I SA/Wa 1785/14

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie : odmowy umorzenia należności wypłaconych z funduszu alimentacyjnego postanawia : przyznać D. W. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 11 lutego 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Z nadesłanego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach wynika, że wnioskodawca aktualnie przebywa w [...] w W., gdzie odbywa [...]. Wnioskodawca oświadczył, że pomimo licznych starań nie jest w stanie uzyskać odpłatnego zatrudnienia w [...]. Wyjaśnił, że odpłatne zatrudnienie nie jest możliwe ze względu na brak wolnych etatów, co potwierdza dołączone zaświadczenie z [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. Wnioskodawca dodał, że wielokrotnie zgłaszał [...] swoją trudną sytuację materialną, a w szczególności konieczność regulowania zobowiązań alimentacyjnych na bieżąco oraz rosnące zadłużenie alimentacyjne. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada żadnego majątku w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych czy przedmiotów wartościowych. Z akt sprawy wynika, że przedmiotem skargi wnioskodawcy do Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], którą Kolegium po rozpatrzeniu odwołania wnioskodawcy utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] orzekającą o odmowie umorzenia należności dłużnika alimentacyjnego, którym jest wnioskodawca z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego na osobę uprawnioną – D. M. (syna wnioskodawcy) w kwocie [...] zł wraz z ustawowymi odsetkami. Z pisma z dnia 7 grudnia 2014 r. stanowiącego wniosek o wyznaczenie adwokata wynika, że najbliżsi w bardzo ograniczony sposób pomagają wnioskodawcy, a ustanowienie adwokata z wyboru stanowiłoby dla nich nadmierne obciążenie. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Sytuacja majątkowa wnioskodawcy przebywającego aktualnie w [...] i nie posiadającego odpłatnego zatrudniania z uwagi na brak wolnych etatów jest niewątpliwie trudna. Stwierdzono, że wnioskodawca nie posiadając żadnych dochodów i otrzymując pomoc od najbliższych w bardzo ograniczonym zakresie nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Z tego względu przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Jednocześnie wskazać należy, że w sprawie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem wnioskodawca zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. a ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.