I SA/Wa 177/23

PostanowienieWSA w Warszawie2023-11-09

Skład orzekający: sędzia WSA Bożena Marciniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała zarządu dzielnicy w przedmiocie niewyrażenia zgody na zawarcie kolejnej umowy najmu lokalu użytkowego, stanowiącego własność gminy, podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Uchwała zarządu dzielnicy w przedmiocie niewyrażenia zgody na zawarcie kolejnej umowy najmu lokalu użytkowego, stanowiącego własność gminy, ma charakter cywilnoprawny i nie dotyczy działalności administracji publicznej. W związku z tym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, a taka skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Zarządu Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy w przedmiocie niewyrażenia zgody na zawarcie kolejnej umowy najmu lokalu użytkowego. Skarżący zarzucił uchwale naruszenie przepisów prawa miejscowego oraz przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ wniósł o odrzucenie skargi jako niepodlegającej kognicji sądu administracyjnego, wskazując na cywilnoprawny charakter sprawy.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu 9 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na uchwałę Zarządu Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy z dnia 1 czerwca 2022 r. nr 9219/2022 w przedmiocie niewyrażenia zgody na zawarcie kolejnej umowy najmu lokalu użytkowego postanawia odrzucić skargę. Pismem z 12 września 2022 r. [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy z dnia 1 czerwca 2022 r. nr 9219/2022 w przedmiocie niewyrażenia zgody na zawarcie kolejnej umowy najmu lokalu użytkowego. Zaskarżonej uchwale skarżący zarzucił naruszenie: 1) § 2 ust 1 Uchwały nr XXIII/663/2019 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 grudnia 2019 r. w sprawie zasad najmu lokali użytkowych -poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przesłanką uzasadniającą niewyrażenie zgody przez Zarząd Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy na zawarcie kolejnej umowy najmu lokalu użytkowego jest istnienie jakichkolwiek zaległości finansowych dotychczasowego najemcy w stosunku do m.st Warszawy; 2) § 31 ust 3 Zarządzenia nr 136/2020 Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 lutego 2020 r. w sprawie zasad najmu lokali użytkowych; 3) § 31 ust 5 Zarządzenia nr 136/2020 Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 5 lutego 2020 r. w sprawie zasad najmu lokali użytkowych; 4) art. 6 k.p.a. w zw. z art. 7 Konstytucji RP - poprzez podjęcie działania niezgodnego z prawem (uchwałą Rady Miasta), jak również podjęcie działania bez podstawy prawnej, w związku z nieistnieniem przepisów uzasadniających nie wyrażenie przez Zarząd Dzielnicy zgody na zawarcie umowy najmu z powodu nieistnienia zaległości finansowych najemcy, nie związanych z dotychczasową umową najmu czy z toczeniem się między stronami postepowania sądowego; 5) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 8 k.p.a.- poprzez wydanie uchwały sprzecznej z przepisami prawa miejscowego oraz z dotychczasowym postępowaniem przedstawicieli miasta; 6) art. 11 k.p.a. - poprzez niewyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się pry podejmowaniu zaskarżonej uchwały i niewskazaniu w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały przyczyn, dla których organ uznał, iż zaszły przesłanki uzasadniające odmowę wyrażenia zgody na zawarcie z Multi Broker kolejnej umowy najmu lokalu użytkowego. W odpowiedzi na skargę Zarząd Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy wniósł o jej odrzucenie jako niepodlegającej kognicji sądu administracyjnego oraz w razie uznania się przez Sąd za właściwy do rozpoznania sprawy wniósł o jej oddalenie. Ponadto, organ wskazał, że jego działanie było prawidłowe, a powodem decyzji o odmowie zawarcia kolejnej umowy najmu była budząca wątpliwości wiarygodność najemcy, w związku z niewywiązywaniem się z zobowiązań finansowych skarżącego wobec m.st Warszawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy z dnia 1 czerwca 2022 r. nr 9219/2022 skarżący wniósł w trybie i na zasadach określonych w art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2022 r. poz 559 ze zm. zwanej dalej "u.s.g."). Powołany przepis stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W cytowanym przepisie ustawodawca określił sekwencję dokonywanej przez sądy administracyjne oceny dopuszczalności skargi wniesionej na wymienione w nim uchwały lub zarządzenia. W pierwszej kolejności ustaleniu podlega, czy kwestionowana uchwała lub zarządzenie zostały podjęte w sprawie z zakresu administracji publicznej. Negatywne w tym zakresie ustalenie skutkuje bowiem brakiem kognicji sądów administracyjnych w rozpoznawaniu tego rodzaju sprawy i w konsekwencji czyni zbędną ocenę interesu prawnego skarżącego, którego wykazywanie w takim przypadku staje się zbędne. Kognicję sądów administracyjnych określa z kolei art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 zwanej dalej "p.p.s.a.") Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kognicja sądów administracyjnych określona została natomiast m.in. w art. 3 § 2 p.p.s.a., który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści ww. przepisu wynika, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że sprawa zainicjowana wniesieniem skargi na uchwałę na uchwałę Zarządu Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy z dnia 1 czerwca 2022 r. nr 9219/2022 nie mieści się w pojęciu sprawy z zakresu administracji publicznej. Jak już wskazano wyżej, przedmiotem zaskarżonej uchwały jest niewyrażenie zgody przez Zarząd Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy na propozycję skarżącego dotyczącą zawarcia z tym podmiotem kolejnej umowy najmu lokalu użytkowego stanowiącej własność m.st. Warszawy. Kwestia zawarcia lub odmowy zawarcia umowy najmu lokalu jest kwestią cywilnoprawną, nie administracyjną i nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Oświadczenia woli dotyczące najmu lokali użytkowych mają charakter cywilnoprawny. Roszczenia związane z zawieraniem umów nie podlegają rozstrzygnięciu przez sądy administracyjne, lecz wyłącznie w drodze powództwa cywilnego. Z tych przyczyn, sąd w składzie orzekającym uznał, że kwestionowana uchwała Zarządu Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy z 1 czerwca 2022 r. nr 9219/2022, jako mająca charakter cywilnoprawny, nie dotyczy działalności administracji publicznej i z tego powodu nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt 1 sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło