I SA/Wa 1789/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na pismo Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie przesłania odwołania od decyzji w sprawie świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] listopada 2016 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga M. R. na pismo Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie przesłania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. w sprawie świadczenia wychowawczego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazano, iż pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...], nazwanym przez skarżącą decyzją, Prezydent [...], działając na podstawie art. 133 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), zwaną dalej "Kpa" przekazał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] odwołanie od decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. o odmowie przyznania świadczenia wychowawczego. Wskazano, że pismo takie nie stanowi decyzji administracyjnej. | | | | Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwaną dalej "Ppsa" kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach Kpa oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 - 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Mając powyższe na względzie, należy uznać, iż skarga M. R. na pismo Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie przesłania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. w sprawie świadczenia wychowawczego– nie mieści się w katalogu spraw objętych kontrolą sądów administracyjnych określonych w art. 3 § 2 Ppsa. Przesłanie odwołania w trybie art. 133 Kpa stanowi czynność materialnotechniczną niepodlegającą kontroli sądu administracyjnego. Wobec tego skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa.