I SA/Wa 1763/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędziowie: WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) WSA Anna Wesołowska Protokolant referent Joanna Kicińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2016 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji 1.oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. M., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania J.G. od postanowienia tego organu z dnia [...] października 2014 r. odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] stycznia 1995 r., utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. Postanowienie powyższe wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Burmistrz Miasta [...] decyzją z dnia [...] stycznia 1995 r. nr [...] orzekł o zatwierdzeniu projektu podziału działki nr [...], położonej w Z. przy ul. [...]. W dniu 10 lutego 2014 r. J. G. zwrócił się do Burmistrza Miasta [...] o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] Burmistrz Miasta Z. odmówił wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie wskazując, że wniosek został złożony przez podmiot nie będący stroną postępowania oraz z uwagi na fakt, że w tej samej sprawie zapadło już rozstrzygnięcie przed Naczelnym Sąd Administracyjnym w Warszawie. Na skutek złożonego zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] września 2014 r. uchyliło powyższe orzeczenie Burmistrza Miasta Z. i umorzyło postępowania przed organem pierwszej instancji a wniosek J. G. o stwierdzenie nieważności decyzji podziałowej został przekazany do SKO jako do organu właściwego do jego rozpatrzenia. Po rozpatrzeniu ww. wniosku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej jako "SKO"/"organ") postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. nr [...] na podstawie art. 61a § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) – dalej jako "kpa", odmówiło wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta [...] Nr [...]zatwierdzającej podział działki o dawnym numerze [...], położonej w Z. przy ul. [...]. W uzasadnieniu organ podał, że wniosek został złożony przez osobę, która nie ma przymiotu strony w niniejszym postępowaniu. Powołał się w tym zakresie na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2001 r. sygn. akt I SA 700/00, w którym Sąd stwierdził, że "J. G. nie posiada przymiotu strony w odniesieniu do postępowania zakończonego decyzją podziałową Nr [...] z dnia [...] stycznia 1995 r. i nie może występować z wnioskiem o stwierdzenie nieważności tej decyzji". W dniu [...] października 2014 r. J. G. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie niniejszej sprawy. Po jego rozpoznaniu SKO postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu organ powołując się na art. 157 § 2 kpa wyjaśnił, że wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji może skutecznie domagać się strona, a więc stosownie do art. 28 kpa tylko taki podmiot, którego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy kwestionowana decyzja. Organ wyjaśnił przy tym pojęcie interesu prawnego wskazując, iż należy odróżnić go od interesu faktycznego. Wskazał, że stronami postępowania zakończonego kwestionowaną przez J. G. decyzją Burmistrza Miasta Z. byli współwłaściciele ww. nieruchomości. Natomiast J. G. nie ma tytułu prawnego do tej nieruchomości, zatem nie posiada on interesu prawnego. Organ podkreślił, że w przypadku podziału nieruchomości w oparciu o przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, dokonuje się go na wniosek osoby, która ma w tym interes prawny, przy czym wnioskujący powinien dołączyć do wniosku m.in. dokument stwierdzający tytuł prawny. Oznacza to, że o zatwierdzenie projektu podziału nieruchomości może wystąpić wyłącznie jej właściciel, współwłaściciel, użytkownik wieczysty lub współużytkownik wieczysty, gdyż są to podmioty władne do dysponowanie nieruchomością w ramach przysługującego im prawa. W ocenie Kolegium bezspornym jest, że J. G., jako właściciel nieruchomości bezpośrednio sąsiadującej z nieruchomością podlegającą podziałowi, nie legitymuje się przymiotem strony w odniesieniu do decyzji Burmistrza Miasta Z. nr [...], na co wskazywał już Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 1 lutego 2007 r. sygn. akt I SA 700/00 i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 1 lutego 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 1737/06. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. G. zarzucił organowi naruszenie art. 6, art. 8, art. 12 § 1, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa i wniósł o uchylenie powyższego postanowienia SKO i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując sprawę w oparciu o powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie utrzymujące w mocy postanowienie tego organu o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta Z. o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości. Podstawę wydanych w sprawie rozstrzygnięć organu stanowił art. 61a §1 kpa, zgodnie z którym organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania gdy żądanie jego wszczęcia zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. W sprawie niniejszej jako podstawę odmowy wszczęcia postępowania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało brak interesu prawnego po stronie skarżącego. Sąd w pełni podziela powyższe stanowisko organu. Jak słusznie podniósł organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i co wynika z akt sprawy, skarżący nie był stroną postępowania zakończonego kwestionowaną przez niego decyzją podziałową Burmistrza Miasta Z. Stronami tego postępowania byli jedynie współwłaściciele nieruchomości, której podziału dokonano. Jak wynika natomiast z akt sprawy skarżący jest właścicielem działki bezpośrednio przylegającej do nieruchomości podlegającej podziałowi. Brak jest zatem podstaw do uznania aby posiadał on interes prawny w rozumieniu art. 28 kpa w sprawie dotyczącej podziału sąsiedniej działki, stanowiącej własność innych osób. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych interes prawny w postępowaniu w sprawie o zatwierdzenie projektu podziału nieruchomości ma tylko właściciel nieruchomości oraz użytkownik wieczysty (por. wyrok NSA z dnia 3 września 1999 r. sygn. II SA/Wr 933/98, niepubl.). W sprawie niniejszej jest bezsporne, że skarżący nie jest właścicielem, ani wieczystym użytkownikiem działki objętej podziałem, a zatem nie przysługiwał mu przymiot strony w postępowaniu dotyczącym jej podziału, a tym samym nie jest stroną uprawnioną do wystąpienia z żądaniem stwierdzenia nieważności decyzji podziałowej. Należy podkreślić, że już Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 września 2001 r. sygn. akt I SA 700/00 w sposób jednoznaczny stwierdził, że J. G. nie posiada przymiotu strony w odniesieniu do postępowania zakończonego decyzją Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] stycznia 1995 r. nr [...]. W związku z tym za nieuzasadnione uznać należało wszystkie podnoszone w skardze zarzuty. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tj. z 2012, poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powyższej ustawy.