I SA/Wa 1757/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie : sędzia NSA Anna Lech asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Michał Samoraj po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi Miasta W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu Miastu W. kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem połowy wpisu sądowego od skargi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania K. K., uchyliło decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] ustalającą jednorazową opłatę adiacencką w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału i umorzyło postępowanie I instancji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyło Miasto W., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przypisanych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie. W dniu 15 grudnia 2006 r., przed wyznaczoną w sprawie rozprawą, do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe skarżącego zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi oraz wniosek o umorzenie postępowania sądowego a także o zwrot połowy wpisu sądowego od skargi. Na rozprawie w dniu 15 grudnia 2006 r. pełnomocnik skarżącego – radca prawny A.D. poparła złożony przed rozprawą do akt sprawy na piśmie wniosek cofający skargę i wniosła o umorzenie postępowania sądowego oraz o zwrot połowy wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek o cofnięcie skargi niedopuszczalnym, a w związku z tym mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.