I SA/Wa 1791/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z [...] września 2017 r. Gmina [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r. przez Gminę [...] nieodpłatnie własności nieruchomości Skarbu Państwa położonej w obrębie [...], gm. [...], oznaczonej jako działa ew. nr [...] o pow. [...]. W skardze tej zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc jako argument fakt otrzymania kilkudziesięciu decyzji wydanych w pierwszej instancji przez Wojewodę [...] i utrzymujących je w mocy decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej, na podstawie których Starostwo Powiatowe w [...] Wydział Geodezji, Kartografii i Katastru zaczęło zawiadamiać o zmianach, mimo iż od decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej wniesiona jest niniejsza skarga. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r,. poz. 1369) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do par. 3 tego artykułu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Celem przewidzianej w tym przepisie ochrony tymczasowej jest uchronienie skarżącego przed skutkami wykonania zakwestionowanego aktu, które mogą być trudne do odwrócenia, po ewentualnym uchyleniu tego aktu przez Sąd. Udzielenie tej ochrony odbywa się wyłącznie na wniosek. Przy czym żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. post. NSA z 25.01.2011, I OZ 36/11, Lex nr 741834). Tymczasem w złożonym w niniejszej sprawie przez Gminę [...] wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodabnia spełnienie przesłanek wymienionych w cytowanym wyżej przepisie. Przede wszystkim nie wyjaśnia na czym, jej zdaniem, miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki wykonania ww. decyzji. Trudno bowiem za takowe uznać wprowadzenie w związku z komunalizacją nieruchomości (o czym ostatecznie orzeczono w zaskarżonej decyzji), uwzględniających ten fakt zmian w ewidencji gruntów. A jest to w istocie jedyny argument, którym Gmina uzasadniła swój wniosek. Skoro zatem skarżąca nie wykazała, aby wykonanie zaskarżonej decyzji prowadziło by do wyrządzenia znacznej szkody, względnie zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków, to żądanie udzielenia jej na czas rozpoznawania sprawy ochrony tymczasowej nie mogło zostać uwzględnione. Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.