] faktycznie uchylił się od wyjaśnienia tej kwestii, co wymaga przeprowadzenia stosownych badań i opinii. Ponadto [...] Sp. z o. o., kontynuując dotychczasowe postępowanie polegające na gołosłownym zapewnieniu o zamiarze przesunięcia lokalizacji stacji transformatorowej i uregulowaniu tytułu do gruntu, uzyskał decyzję de facto aprobującą stan sprzeczny z prawem, co oznacza, że realizując przedmiotową decyzję [...] nadal nie będzie zainteresowany zmianami położenia stacji i uregulowania jej statusu. Dodatkowo skarżąca podniosła, że stanowiący integralną część decyzji organu I instancji załącznik graficzny jest nieprecyzyjny i niezgodny ze stanem faktycznym albowiem linia przebiegu kabla nie ma połączenia z budynkiem spółdzielni, w którym jest stacja transformatorowa, z którą linią ta ma być połączona. Z uwagi na powyższe spółdzielnia wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, w dniu 26 lutego 2013 r., pełnomocnik skarżącej, adwokat J. S. oświadczył, że w przedmiotowej sprawie rokowania nie zostały zakończone wynikiem negatywnym, jednocześnie Prezes Spółdzielni (przyłączając się do stanowiska pełnomocnika), oświadczyła, że nie złożyła jednoznacznego oświadczenia, że zakończyły się rokowania w przedmiotowej sprawie z wynikiem negatywnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012, poz. 270) – dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na zasadność skargi. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w zaskarżonej decyzji stanowił art.124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.). Przepis ten zezwala na wydanie przez organ administracji decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości przez zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów lub dystrybucji, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku tego planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości jest więc instytucją prawną ingerującą w prawo własności lub prawo użytkowania wieczystego. Dlatego też ustawodawca określił przesłanki, które muszą być spełnione, aby decyzja taka mogła być wydana. Oprócz przesłanek wymienionych w art. 124 ust. 1 ugn, ustawodawca wskazał w art. 124 ust. 3 ugn na rokowania, których obowiązek przeprowadzenia ciąży na wnioskodawcy przed złożeniem wniosku. Ponadto uzasadniony interes właściciela nieruchomości wymaga aby przebieg planowanej inwestycji był dla jego nieruchomości jak najmniej uciążliwy, a zakres ingerencji inwestora w prawa właściciela nieruchomości sprowadzony do niezbędnego minimum. Z tego też względu decyzja wydana w trybie art. 124 ugn musi jednoznacznie wskazywać zarówno przebieg inwestycji przez nieruchomość, jak i zakres uszczuplenia władztwa właściciela (użytkownika wieczystego), i to tylko w zakresie niezbędnym do wykonania danej inwestycji oraz zgodnie z warunkami wynikającymi z planu, a w przypadku jego braku, z warunkami wynikającymi z decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W niniejszej sprawie nie budzi sporu, że planowana inwestycja liniowa polegająca na budowie linii kablowej niskiego napięcia jest inwestycją mieszczącą się w definicji inwestycji celu publicznego, określonej w art. 6 ugn oraz to, że została wydana decyzji Prezydenta W. z dnia [...] października 2010 r., nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, zgodnie z którą ustalono warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie elektroenergetycznej sieci nn na działkach ewidencyjnych nr nr [...] położonych przy ulicy [...]. Kwestią sporną, tym samym wymagającą wyjaśnienia, jest natomiast ustalenie czy organ administracji określił obszar nieruchomości, na którym następuje ograniczenie prawa właścicieli, przebieg inwestycji, oraz czy uzasadnił jak najmniejszą uciążliwość planowanej inwestycji. Ponadto kwestią sporną jest to, czy przed wydaniem decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, miał miejsce fakt przeprowadzenia rokowań, bowiem art.124 ust. 3 ugn nakazuje, aby wydanie zezwolenia poprzedzone zostało rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac i rokowania te zakończyły się wynikiem negatywnym. Zdaniem Wojewody [...] powyższe przesłanki zostały spełnione. Wojewoda [...] zaznaczył, że organ I instancji dokonał analizy jak najmniejszej uciążliwości inwestycji dla właścicieli nieruchomości tak, by zakres ingerencji w prawa właścicielskie sprowadzony został do niezbędnego minimum oraz precyzyjnie określi obszar ograniczenia. W załączniku do przedmiotowej decyzji, stanowiącym jej integralną część, przedstawiono bowiem szczegółowy przebieg trasy inwestycji liniowej, polegającej na budowie elektroenergetycznej sieci nn. Ponadto, zdaniem Wojewody, udzielenie zezwolenia było poprzedzone rokowaniami z współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości, które nie zostały zakończone podpisaniem umowy cywilnoprawnej. Organ wskazał na korespondencję pomiędzy zainteresowanymi, jaka miała miejsce przed wystąpieniem z wnioskiem Spółki [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., tj.: pismo J. i D. L. z dnia 9 sierpnia 2010 r. oraz pismo S., z dnia 16 sierpnia 2010 r. - świadczące o braku zgody na wybudowanie linii kablowej oraz ustanowienie służebności przesyłu. Tym samym, w ocenie organu odwoławczego, brak zgody pomiędzy właścicielem nieruchomości a inwestorem upoważniało organ administracyjny do wydania zezwolenia wymienionego w art. 124 ust. 1 ustawy. Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę rozstrzygnięcie organu administracji jest przedwczesne. I tak, biorąc pod uwagę materiał dokumentacyjny sprawy nie można zgodzić się z Wojewodą, iż organ I instancji dokonał analizy jak najmniejszej uciążliwości inwestycji dla właścicieli nieruchomości i precyzyjnie określił obszar ograniczenia, czemu dał wyraz w załączniku do przedmiotowej decyzji. Otóż, analizując treść tzw. "załącznika mapowego" nr 1 do decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r., Sąd zauważa, iż organ poza zaznaczeniem na kolor zielony działki nr [...] oraz zaznaczeniem na kolor czerwony przebiegu planowej inwestycji nie określił obszaru ograniczenia, tym samym nie można stwierdzić, że dokonał analizy najmniejszej uciążliwości dla właściciela. Organ I instancji nie uczynił tego także w uzasadnieniu swojej decyzji, a takie rozstrzygnięcie zaakceptował organ II instancji twierdząc, że i obszar ograniczenia i analiza uciążliwości miały miejsce w decyzji pierwszoinstancyjnej. Ponadto, w ocenie Sądu, biorąc pod uwagę materiał dowodowy nie można jednoznacznie wywieść – jak uczynił to organ – że rokowania zostały zakończone wynikiem negatywnym. Wprawdzie przed złożeniem wniosku z dnia 6 grudnia 2010 r. inwestor zainicjował rokowania przedstawiając propozycję rozstrzygnięcia, a właściciele na nią się nie zgodzili, jednakże zauważenia wymaga, że strony zmierzające do załatwienia sprawy w sposób określony w art. 124 ust. 3 ugn nie są związane jakimikolwiek regułami w zakresie przeprowadzenia rokowań, a rokowania mogą zostać zakończone w dowolnym czasie. Oznacza to, że strony samodzielnie i dowolnie decydują o tym, czy w ich wyniku dojdą do porozumienia skutkującego dokonaniem czynności prawnej, lecz również o tym kiedy je zakończyć. Z akt sprawy wynika, że na rozprawie administracyjnej, która odbyła się w dniu 6 lipca 2011 r. przedstawiciele Spółdzielni oświadczyli, że są gotowi do kontynuowania rokowań z inwestorem. Stanowisko to zostało potwierdzone na rozprawie sądowoadministracyjnej. Z kolei w piśmie z dnia 27 września 2011 r. sam inwestor wyraził, że "jest zainteresowany uregulowaniem stanu prawnego linii kablowych średniego i niskiego napięcia wraz z rozbudową oraz powierzchni użytkowej stacji transformatorowej w formie odpłatnej służebności przesyłu za jednorazowym wynagrodzeniem pieniężnym". W konsekwencji, wobec niewyjaśnienia okoliczności wymaganych do wydania decyzji w trybie art. 124 ugn, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję jak i ją poprzedzającą decyzję organu I instancji. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ wskaże powierzchnię i terytorialny zakres ograniczenia z odwołaniem się do sporządzonego załącznika graficznego do decyzji, z którego wynikać będzie również przebieg inwestycji przez nieruchomość skarżącej. Ponadto, powyższe organ omówi w uzasadnieniu decyzji, dokonując także analizy jak najmniejszej uciążliwości dla właścicieli nieruchomości. Jednocześnie organ wyjaśni, czy treść oświadczeń stron wyrażona na rozprawie administracyjnej w dniu 6 lipca 2011 r. oraz w piśmie inwestora z dnia 27 września 2011 r., a także na rozprawie sądowej - pozwala na jednoznaczne przyjęcie, że strony zakończyły rokowania negatywnie. W konsekwencji, w ocenie Sądu, postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone z uchybieniem art. 7 i 77 § 1, 80 k.p.a., 107 § 3 kpa. w zw. z art. 124 ugn, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Dopiero po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie dokonanych ustaleń, organ wyda decyzję, a swoje rozstrzygnięcie wyczerpująco umotywuje w uzasadnieniu - zgodnie z art. 107 § 3 kpa. W konsekwencji, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c) oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. ----------------------- 9