I SA/Wa 1758/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Lenart WSA Jolanta Rudnicka Protokolant referendarz sądowy Lucyna Picho po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2005 r. sprawy ze skargi S. M. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie przekazania sprawy właściwemu organowi. 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 roku, numer [...], 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącego kwotę 63 (sześćdziesiąt trzy) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Wa 1758/04 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2004 roku numer [...] Minister Infrastruktury uchylił postanowienie z dnia [...] kwietnia 2004 roku numer [...]Wojewody [...]. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ administracji publicznej podniósł, że decyzją z dnia [...] maja 1998 roku numer [...] Wojewoda [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia odszkodowania za grunt o powierzchni [...] hektara położony we wsi L., gmina C. będący własnością W. M., a zajęty w 1976 roku pod budowę linii energetycznej. W dniu 6 sierpnia 2002 roku do Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wpłynęło pismo S. M. z 2 sierpnia 2002 roku, z którego wynika, że adresat decyzji Wojewody [...] z [...] maja 1998 roku numer [...]-W. M. zmarł 29 grudnia 1997 roku. Pismem z dnia 22 września 2003 roku Urząd Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast zwrócił się do S. M. o sprecyzowanie stanowiska zawartego w piśmie z 2 sierpnia 2002 roku, w szczególności o podanie czy pismo to jest odwołaniem od decyzji z [...]maja 1998 roku numer [...] Wojewody [...], czy wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego, czy wnioskiem o stwierdzenie nieważności w/w decyzji, czy też wnioskiem o uchylenie lub zmianę w/w decyzji w trybie przewidzianym w art.154 k.p.a. W odpowiedzi na pismo Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, pismem z dnia 7 października 2003 roku S. M. wskazał, że wnosi o "..uchylenie i zmianę decyzji w trybie przyspieszonym". Pismem z dnia 9 października 2003 roku Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, działając w oparciu o przepis art.65 § 1 k.p.a., przekazał wniosek S. M. o zmianę lub uchylenie decyzji w trybie art.154 k.p.a. według właściwości Wojewodzie [...]. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 roku numer [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art.65 § 1 k.p.a. postanowił przekazać wniosek S. M. w sprawie ustalenia odszkodowania za grunt zajęty pod budowę linii energetycznej we wsi L., według właściwości do Starosty K.. W uzasadnieniu organ administracji publicznej podniósł, że z pism S. M. z 2 sierpnia 2002 roku oraz z 7 października 2003 roku wynika, że wnosi on o ustalenie odszkodowania za grunt zajęty pod budowę linii energetycznej we wsi L.. Jednocześnie organ administracji publicznej wskazał, że skoro decyzja z dnia [...] maja 1998 roku numer [...] Wojewody [...] nie została doręczona W. M. to tym samym nie jest dopuszczalna zmiana tej decyzji w trybie opisanym w art.154 k.p.a. Postanowieniem z dnia [...] września 2004 roku numer [...] Minister Infrastruktury uchylił postanowienie Wojewody [...] z [...] kwietnia 2004 roku numer [...]. Na postanowienie z dnia [...] września 2004 roku numer [...] Ministra Infrastruktury skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł S. M.. Skarżący domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia podniósł, że na skutek działania zakładu energetycznego poniósł szkody i krzywdę i wskazał, że nie otrzymał odszkodowania za straty i krzywdy i korzystanie z jego własności przez zakład energetyczny. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest o tyle zasadna, że skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego ją postanowienia Wojewody [...]. Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art.13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy także podkreślić, że stosownie do treści art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi a także powołaną podstawą prawną. Oczywiście Sąd nie może orzec na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji art.134 § 2 w/w ustawy. Ze znajdującego się w aktach sprawy postanowienia Sądu Rejonowego w K. wydanego w dniu [...] listopada 2000 roku, w sprawie sygnatura akt [...] wynika, że spadek po W. M. zmarłym w dniu 29 grudnia 1997 roku, na podstawie testamentu z [...] września 1992 roku, otwartego i ogłoszonego w Sądzie Rejonowym w K. w dniu 7 października 1998 roku, nabyli: S. M., Z. M., B. M., M. M., J.M. oraz D. S.. Poza sporem pozostaje okoliczność, że jakby nie odczytywać treść pism-wniosków S. M. z 2 sierpnia 2002 roku i z 7 października 2003 roku to niewątpliwym jest, że dotyczą one nieruchomości, o której mowa w decyzji Wojewody [...] z [...] maja 1998 roku numer [...], która to nieruchomość stanowiła własność W. M.. Jednocześnie należy przypomnieć, że postanowienie Wojewody [...] z [...] kwietnia 2004 roku numer [...], wydane zostało w oparciu o przepis art.65 § 1 k.p.a. w brzmieniu nadanym przez przepis art.4 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1271 ze zmianami). Z treści art.65 § 1 k.p.a., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004 roku wynika, że przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Niewątpliwie przekazanie sprawy organowi właściwemu jest czynnością (najczęściej pierwszą) dokonaną przez organ administracji publicznej w sprawie administracyjnej, która to czynność może wywoływać określone skutki z punktu widzenia bytu prawnego sprawy. Tym samym obowiązkiem organu administracji publicznej jest zapewnienie udziału w postępowaniu administracyjnym wszystkim osobom, które w tym postępowaniu mogą korzystać z przymiotu strony. Z akt wynika, że postanowienie Wojewody [...] z [...] kwietnia 2004 roku oraz zaskarżone postanowienie Ministra Infrastruktury nie zostały doręczone wszystkim spadkobiercom W. M.. Strony, których interesów dotyczy postępowanie związane z nieruchomością należącą do W. M. nie brały udziału w tym postępowaniu i były wyłączone od możliwości korzystania z uprawnień przewidzianych w art.65 § 1 k.p.a.-wniesienie zażalenia. Ponadto podnieść należy, że stosownie do treści art.19 k.p.a. organy administracji publicznej są zobowiązane do przestrzegania z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Jest to powinność organu do przestrzegania przepisów określających właściwość rzeczową i miejscową organu. Natomiast z treści art.20 k.p.a. wynika, że właściwość rzeczowa to upoważnienie bądź zobowiązanie określonego organu, wynikające z przepisów prawa, do załatwienia określonej kategorii spraw administracyjnych. Oznacza to, że organ administracji publicznej winien dokonać oceny podania wnoszonego przez stronę także pod kątem swojej właściwości do rozpoznania konkretnej sprawy. Z tych względów organ administracji publicznej ma obowiązek zbadać treść żądania w celu ustalenia własnej właściwości, ewentualnie ustalenia organu właściwego do rozpatrzenia sprawy. Z materiału dokumentacyjnego znajdującego się w aktach sprawy nie wynika aby organy administracji publicznej wyjaśniły w sposób dostateczny treść żądania S. M., a tym samym aby ustaliły okoliczności mające istotne znaczenie dla określenia organu właściwego do rozpatrzenia sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit.c, art. 152, art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270 ze zmianami) orzekł, jak w sentencji wyroku.