I SA/Wa 1790/14

WyrokWSA w Warszawie2014-12-17

Skład orzekający: Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, Elżbieta Sobielarska, Agnieszka Miernik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o wznowienie postępowania sądowego może być uwzględniona, gdy strona zarzuca nienależyte reprezentowanie przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, który prawidłowo uczestniczył w postępowaniu i złożył pisma procesowe, mimo że strona uważa jego działania za nieskuteczne?
Ratio decidendi
Skarga o wznowienie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli zarzucane stronie pozbawienie możliwości działania lub nienależyte reprezentowanie przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym. Prawidłowe działanie pełnomocnika, nawet jeśli prowadzi do negatywnych skutków dla strony, nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania. Zastrzeżenia co do sposobu wypełniania obowiązków przez pełnomocnika podlegają ocenie organów samorządu zawodowego, a nie sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Strona J. S. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 21 czerwca 2013 r., którym oddalono jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego. Jako podstawę wznowienia wskazała art. 271 pkt 2 P.p.s.a., zarzucając swojemu pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu brak kontaktu, brak zainteresowania sprawą i nieznajomość jej stanu faktycznego. Pełnomocnik skarżącej wniósł o uwzględnienie skargi.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędzia WSA Agnieszka Miernik Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi J. S. o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1527/12 oddala skargę. I SA/Wa 1790/14 UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] maja 2014 r., które do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło w dniu [...] czerwca 2014 r. J. S. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 1527/12. Wyrokiem tym Sąd oddalił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie zasiłku celowego. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania sądowego J. S. wskazała jako podstawę wznowienia postępowania art. 271 pkt 2, a także art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podniosła, że wyznaczony z urzędu adwokat W. S. nie kontaktował się z nią, nie odpowiadał na telefony, nie wykazał żadnego zainteresowania sprawą, której w ogóle nie znał. Pełnomocnik skarżącej ustanowiony z urzędu, na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r., wniósł o uwzględnienie skargi . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć trzeba, że uruchomienie trybu wznowienia postępowania uzależnione jest od pozytywnego ustalenia istnienia formalnych przesłanek wszczęcia postępowania, jakimi są: zakończenie postępowania prawomocnym orzeczeniem, złożenie wniosku o wznowienie z zachowaniem terminu określonego w art. 277 P.p.s.a. oraz powołanie we wniosku przyczyny mieszczącej się w kategorii podstaw wznowienia. W rozpatrywanej sprawie skarżąca domagała się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 21 czerwca 2013 r. sygn. I SA/Wa 1527/12, którym oddalono jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Skoro w sprawie zapadło prawomocne orzeczenie, a skarżąca złożyła skargę o wznowienie postępowania, to należało ustalić, czy skarga ta opierała się na ustawowej podstawie wznowienia i czy została wniesiona w terminie określonym w art. 277 P.p.s.a. Skarżąca w swojej skardze jako podstawę wznowienia postępowania wskazała art. 271 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. W stosunku do tej przesłanki wznowienia postępowania trzymiesięczny termin na złożenie skargi o wznowienie postępowania należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o orzeczeniu. W niniejszej sprawie skarżąca podała, że dowiedziała się o okolicznościach wydania wyroku tuż przed napisaniem skargi o wznowienie postępowania w dniu 27 maja 2014 r., wobec tego skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu. Pozytywne ustalenie, że zostały spełnione niezbędne przesłanki skutecznego wniesienia skargi o wznowienie postępowania, spowodowało w dalszej kolejności konieczność zbadania, czy skarga wznowieniowa była dopuszczalna, a więc czy wskazana przez wnioskodawczynię podstawa wznowieniowa była merytorycznie uzasadniona. Obowiązek taki wynika z treści art. 281 P.p.s.a. Negatywny wynik wspomnianej oceny powoduje oddalenie skargi. Istnienie natomiast przyczyny wznowienia postępowania uzasadnia uchylenie lub zmianę prawomocnego orzeczenia, o ile treść zapadłego orzeczenia jest niewłaściwa, a jego zmianę lub uchylenie uzasadniają okoliczności będące podstawą wznowienia. W ocenie Sądu orzekającego w sprawie niniejszej, wbrew zarzutom skargi, pełnomocnik J. S. - ustanowiony z urzędu - został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonej w dniu 21 czerwca 2013 r., na której stawił się osobiście i zajął stanowisko w sprawie. Przedłożył także do akt sprawy pismo procesowe oraz złożył wniosek o doręczenie mu uzasadnienia zapadłego w tym dniu wyroku. Po zapoznaniu się z jego treścią, co wynika ze złożonej do akt opinii, nie znalazł podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tym samym stanowisko skarżącej, że reprezentujący ją z urzędu adwokat W. S. nie wykazał żadnego zainteresowania sprawą oraz działał na jej szkodę, nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym w aktach materiale dowodowym. Z argumentacji skarżącej wynika, że ma ona zastrzeżenia odnośnie sposobu reprezentowania jej interesów przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu. W tej kwestii należy stwierdzić, że przesłanki wznowieniowe nienależytego reprezentowania lub pozbawienia możliwości działania określone w art. 271 pkt 2 P.p.s.a. nie występują w sytuacji, gdy za stronę działa prawidłowo ustanowiony pełnomocnik nawet, gdy swoje obowiązki wykonuje w sposób, który prowadzi do negatywnych dla reprezentowanej strony skutków ( postanowienie NSA z 15.02.2012 r. I GSK 155/12, LEX w 1122866). Natomiast zastrzeżenia strony co do sposobu wypełniania obowiązków przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu nie mogą być przedmiotem oceny Sądu administracyjnego. Relacje te podlegają aktom określającym zasady etyki zawodów prawniczych i ocenie właściwych organów samorządu zawodowego. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie nie może być mowy o pozbawieniu skarżącej możliwości działania w znaczeniu o jakim mowa w art. 271 pkt 2 P.p.s.a. natomiast dla podstawy wznowienia określonej w art. 273 § 2 P.p.s.a. skarżąca w ogóle nie podała uzasadnienia to Sąd na podstawie art. 282 § 2 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi o wznowienie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło