I SA/Wa 1793/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędziowie: Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi Wyższej Szkoły [...] w W. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania konsorcjum naukowo - przemysłowemu środków finansowych na realizację projektu rozwojowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] maja 2009 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego na rzecz skarżącego Wyższej Szkoły [...] w W. kwotę 475 (czterysta siedemdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], po rozpatrzeniu wniosku konsorcjum [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] o odmowie przyznania środków finansowych na realizację projektu rozwojowego nr [...] p.t. "[...]" rozpatrywanego w ramach [...] konkursu projektów rozwojowych. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono następujący stan sprawy: W dniu 29 maja 2009 roku został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej odmowy przyznania środków finansowych na realizację ww. projektu rozwojowego. Wniosek został poddany ocenie w trybie określonym w art. 5 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 8 października 2004 roku o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2008 roku Nr 169 poz. 1049). Zespół Odwoławczy Rady Nauki w swojej opinii stwierdził, że ocena merytoryczna projektu została dokonana zgodnie z obowiązującymi procedurami. Pozycję zgłoszonego projektu na liście rankingowej wskazał zespół oceniający wniosek w konkursie, kierując się zarówno wszystkimi otrzymanymi recenzjami, jak i własną a niezależną oceną projektu, dokonaną w porównaniu do innych projektów. Mając na uwadze powyższe Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2009 r., o odmowie przyznania środków finansowych na realizację projektu rozwojowego. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosła Wyższa Szkoła [...] im. [...] w W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. W uzasadnieniu skargi zarzucono naruszenie art. 8 kpa w zw. z art. 107§1 i 3 kpa, art. 11 kpa w zw. z art. 6 kpa, art. 10 kpa oraz art. 6 kpa w zw. z art. 24 §1 kpa w zw. z art. 145 §1 pkt 3 kpa. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie. Podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji w obszernym uzasadnieniu organ przedstawił tok postępowania w sprawie wniosku. Odnosząc się do zarzutów skarżącego stwierdził, że ocena wniosku dokonana została w trybie zgodnym z obowiązującymi przepisami, a decyzja o odmowie przyznania środków finansowych była prawidłowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skargę należało uznać za uzasadnioną, choć z nie wszystkimi podniesionymi w niej argumentami można się zgodzić. W niniejszej sprawie spór dotyczy odmowy Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego przyznania na rzecz konsorcjum [...] środków finansowych na realizację projektu rozwojowego nr [...] p.t. " [...]" rozpatrywanego w ramach [...] konkursu projektów rozwojowych. Zgodnie z art. 3.ust. 3 ustawy z dnia 8 października 2004 roku o zasadach finansowania nauki (t.j. Dz. U. Z 2008 r. Nr 169 poz. 1049) Minister przyznaje środki finansowe na naukę, w drodze decyzji, na podstawie wniosków złożonych przez podmioty, o których mowa w ust. 2, po zasięgnięciu opinii właściwego organu Rady Nauki, o której mowa w art. 21 ust. 1, lub zespołu, o którym mowa w art. 30 ust. 1-2a. Natomiast Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 18 lutego 2008 roku w sprawie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych na naukę przeznaczonych na finansowanie projektów rozwojowych (Dz. U. Nr 38 poz. 216) w szczegółowy sposób przedstawia poszczególne etapy rozpoznawania wniosków o przyznanie środków na finansowanie projektów rozwojowych. Te uregulowania nie zwalniają jednak organu od obowiązku stosowania się do uregulowań zawartych w kodeksie postępowania administracyjnego. Rozpoznając zatem złożoną skargę Sąd uznał, że zarówno zaskarżona decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja organu I instancji w żadnej mierze nie odpowiada standardom, jakie winno spełniać orzeczenie w indywidualnej sprawie wydane przez organ administracji państwowej. Zarówno zaskarżona decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] maja 2009 roku nie spełniają wymogów procedury administracyjnej w zakresie jej elementów, w tym zwłaszcza uzasadnienia, czym narusza przepis art. 107 § 1 i 3 kpa. Uzasadnienie decyzji spełnia doniosłą rolę, gdyż objaśnia tok myślenia prowadzący do zastosowania przepisu prawnego w sprawie. Prawidłowo sporządzone uzasadnienie daje możliwość pełnej i merytorycznej weryfikacji decyzji w postępowaniu sądowym, w toku którego nie jest możliwe uzupełnienie przeprowadzonego postępowania administracyjnego i wyręczanie organów administracji w dokonaniu oceny w kwestii spełnienia przesłanek ustawowych, uzasadniających wydanie decyzji zgodnej z żądaniem wnioskodawcy. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Wskazać przy tym należy, że takie braki w uzasadnieniu faktycznym i prawnym decyzji pozbawiają stronę możliwości ustosunkowania się w ewentualnej skardze do sądu administracyjnego do okoliczności leżących u podstaw podjęcia określonego rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zawarł jedynie sformułowanie, że przy rozpoznawaniu sprawy nie dopatrzono się naruszenia przepisów postępowania oraz przywołano przepisy prawne. W żaden sposób zaś zaskarżona decyzja nie odnosi się do zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 29 maja 2009 roku. Stosownie do treści art. 10 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest zapewnić stronie czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić jej wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Odstąpienie od tej ogólnej zasady postępowania administracyjnego jest możliwe tylko w przypadku, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną, która to sytuacja w tej sprawie nie zachodziła. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd orzekający stwierdził, że z analizy akt administracyjnych wynika, iż organ nie zawiadomił stron postępowania o zebranym w postępowaniu odwoławczym materiale dowodowym oraz o przysługującym im prawie wypowiedzenia się co zebranych dowodów. Tym samym strony nie miały możliwości zajęcia stanowiska w przedmiocie oceny wniosku o finansowanie projektu rozwojowego z dnia 9 kwietnia 2009 roku. Jest to tym bardziej istotne, że projekt złożony przez konsorcjum [...] został sklasyfikowany na 30 miejscu listy rankingowej, a zakwalifikowano do finansowania 29 projektów rozwojowych. Naruszenie zatem zagwarantowanej stronie zasady czynnego udziału w postępowaniu należało uznać za kwalifikowaną wadę procesową postępowania. Załatwienie bowiem sprawy administracyjnej w oparciu o określone w prawie materialnym kryteria przedmiotowe, z pominięciem gwarantowanych ustawowo praw podmiotowych strony, do której kierowane są rozstrzygnięcia (decyzja administracyjna) koliduje z podstawowymi zasadami prawa i postępowania administracyjnego wyrażonymi zwłaszcza w art. 10 § 1 kpa. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy postępowanie powinno zostać przeprowadzone z poszanowaniem zasady wynikającej z art. 10 kpa. W szczególności, organ powinien powiadomić stronę o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i zgłoszeniu wniosków dowodowych. Dlatego też uznać należy, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów procedury administracyjnej, a w szczególności art. 7, art. 15, art. 77 oraz art. 107 § 3 kpa, przy czym naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku