I SA/Wa 1755/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. i J. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. R. i J. M. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1755/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę J. R. i J. M. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podkreślił, że J. R. (działający w sprawie w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik J. M.) nie wykonał należycie stosownego wezwania Sądu - nie nadesłał podpisanej skargi, nie podpisał też skargi znajdującej się aktach sądowych sprawy. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz stosownym pouczeniem o możliwości i trybie wniesienia skargi kasacyjnej, doręczony został J.R. – jako skarżącemu oraz jako pełnomocnikowi J. M. - w dniu 6 września 2013 r. W dniu 9 września 2013 r. do Sądu wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Orzeczenie to było przedmiotem kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 12 marca 2014 r. sygn. akt I OZ 168/14 oddalił zażalenie J. R. i J. M. Pismem datowanym na dzień 21 marca 2013 r., (nadanym w dniu 21 marca 2014 r.) skarżący zwrócili się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 29 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1755/13. We wniosku J. R. (działający w imieniu własnym oraz w imieniu swojej siostry J. R.) wyjaśnił, że nie wiedział, iż zażalenie na przywrócenie terminu "nie zwalania go z wynajęcia adwokata i opracowania jak sądził niepotrzebnej skargi kasacyjnej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "ppsa", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie to powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna uchybienia temu terminowi istniała przez cały czas, aż do momentu jej ustania (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 207-209). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić, zatem jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw winny skutkować odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. W okolicznościach niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Podnoszona przez nich okoliczność, że "nie wiedzieli", że złożenie zażalenia na postanowienie z dnia 12 grudnia 2013 r. nie zwalnia ich "od wynajęcia adwokata" –przez co rozumieć należy złożenie skargi kasacyjnej, nie mogła być uwzględniona. Skarżący otrzymali bowiem wraz z odpisem postanowienia z dnia 29 sierpnia 2013 r. pouczenie o możliwości oraz terminie wniesienia skargi kasacyjnej. Brak skorzystania z tego środka odwoławczego na rzecz złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi, a następnie zainicjowanie postępowania zażaleniowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jest zaś wyborem i prawem skarżących. Nie zmienia to jednak faktu, że mieli oni wiedzę na temat możliwości i terminu wniesienia skargi kasacyjnej. Uchybienie temu terminowi nie nastąpiło natomiast na skutek przyczyny od nich niezależnej. W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 86 i 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.