I SA/Wa 1755/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.R. i J.M. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi J.R. i J.M. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1755/13 odrzucił skargę J.R. i J.M. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podkreślił, że J.R. (działający w sprawie w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik J.M.) nie wykonał należycie stosownego wezwania Sądu - nie nadesłał podpisanej skargi, nie podpisał też skargi znajdującej się aktach sądowych sprawy. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz stosownym pouczeniem o możliwości i trybie wniesienia skargi kasacyjnej, doręczony został J.R. – jako skarżącemu oraz jako pełnomocnikowi J.M. - w dniu 6 września 2013 r. Z kolei w dniu 9 września 2013 r. do Sądu wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku J.R. podkreślił, że Sąd jako podstawę odrzucenia skargi przyjął brak podpisu na pierwszej wersji skargi i nie wziął pod uwagę nadesłanej drugiej, poprawnej wersji zawierającej podpis. Skarżący zaznaczył, że przez pomyłkę źle zinterpretował pytanie komputera co zrobić z istnieniem dwóch skarg i zlikwidował w komputerze pierwszą wersję skargi. Skarżący wskazał, że właściwą skargę mógł sporządzić po przeprowadzeniu licznych rozmów i sporządzeniu stosownych obliczeń. Dlatego też, ze względu na termin, zmuszony był złożyć do Sądu pierwszą wersję skargi obarczoną niezamierzonym brakiem podpisu. Właściwa wersja przesłana została w terminie późniejszym (w dniu 24 lipca 2013 r.). Skarżący zaznaczył dodatkowo, że zjawi się w Sądzie i podpisze nieaktualną skargę, co też zostało uczynione w dniu 9 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W rozpoznawanej sprawie - zdaniem Sądu – nie wykazano braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Nie można bowiem uznać, że powołane we wniosku okoliczności, tj. źle zinterpretowane pytanie komputera i wykasowanie poprawnej – w ocenie skarżącego – wersji skargi oraz podnoszona konieczność ponownego sporządzenia właściwej wersji skargi, stanowią wystarczającą przesłankę uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Zauważyć trzeba, że w wezwaniu z dnia 24 lipca 2013 r. do usunięcia powyższego braku jednoznacznie wskazano w jaki sposób należy uzupełnić braki formalne złożonej skargi oraz podano skutki niewykonania wezwania w wyznaczonym terminie. Tym samym samo przekonanie skarżącego, że nadesłana do Sądu skarga jest wersją niewłaściwą i że wystarczające jest przesłanie w późniejszym terminie poprawnej – w ocenie skarżącego – wersji skargi, nie usprawiedliwiają niewykonania wezwania Sądu w wyznaczonym terminie, a tym samym nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu. W świetle powyższego stwierdzić należy, że J.R. nie przedstawił argumentacji uzasadniającej uwzględnienie złożonego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi. Tym samym złożony wniosek jest bezzasadny i brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Niezależnie od powyższego zauważyć trzeba, że nawet gdyby przyjąć, iż właściwą skargą - tak jak podnosi we wniosku skarżący - jest skarga z dnia 22 lipca 2013 r., nadana w urzędzie pocztowym w dniu 24 lipca 2013 r., to przedmiotowa skarga podlegałaby odrzuceniu, bowiem wniesiona ona została z uchybieniem terminu do jej wniesienia, określonego w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt administracyjnych sprawy wynika bowiem, że zaskarżona decyzja doręczona została J.M. w dniu 28 maja 2013 r., J.R. zaś w dniu 10 czerwca 2013 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem odpowiednio dla J.M. w dniu 27 czerwca 2013 r. , dla J.R. natomiast w dniu 10 lipca 2013 r. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.