I SA/Wa 1775/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie WSA Iwona Owsińska - Gwiazda WSA Bogdan Wolski (spr.) Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2010 r. sprawy ze skargi J. M. w przedmiocie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem wyroku z dnia 13 czerwca 2009 r. (I SAB/Wa 155/08) przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. oddala skargę. W dniu 1 października 2009 r. J. M. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2009 r. (sygn. akt I SAB/Wa 155/08), żądając wymierzenia organowi grzywny. Ustosunkowując się do skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie. Uzasadniając powyższe stanowisko organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego i poinformował, że powołany wyżej wyrok Sądu został przez Kolegium wykonany i w konsekwencji skarga jest bezzasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wobec powyższego należy wskazać, iż z dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych oraz w aktach sądowych sprawy sygn. akt I SAB/Wa 155/08 wynika, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2009 r. zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. do rozpatrzenia – w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt wraz z odpisem prawomocnego wyroku – wniosku J. M. z dnia 27 maja 2003 r. w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...]. Odpis powyższego prawomocnego orzeczenia wraz z aktami sprawy został doręczony organowi w dniu 1 lipca 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] września 2009 r., nr [...], umorzyło postępowanie dotyczące wniosku J. M. z dnia 27 maja 2003 r. Decyzją z dnia [...] września 2009 r., nr [...], Kolegium utrzymało w mocy powyższą decyzję. Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy prowadzonej z udziałem skarżącego, do której odnosi się także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2009 r., Sąd stwierdza, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w terminie określonym w tym orzeczeniu, rozstrzygnęło sprawę zainicjowaną wnioskiem z 27 maja 2003 r. Oznacza to, iż nie został spełniony jeden z ustawowych warunków wymierzenia organowi grzywny. Nie mamy bowiem w tym przypadku do czynienia z niewykonaniem wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność. Niewykonanie wyroku ma miejsce jedynie wówczas, gdy organ nie wykonuje obowiązku wydania w określonym terminie aktu lub podjęcia innej czynności. Nie jest przy tym istotne czy rozstrzygając sprawę organ uwzględnił w całości lub w części żądanie zawarte w podaniu, gdyż obowiązkiem organu wynikającym z wyroku rozstrzygającego skargę na bezczynność, jest wyłącznie usunięcie stanu bezczynności. Natomiast kontrola merytoryczna wydanej decyzji może nastąpić w administracyjnym postępowaniu odwoławczym. Oczywiście możliwe będzie także, po wyczerpaniu trybu administracyjnego, wniesienie skargi podlegającej rozpoznaniu w postępowaniu sądowym. Skarżący, co jest Sądowi wiadome z urzędu, wykorzystał to uprawnienie, gdyż wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2009 r., nr [...], która został rozpoznana wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2010 r. (sygn. akt I SA/Wa 1999/09). Skarżący, żądając wymierzenia organowi grzywny, uzasadnia skargę wadliwością wydanej decyzji. Taki zarzut, co zostało powyżej wyjaśnione, nie może stanowić podstawy wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.