I SA/Wa 1793/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie: Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant specjalista Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2012 r. sprawy ze skargi I. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę. Minister Infrastruktury, decyzją z [...] lipca 2011 r. nr [...], umorzył postępowanie dotyczące rozpatrzenia odwołania I. [...] S.A. od decyzji Wojewody [...] Nr [...] z [...] listopada 2010 r. orzekającej o ustaleniu na rzecz B. [...] Oddział w Polsce odszkodowania w wysokości [...] zł z tytułu wygaśnięcia ograniczonego prawa rzeczowego obciążającego przejętą z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość położoną w obrębie [...], oznaczoną jako działka nr [...] o pow. [...] ha, przeznaczoną pod rozbudowę skrzyżowania ulic: [...] w K. oraz o zobowiązaniu do wypłacenia tak ustalonego odszkodowania Prezydenta Miasta K.. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że w niniejszym postępowaniu za stronę należy uznać jedynie podmiot, któremu przysługiwało ograniczone prawo rzeczowe obciążające nieruchomość położoną w obrębie [...] oznaczoną jako działka nr [...], a także podmiot zobowiązany do zapłaty odszkodowania za wygaśnięcie tego prawa. Odszkodowanie za przejęte na rzecz Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości położonej w obrębie [...], oznaczonej jako działka nr [...] zostało ustalone w decyzji Wojewody [...] Nr [...] z [...] października 2010 r. W tej decyzji kwotę odszkodowania pomniejszono o wartość ograniczonego prawa rzeczowego obciążającego tę nieruchomość. Decyzja Nr [...] nie została zaskarżona i stała się ostateczna w dniu 18 listopada 2010 r. W związku z tym organ odwoławczy uznał, że odwołujący się I. [...] S.A., będąc właścicielem dotychczasowym nieruchomości położonej w obrębie [...], oznaczonej jako działka nr [...], nie ma interesu prawnego w niniejszym postępowaniu. Stwierdzenie, że wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa skutkuje umorzeniem postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa. W skardze na decyzję Ministra Infrastruktury I. [...] S.A. z siedzibą w K. wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie: 1. prawa procesowego, tj. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a., poprzez ich błędne zastosowanie, a w konsekwencji zaniechanie wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności poprzez zaniechanie przeprowadzenia wskazanych przez stronę skarżącą dowodów, 2. prawa procesowego, tj. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 100 § 1 k.p.a., poprzez ich niezastosowanie, a w konsekwencji zaniechanie zawieszenia niniejszego postępowania i zaniechanie samodzielnego wystąpienia do sądu powszechnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego bądź też zaniechanie wezwania strony skarżącej do wystąpienia do sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, gdy tymczasem istniała konieczność ustalenia statusu służebności orzeczeniem sądowym, 3. prawa procesowego, tj. art. 80 k.p.a., poprzez jego błędne zastosowanie, a w konsekwencji uznanie, iż w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym udowodniono fakt, iż do przedmiotowej nieruchomości B. [...] przysługiwało ograniczone prawo rzeczowe, w postaci służebności drogi koniecznej, 4. prawa procesowego, tj. art. 28 k.p.a. w zw. z art. 127 k.p.a. oraz w zw. z art. 138 § 1 k.p.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji przyjęcie, iż w niniejszej sprawie stronie skarżącej nie przysługuje przymiot strony w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i umorzenie postępowania w niniejszej sprawie, gdy tymczasem strona skarżąca posiada interes prawny w niniejszym postępowaniu, co czyni z niej stronę w rozumieniu art. 28 k.p.a., 5. prawa procesowego, tj. art. 12 ust. 4f ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 z późn. zm. - dalej: ZasInwDrU) w zw. z art. 18 ZasInwDrU, poprzez ich błędne zastosowanie, a w konsekwencji uznanie, iż stronie skarżącej nie przysługuje przymiot strony w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Z materiału dokumentacyjnego sprawy wynika, że nieruchomość położona w obrębie [...] w K., oznaczona w ewidencji gruntów nr [...], z mocy prawa, przeszła na własność Skarbu Państwa z dniem [...] czerwca 2009 r., w trybie przepisów ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 ze zm.) Nieruchomość stanowiła własność skarżącej spółki I. [...] S.A. w K.. Zgodnie z art. 17 ust. 4f powołanej ustawy odszkodowanie za taką nieruchomość przysługuje dotychczasowemu właścicielowi nieruchomości, użytkownikom wieczystym nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone prawo rzeczowe. W ramach prowadzonego postępowania w przedmiocie odszkodowania Wojewoda [...] wydał dwie decyzje. Decyzją Nr [...] z [...] października 2010 r. orzekł o ustaleniu odszkodowania za przedmiotową nieruchomość na rzecz jej dotychczasowego właściciela I. [...] S.A. w K.. Wobec tego, że od tej decyzji nie zostało wniesione odwołanie stała się ona ostateczna. Natomiast decyzją Nr [...] z [...] listopada 2010 r. orzekł o odszkodowaniu na rzecz B. [...] Oddział w Polsce z tytułu wygaśnięcia ograniczonego prawa rzeczowego obciążającego nieruchomość, której właścicielem była I. [...] S.A. w K.. Do wypłaty odszkodowania został zobowiązany Prezydent Miasta K.. Od tej decyzji odwołanie wniosła I. [...] S.A. w K.. Organ odwoławczy umorzył postępowanie odwoławcze uznając, że odwołująca nie jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa. Stanowisko takie organu odwoławczego Sąd podziela w całości. W postępowaniu administracyjnym przed organem administracji publicznej należy mieć na uwadze wyłącznie definicję strony zawartą w art. 28 kpa. Zgodnie z tym przepisem stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przedmiot postępowania administracyjnego może być przez organ rozstrzygnięty bądź to jedną decyzją bądź też przez wydanie kilku decyzji częściowych. W rozpoznawanej sprawie w ramach tego samego postępowania odszkodowawczego organ I instancji wydał dwie decyzje: jedną rozstrzygnął o prawach skarżącej spółki I. [...] S.A., zaś drugą decyzją rozstrzygnął o prawach innego podmiotu – B. [...] Oddział w Polsce. To, że obie decyzje zostały wydane w ramach tego samego postępowania administracyjnego nie oznacza, że I. [...] S.A. przysługuje przymiot strony w zakresie rozstrzygnięć o prawach lub obowiązkach innych podmiotów. Zaskarżona przez I. [...] S.A. decyzja Nr [...] rozstrzyga wyłącznie o prawach B. [...] Oddział w Polsce i obowiązkach Prezydenta Miasta K. związanych z prawem do odszkodowania B. [...]. Decyzja ta nie odnosi się do praw lub obowiązków I. [...] S.A., dlatego nie ma ona w tej części interesu prawnego. Zgodnie z art.. 127 § 1 kpa prawo do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji służy stronie. Skoro skarżąca nie jest stroną co do rozstrzygnięć objętych decyzji Nr [...], nie przysługuje jej prawo do wniesienia odwołania. Prawidłowo więc organ odwoławczy zaskarżoną decyzją umorzył postępowanie odwoławcze. Podnoszone zatem w skardze zarzuty kwestionujące zgodne z prawem rozstrzygnięcie organu odwoławczego są nieuzasadnione. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.